توئیت علیه پست
این روزها نه تنها اینستاگرامرها و توئیتری‌ها رابطه دوستانه‌ای با هم ندارند که گاهی لشگرکشی هم می‌کنند

توئیت علیه پست

نویسنده :

 اسم‌اش را ویترین پلشتی‌­های جامعه بگذاریم یا منبع و محل آگاهی یا جایگاهی برای نشان دادن آنچه نیستیم؛ فضای مجازی و به طور خاص شبکه‌های اجتماعی و دو شبکه اجتماعی مهم در کشور ما یعنی اینستاگرام و توییتر، رسانه شماره یک این روزها هستند. نه از نظر صحت و سقم اخبار و اطلاعاتی که در آن بازنشر می­‌شود و نه قابل اعتماد بودن تحلیل افراد در آن و نه به علت دانش گردانندگان صفحات تاثیرگذاراش که به دو دلیل مهم؛ اول این‌که در شبکه­‌های اجتماعی هر کس با هر سطح و عمقی از دانش اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، خود را محق برای اظهار نظر و دیگران را موظف به شنیدن می­‌داند و دلیل دوم این‌که ارتباط مستقیم و شخصی در شبکه‌­های اجتماعی، فیلتری به نام رسانه‌­های خبری و تحلیلی که اخبار مربوط به مقامات و افراد سرشناس را دروازه‌­بانی می‌­کردند بر می‌­دارد. در کشور ما هم صد سالی است هرچه از آن سمت می‌­آید با آغوش باز پذیرفته، ایرانیزه و گسترش می‌­یابد، بدون این‌که آن‌چه دیگران قبل از این صد سال داشته و پیش­‌زمینه‌هایی که برای امروزه­اش آماده کرده بدانیم. اینستاگرام و توییتر هم با همین منطق هرکدام به نحوی که ایرانی باشد و به حال خودمان و مقامات و سلبریتی‌­هامان بیاید استفاده می­‌شود. اما فارغ از آنچه شبکه­‌های مجازی این روزها هست و سوای این‌که چه باید باشد (چیزی که نمی‌­توان درباره­اش حکم داد) می­‌خواهیم با کنار هم گذاشتن برخی ویژگی‌­های ذاتی این دو پیام‌­رسان و نگاهی به استفاده ایرانی شده آن، ببینیم توییتر و اینستاگرام برای چه ساخته­ شده‌­اند و ما با آن‌­ها چه می‌­کنیم؟

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها