اسرافیلی که عواطف قدیمی را زنده می‌کند
شبکیه

اسرافیلی که عواطف قدیمی را زنده می‌کند

نویسنده :

شبکه نمایش خانگی این روزها برای سلیقه‌های مختلف محصولات متنوعی دارد، از سریال‌های جدید این رسانه که اگر بدقولی تازه‌ای اتفاق نیفتد باید شاهد آن‌ها باشیم، تا فهرست جالبی از محصولاتی که با گذشت مدت‌ها از اکران‌شان کمابیش با هم اکران شدند، محصولاتی مثل مستند «فرشاد آقای گل» درباره فرشاد پیوس گلزن فراموش نشدنی تیم ملی و پرسپولیس که به‌رغم نگاه یکسویه‌اش، بی‌نهایت خاطره‌انگیز از کار درآمد و «تنگه ابوغریب» که دیگر نیاز به معرفی ندارد و سرآمد فیلم‌های دفاع مقدس در چند سال اخیر بوده، یا «فردا» اثر مهدی پاکدل که براساس داستان‌های مثنوی ساخته شده و اثر فاخری است. «تتل و راز صندوقچه» هم انتخاب خوبی برای کودکان است. اما فیلمی که در این مطلب بررسی خواهد شد «اسرافیل» است، دومین ساخته «آیدا پناهنده» فیلم‌ساز جوانی که با «ناهید» در سینمای ایران مطرح شد. «اسرافیل» درباره زنده شدن عشق و احساسات است. ماهی با بازی هدیه تهرانی، زنی حدود 40 ساله و تنها است که به تازگی فرزندش را از دست داده؛ همزمان با چهلم فرزند ماهی، بهروز (با بازی پژمان بازغی) عشق سابق ماهی به شهر کوچک آن‌ها برمی‌گردد. بهروز که به واسطه رفتار دایی ماهی در جوانی مجبور به مهاجرت شده، به کشور بازگشته تا نامزد جوانش را ببیند و زمین‌های پدری را بفروشد. سارا عشق تازه بهروز هم از تهران می‌آید و بهروز مابین عشق قدیم و سابق می‌ماند. ماهی با رنج‌هایی که دیده نیاز زیادی به تکیه به بهروز دارد و سارا به‌خاطر مشکلات خانواده‌اش تصمیم دارد به واسطه ازدواج با بهروز مهاجرت کند. «اسرافیل» به رغم آن‌که مثل «ناهید» پر است از قاب‌های زیبای شمال، رنگ‌های سرد و باران که هر کدام جلوه‌های بصری زیبایی به فیلم می‌دهند اما برخلاف «ناهید» دوپاره و لنگ درهواست. ناهید قصه زنی بود که به رغم مشکلاتی که اطرافیان برایش ایجاد می‌کنند پای عشق تازه‌اش می‌ایستد اما در «اسرافیل»، ماهی منفعل است، انگیزه‌های دایی ماهی از رفتارش را نمی‌فهمیم و تا آخر متوجه نمی‌شویم عشق بین بهروز و سارا چه طور شکل گرفته و اصلاً واقعی هست یا نه؟ در این بین بازی بد و پر از اغراق مریلا زارعی در نقش تاجی مادر سارا توی ذوق می‌زند و کنش‌های بین شخصیت‌ها و ورود و خروج‌شان در زندگی هم آن‌چنان که باید باعث تغییر در رفتار و شخصیت آن‌ها به خصوص شخصیت اصلی فیلم یعنی ماهی نمی‌شود. با این اوصاف «اسرافیل» یک عقبگرد جدی در کارنامه آیدا پناهنده است که می‌خواهد نماینده جامعه زنان و بیانگر دغدغه‌هایشان در سینما باشد.

نظرات کاربران
کد امنیتی