جیم - من و عطاران، شما همه www.jeem.ir
من و عطاران، شما همه
تمام بازیگران کمدی که می‌توانستند به جای عطاران باشند

من و عطاران، شما همه

نویسنده : یاسین ناطقی

نشستیم با خودمان دو دو تا کردیم و به این نتیجه رسیدیم که عطاران را می‌شود بهترین و بانمک‌ترین بازیگر کمدی ایران در تاریخ سینما و تلویزیون پس از انقلاب دانست. به نقش‌های مختلف عطاران در سینما و تلویزیون که نگاه کنیم، می‌بینیم او از معدود بازیگرانی است که هر چه می‌گذرد، چیزی از بامزگی‌اش کم نمی‌شود و امروز حتی اخم کردن‌هایش هم در فیلم‌ها برای عده‌ای خنده دار است. برای اثبات حرف‌مان هم رقیبان اصلی عطاران را فهرست کردیم و به بررسی هرکدام پرداختیم تا نشان دهیم چرا هیچ‌کس نتوانسته به جایگاه او برسد. البته خودمان هم خوب می‌دانیم که ترین در هنر کار حرفه‌ای نیست ولی خب این ادعا را در حد یک ادعای ژورنالیستی از ما قبول کنید.

 

مهران مدیری

مرد هزار چهره تلویزیون، برعکس عطاران بامزگی چندانی در رفتارهای عادی‌اش در فیلم‌ها ندارد. مقایسۀ مدیری در مقام کارگردانی و نویسندگی و بازیگری نشان می‌دهد که او پیش از آن که بازیگر خوبی باشد، کارگردان فوق‌العاده‌ای است که خود، پای عطاران را با برنامه «ساعت خوش» به تلویزیون باز کرد و باعث شناخته شدن او شد. مختصرش این است که مدیری سابقه بازیگری‌اش نسبت به کارگردانی‌اش کمتر است و با همان چند سریال و چند فیلم سینمایی، نتوانسته خود را به عطاران برساند.

 

اکبر عبدی

از نظر تنوع شخصیتی، حالا حالاها کسی در ایران به اکبر عبدی نخواهد رسید. او را با بازی‌های شاهکارش در فیلم‌های مادر، آدم برفی، خوابم می‌آد و سری اخراجی‌ها می‌شناسیم. اما در همان‌ها هم بیشتر از آن که طناز و خنده‌آور باشد، تیپ‌سازی‌اش تحسین برانگیز بوده است. برخلاف عطاران که حتی بدون بازیگرِ مکمل هم توانایی خنداندن مخاطبان را دارد، عبدی بیشتر در فیلم‌های شلوغ دیده شده است و از این جهت، عقب‌تر از عطاران قرار می‌گیرد. علاوه بر آن، حالا دیگر خیلی از آخرین بازی درخشان عبدی در سینما و تلویزیون به عنوان یک کمدین می‌گذرد.

 

حمید جبلی

شبیه‌ترین بازیگر سینما به عطاران را می‌شود حمید جبلی دانست. او هم استاد بازی‌های دو نفره و شوخی‌های کوچک ولی بامزه است. در تعریف شباهت این دو نفر همین بس که پیمان قاسم‌خانی فیلم‌نامۀ ورود آقایان ممنوع را برای بازی جبلی نوشته شده بود و بعداً به رضا عطاران رسید. هرچند که در مقایسه با عطاران، جبلی در عرصه بازیگری بسیار کم‌کارتر بوده، اما می‌شود شباهت‌هایی را بین نحوه بازی او و عطاران پیدا کرد. زیر درخت هلو و رفیق بد، از کارهای مشهور او هستند که با دیدن‌شان، بی اختیار یاد عطاران می‌افتید.

 

رامبد جوان

مرد پیش‌روی این روزهای تلویزیون، با وجود بازی‌های دوست داشتنی و خاصش در «اسپاگتی در هشت دقیقه»، کت جادویی و چند قسمت از ساختمان پزشکان، بیشتر شخصیت‌هایش به طور اختصاصی برای خودش نوشته شده‌اند که این اتفاق به عنوان یک مزیت برای او تلقی می‌شود ولی جدا از این، رامبد جوان هم مثل جبلی فرصت خیلی زیادی برای بازی در آثار کمدی سینمایی نداشته و بیشتر سهم شناخته شدگی اش را مدیون بازی در مجموعه خانه سبز و حالا هم خندوانه است.

جواد عزتی

جوان‌ترین رقیب عطاران، این روزها در کنار خود او روی پرده سینماهاست. خیلی‌ها می‌گویند عزتی، وارث تاج و تخت عطاران است. اما اگر منصفانه به این دو نگاه کنیم، می‌بینیم که جواد عزتی کماکان هم با فاصله‌ای زیاد، از عطاران عقب است. گفتنش سخت نیست که عزتی امروز روی دور تکرار افتاده. از تکه کلام‌ها گرفته تا حالت‌های چهره. عزتی نتوانسته خلاقیت زیادی به خرج بدهد. جوری که بازی او در دردسرهای عظیم، فرق چندانی با آینه بغل و اکسیدان ندارد.

 

سایرین

هرکسی در فهرست، به دلیلی از عطاران عقب مانده است. حمید لولایی، چهره محبوب و مشهور تلویزیونی هم گزینه خوبی برای رقابت با عطاران است که سابقه بازی با او را هم دارد. بازیگر نقش ماندگار «خشایارخان مستوفی» اما به عنوان بازیگر اصلی، چندان با نمک نیست. کمبود تجربه‌های سینمایی هم مزید بر این است. مهران غفوریان هم می‌توانست در فهرست جای بگیرد، اما بازی‌های بی کیفیت و تکراری این چند سالش حسابی توی ذوق می‌زند. غفوریان تجربه کمی در سینما ندارد، اما فیلم‌هایش بیشتر از انتظار مبتنی بر رقص و لوده بازی است.

محمدرضا شریفی‌نیا با کوله باری از آثار کمدی، در هیچ کدام چندان موفق نبوده است. بهترین بازی او در سری اخراجی‌ها، در کنار تیم دوست داشتنی اکبر عبدی، ارژنگ امیرفضلی و امین حیایی بود. شریفی‌نیا نتوانسته خلاقیت خاصی در بازی‌هایش به نمایش بگذارد؛ فیلم به فیلم، اسم عوض می‌کند و لباس‌هایش کمی فرق می‌کنند. ریش و کلاه شاپو و هیکل تپل‌اش همیشه ثابتند.

امیر جعفری شاید اگر تنوع بیشتری در فیلم‌های کمدی و نقش‌هایش وجود داشت، می‌توانست بازیگر خوشنام‌تری در این ژانر باشد. اما بیشتر شخصیت‌هایش شبیه به هم هستند و اجازه زیادی به تغییر عملکرد به او نمی‌دهند. نمونه نزدیکش هم نقش او در سریال چک برگشتی و فیلم اکسیدان که تفاوت زیادی نداشتند.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
پایان نامه

ننگارید، ننگارید!

٩٧/٠٥/٢٥
تلگجیم طلایی

تلگرام طلایی 547

٩٧/٠٥/٢٥
کوتاه و مختصر درباره سازمان هنری رسانه‌ای اوج

ایستاده با اوج

٩٧/٠٥/٢٥
حکایت هفته

اندر حکایت ابوجارچی و پسر گمشده

٩٧/٠٥/٢٥
«تنگه ابوقریب» را باید تماشا کرد نه فقط به خاطر سیمر‌غ‌ها و نه نفس‌هایی که 'گاهی در طول 90 دقیقه بند می‌آی

دلم دلتنگ تنگستان

٩٧/٠٥/٢٥
دات کام

چگونه بفهمیم تلگرام‌مان توسط دیگری خوانده می‌شود؟

٩٧/٠٥/٢٤
آنتن

روش اختصاصی جیم در سوسک کشی!

٩٧/٠٥/٢٤
یادداشت

تنگۀ ایران

٩٧/٠٥/٢٥
چرا تنگه ابوقریب به عنوان نقطه عطفی در سینمای دفاع مقدس کشورمان محسوب می‌شود؟

سدی که شکست

٩٧/٠٥/٢٥
چهره هفته

علی صفری شهردار قزوین

٩٧/٠٥/٢٥
ساختنیجات

جایی برای جوراب‌های کوچک و خانه به هم ریز

٩٧/٠٥/٢٤
شاخ هفته

رازهایتان را حفظ کنید

٩٧/٠٥/٢٤
جارچی

جارچی 547

٩٧/٠٥/٢٥
شگرد

تکنیک‌های عکاسی از حیوانات

٩٧/٠٥/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 547

٩٧/٠٥/٢٥
معرفی 5 شخصیتی که دیدن بازی‌های‌شان در تنگه ابوقریب شما را غافلگیر خواهد کرد

شاخ‌های تنگه

٩٧/٠٥/٢٥
یک بسته پیشنهادی درباره این سوال که: ورزش مناسب من چیست؟

چه ورزشی برای چه حال و روزی؟

٩٧/٠٥/٢٥
یادداشت

احیای تلویزیون با رشیدپور

٩٧/٠٥/٢٥
یادداشت

بالاخره بَدمَن داستان برنده شد

٩٧/٠٥/٢٤
یادداشت

پسرم، زن نگیر!

٩٧/٠٥/٢٥