سينماي ايران بازنده نبردي نابرابر

سينماي ايران بازنده نبردي نابرابر

نویسنده :

فيلم 300 را به ياد داريد؟ کشتي گير را چه؟ اسم بدون دخترم هرگز را که حتما شنيده‌ايد! درباره انيميشن پرسپوليس هم نقدهاي زيادي شنيده‌ايد. هر کدام از اين فيلم‌ها در مقاطع مختلفي سر و صداي مردم و مسئولين کشورمان را درآوردند! هميشه منتظريم طرف مقابل کاري انجام دهد تا ما فقط محکوم کنيم! سلاح را به زمين انداخته‌ايم و از دشمن انتظار داريم تا به مرز ما يورش نبرد.

سينما تعطيل
شمقدري معاون سينمايي وزارت فرهنگ چندي قبل مدعي شد که ايران جايگاه دوازدهم را در سينماي جهان دارد! و همه را غافلگير کرد. همين چند روز قبل هم در اظهارنظري ديگر گفت که نيمي از 450 سينماي موجود در کشور در حال تعطيلي هستند. بماند که بين اظهار نظر اول و دوم دنيايي فاصله است؛ اما مگر آن نيمي که تعطيل نشده‌اند چه خدمتي به سينما و فرهنگ کشور مي‌کنند؟ مگر جز اين است که اين سياست‌هاي سينمايي همه را به سمت ساخت آثار مثلا طنز کشانده؟ يکي از کارگردان‌هايي که اين روزها، آثار نازل طنزش مدام روي پرده‌هاي سينما رژه مي‌روند؛ گفته بود که وقتي فيلم‌نامه‌هاي ديگرش مجوز نمي‌گيرند چاره‌اي جز ساخت آثار طنز (شما بخوانيد مبتذل‌هاي گيشه‌اي) ندارد. البته اين سينماي نازل براي همه مفيد است، جيب سرمايه گذار، تهيه کننده، کارگردان و ديگر عوامل که پر مي‌شود! اسم اثر هم که طنز باشد به کسي يا چيزي بر نمي‌خورد! مجوز که راحت‌تر برايش صادر مي‌شود! مسئولين هم خوشحال خواهند بود که بيلان پر و پيماني دارند و بي‌خيال هنر و فرهنگ و... تازه جالب‌تر اين که شمقدري از ضرورت ساخت 400 سينماي ديگر هم صحبت کرده بود! براي چه؟ خدا مي‌داند!

باختن توأمان نتيجه و اخلاق
اما فکر مي‌کنيد در اين وضعيت که آثار گيشه‌اي و نازل سايه شوم خود را بر سر کيفيت سينماي ما پهن کرده‌اند اوضاع کمي اين هنر در کشور چگونه است؟ متاسفانه سينماي ما مثل تيم فوتبالي است که هم نتيجه را واگذار کرده و هم اخلاق را! طبق آمار منتشر شده از سوي مجله بين المللي فوکوس، کشور ما در بين 17 کشور آسيايي صاحب سينما مقام هفدهم را از حيث مخاطب با ميانگين 0.2 فيلم براي هرنفر در سال دارد. واقعا جاي افسوس دارد که ما انتظار داشته باشيم با اين ميانگين نازل (يعني هر 5 ايراني يک فيلم در سال يا هر ايراني طي 5 سال يک فيلم‌) بتوانيم از فرهنگ و اعتبار خود با کمک اين رسانه دفاع و حتي داعيه جهاني شدن هم داشته باشيم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧