بغضِ بن‌بستِ کوچه
یادداشت

بغضِ بن‌بستِ کوچه

نویسنده : نیلوفر عیدی

پدرم می‌گفت: تمام آرزوهای خوب دنیا برای تو! شش ساله بودم و حرفش برایم حرف بود. آن‌وقت‌ها فکر می‌کردم برای رسیدن به هر چیزی در این دنیا، لب‌های پدرم باید تکان بخورند و کلمه‌ها روی زبان و بین دندان‌هایش بچرخند و گوش‌هایم بشنوند که پدر می‌گوید: «می‌شود». تازه شش سالم شده بود. نه خیابان بیست و چهاری می‌شناختم، نه کوچه‌ بن‌بستی و نه پلاک هشتاد وچهاری! آرزوی خوبم آب‌نبات دم عصر بود و دوچرخه سواری با دختر همسایه و دویدن در پیاده‌روی خیابان مجاور. حالا بیست و یک سالم شده و دیگر هیچ کدام آن‌ها راضی‌ام نمی‌کند. راستش کهولت سن پیچش خاصی در آرزوهایم نینداخته است. اتفاقا برعکس! آرزوهایم از آن وقت‌ها خیلی ساده‌تر است. من فقط می‌خواهم بعد از ۱۰ سال وقتی به خانه برمی‌گردم، صدای سال‌های دورِ کسی را روی پیغام‌گیر خانه‌ام بشنوم:

سلام. آمدم، نبودی. نشانی‌ات را به‌خاطر سپرده‌ام.

دلم به اندازه‌ بهار نارنج‌های کوچه از دلتنگی‌ات ترک برداشته است. هرجای این دنیا که رفته‌ای به‌خاطرِ بغض بن بستِ کوچه‌مان برگرد! به‌خدا هنوز هم ماه رمضان که می‌شود خیابانِ ۲۴،  الله اکبرِ اذان‌های بی تو را چهار بار در دلم تکرار می‌کنم. این دوری را افطار کن، دخترِ زمین... به جهان سپرده‌ام به تاریخ اولین لبخندت درچهار دیواریِ خانه، خورشید را از گوشه‌ آسمان به صحن منزل کوچک‌مان بیاورد. به جهان گفته‌ام تو زمینی! بدون خورشید دورِ چه بگردی؟ که روزت شب بشود، ماهت سال و روزگارت سپری... به خدا تمام آرزوهای خوبِ دنیا برای شما. من فقط می‌خواهم ۱۰ سال بعد، این‌ها را روی پیغام‌گیر خانه‌ام بشنوم.

 

 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠
همه چیز درباره مهم ترین اتفاق شبکه های اجتماعی در سال 2018

#رسوایی_فیسبوک

٩٧/٠١/٣٠