خودباوری در حد تیم ملی
کاروان پاراآسیایی کشورمان با مجموع 136 مدال، حسابی درخشید

خودباوری در حد تیم ملی

نویسنده : علیرضا گرانپایه

وقتی مسابقات آسیایی امسال به پایان رسید، چشم انتظار دو سال آینده و حضورمان در المپیک توکیو 2020 بودیم تا دوباره شور و هیجان یک مسابقات ملی به سراغ‌مان بیاید. راستش فکرش را هم نمی‌کردیم که به این سرعت دوباره مقابل تلویزیون میخکوب شویم. دوباره چشم‌مان را بدوزیم به جدول مدال‌هایی که هر لحظه با یک طلا، نقره و برنز، بالا و پایین می‌شود. ساعت مسابقات فینال را چک کنیم و از شادی، مشت‌هایمان را گره کنیم. این اتفاق ولی خیلی زودتر از 2020 و در مسابقات پاراآسیایی اندونزی افتاد. درست چند هفته بعد از پایان مسابقات آسیایی. 

سبقت از خود
از همان روزی که شاهین ایزدیار بعد از کسب اولین مدال طلا، اعلام کرد که این مدال تازه اول کار او و کاروان ایران است، باید می‌فهمیدیم که 8 روز هیجان‌انگیز در انتظارمان است. ورزشکارانی که با نام کاروان خودباوری و امید راهی اندونزی شده بودند و شعار «با توکل و تلاش ما می‌توانیم» کد برای خود انتخاب کرده بودند به اثبات رساندند. آن‌ها نه تنها توانستند با اختلاف رتبه سوم جدول مدال‌ها را کسب کنند که رکورد تعداد مدال‌های خودشان در مسابقات 4 سال گذشته را 16 مدال افزایش دادند. در سال ۲۰۱۴ مشابه دوره اول این بازی‌ها در سال ۲۰۱۰ ایران به مقام چهارمی رسید. کاروان ایران در اینچئون ۳۷ طلا، ۵۲ نقره و ۳۱ برنز کسب کرد تا با مجموع ۱۲۰ مدال در رده چهارم قرار بگیرد. در بازی‌های پاراآسیایی ۲۰۱۸ ایران به شکلی شگفت‌انگیز در کسب مدال طلا موفق‌تر عمل کرده و به رکورد ۵۱ مدال طلا در جاکارتا رسیده و در مجموع هم ۱۶ مدال بیش از دوره قبلی ثبت کرده تا با فاصله زیادی بالاتر از ژاپن و در رده سوم قرار بگیرد. چین که مثل همیشه حسابش از سایر کشورها جداست و با ۱۷۲ طلا، ۸۸ نقره و ۵۹ برنز و در مجموع ۳۱۹ مدال در رده نخست ایستاد. بعد از آن‌ها کره جنوبی با ۵۳ طلا، ۴۵ نقره و ۴۷ برنز و مجموع ۱۴۵ مدال در رده دوم قرار گرفت.
خوب‌ها و بدها
خب اگر بخواهیم کارنامه رشته‌های تیمی ایران را بررسی کنیم، باید بگوییم که در عین ناباوری ما دو شکست بزرگ مسابقات پاراآسیایی خود را در همین بخش خوردیم. جایی که تیم فوتبال 5 نفره و 7 نفره کشورمان بدون قرار گرفتن روی سکو مسابقات به کار خود پایان دادند. البته سه رشته تیمی دیگر جور فوتبالیست‌ها را کشیدند تا ایران در والیبال نشسته، بسکتبال با ویلچر و گلبال سه طلای خوش رنگ کسب کند. از نکات جالب مدال‌های این بخش، قهرمانی مقتدرانه تیم ملی والیبال نشسته بود. شاگردان هادی رضایی، مربی مشهدی نه تنها در فینال در سه ست پیاپی با نتایج ۲۵ بر ۱۶، ۲۵ بر ۱۴ و ۲۵ بر ۱۵  مقابل چین به پیروزی دست یافتند تا در تمام مسابقات خود، حتی یک ست هم به حریفان واگذار نکنند. ستاره بی چون و چرای والیبال نشسته هم مثل همیشه مرتضی مهرزاد 2 متر و 46 سانتی متری بود که همه او را با عنوان بلندقامت‌ترین مرد ایران می‌شناسند. علاوه بر این بگذارید از تاریخ‌سازی تیم وزنه‌برداری کشورمان هم حرف بزنیم. جایی که نه تنها آن‌ها با 3 طلا، 2 نقره و 2 برنز، نقش زیادی در رتبه سومی کاروان کشورمان داشتند، بلکه به تنها تیم تاریخ وزنه‌برداری مسابقات آسیایی تبدیل شدند که تمام ورزشکاران در تمام اوزان موفق به کسب مدال می‌شوند. در این بین مثل همیشه عملکرد سیامند رحمان در سنگین وزن، فوق‌العاده بود. او ابتدا موفق شد، با مهار وزنه ۲۷۳ کیلوگرمی مدال طلای خود را قطعی کند و سپس با مهار وزنه ۲۹۳ کیلوگرمی به رکورد قبلی‌اش رسید و وزنه ۲۹۵ کیلوگرمی را هم در حرکت سوم بالای سر برد تا رکورد بازی‌های پاراآسیایی را که در اختیار خودش بود، ۲ کیلوگرم ارتقا دهد. در جمع ورزشکاران بخش انفرادی هم به جز شاهین ایزدیار که با 6 طلا و یک نقره دست نیافتنی است، سارا جوانمردی تیرانداز کشورمان که امسال پرچمدار کاروان ایران هم بود با 2 طلایی که به دست آورد، پرافتخارترین ورزشکار بانوی کاروان ایران شد.
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها