ایرانیزه کردن چای چینی در استکان کمر باریک
جانونی

ایرانیزه کردن چای چینی در استکان کمر باریک

نویسنده : الهام یوسفی

توی این چند هفته تعطیلی تصمیم داشتیم برایتان از دیگر خوراکی‌های خنک تابستانی حرف بزنیم که یک‌هو همان اول شهریور هوا به سرش زد و به طرز جالب‌توجهی پاییزی شد. بعد از تعطیلات- یعنی همین الان- هم دیگر رسما به پاییز نزدیک شده‌ایم و هوا آن‌قدر خنک است که نیازی به نوشیدنی‌های سرد نباشد. برای همین ادامه آن مبحث را می‌گذاریم برای فصل گرم بعدی. حالا اما با آمدن فصل زرد و آرام و انشاءا... بارانی پاییز، دیگر نوبت دم‌نوش‌های حال خوب‌کن و البته مفید و ضد سرماخوردگی و زکام و پیشگیرانه است. نمی‌دانیم از طرفداران چای هستید یا نه اما کمتر دیده‌ام کسی را که با چیزی جز چای خستگی از تنش به در رود (کاملا روشن است که نویسنده خودش از عشاق چای است) اما در واقعیت علمی قضیه، فارغ از لذت خوش‌نوشی و هم‌نوشی چای در فضای دورهمی‌های دوستانه و کافه‌ها، بدن ما نیاز روزانه به آب و مایعات دارد و تقریبا در همه جای جهان دوست دارند روز خودشان را با یک نوشیدنی گرم آغاز کنند. در فرهنگ ایرانی هم چای صبحگاهی اولین چیزی است که با شروع روز جدید مشغول تهیه آن می‌شویم. جالب است بدانید که حتی رسم خوردن چای هم از چین آمده... ولی این‌بار چین باستان! چینی‌ها قرن‌هاست که این گیاه مشهور خانواده بابونه را می‌نوشند اما ما ایرانی‌ها فقط دو قرن است که چنین رسمی را باب کرده‌ایم. در کشور ما کاشتن چای و ایجاد مزارع چای برمی‌گردد به سال 1314 هجری قمری که یکی از رجال دولتی به نام «محمد میرزا کاشف‌السلطنه» که به عنوان ژنرال کنسول ایران به هند سفر کرده بود از حوزه مطالعاتی کشت و تولید چای خوشش آمد و در بازگشت به ایران با زحمت بسیار چند بوته چای را هم بار زد و به ایران آورد و بعد هم بُرد به لاهیجان و در آن‌جا کاشت. بعد از مرگ کاشف خان بود که کشت چای رونق گرفت و در گیلان به صورت یک منبع مهم درآمد ملی در آمد. اما انواع چای... حتما تا به حال اسم چای سبز به گوش‌تان خورده و فکر می‌کنید این چای سبز یک چیز متفاوت با چای سیاهی است که ما می‌خوریم. اشتباه می‌کنید... چای سبز همان چای تخمیر نشده است که وقتی نیمه تخمیر می‌شود به آن می‌گویند نیمه سبز یا در زبان چینی‌ها چای «اولانگ» و چای نهایی تخمیر شده همین چای سیاهی است که در خانه تک‌تک ما پیدا می‌شود و با نبات و آب‌نبات و قند میل می‌کنیم و البته در صبحانه ما همراه شکر و پنیر تحت عنوان «چای شیرین پنیر» مصرف می‌شود. سرو چای هم آداب و رسوم خودش را دارد. ما ایرانی‌ها عادت داریم چای را بر خلاف آن‌چه در اروپا برای خوردن قهوه مرسوم است در استکان‌های بلورین شفاف بخوریم تا رنگ چای موقع نوشیدن به چشمم‌مان بیاید. اگر ظرف سرو چای استکان کمر باریک باشد دیگر روح‌مان به طرز جالبی جلا پیدا می‌کند. با این‌حال ایرانی‌های بسیاری دیده‌ام که در لیوان‌های بزرگ شبیه پارچ چای می‌نوشند. باقی‌اش بماند برای بعد...

نظرات کاربران
کد امنیتی