پایتخت قلب‌ها
چرا همیشه از تماشای ماجراهای خانواده معمولی‌ لذت می‌بریم؟

پایتخت قلب‌ها

نویسنده : مریم نیک پور

 ای خِدااا، وقتی این عبارت را شنیدم درجا روی سرم شاخ در آوردم، این عبارت را همکلاسی اتو کشیده و عبوسم می‌گفت که هیچ وقت حتی یک لبخند معمولی هم روی لبانش ندیده بودم، البته این اولین برخوردم با این تکه کلام نبود، صبح اول وقت هم همسایه وقتی در پارکینگ را باز می‌کرد گفت: ای خِدااا هر چی کار خطری من می‌فرستید جلو!

شنیدن ای خِدااا معروف بهتاش با لهجه شیرین مازندرانی نشانه ای‌است از آمدن پایتخت در روزمره ما جایی که آن را می‌توان بیرون از قاب شیشه‌ای تلویزیون دید. نقی معمولی و خانواده‌اش خیلی معمولی وارد لحظه‌های ما شده‌اند از فضای مجازی بگیرید تا جمع‌های دوستانه و خانوادگی، پایتخت در لبخندها و خاطره‌هایمان، خیلی معمولی نفوذ کرده است. البته ناگفته نماند که پایتخت هم سوتی‌ها و ایراداتی دارد اما با همه این صحبت‌ها باز هم ما را جذب خودش می‌کند، ما با پایتخت می‌‌خندیم، گریه می‌کنیم و حتی می‌ترسیم، گاهی برای کُشتی نقی استرس داریم و دعا می‌کنیم تا قهرمان شود، گاهی هم دلمان برای همسر به اقیانوس افتاده ارسطو می‌سوزد، بعضی شب‌ها هم از ترس داعش روی مبل جلوی تلویزیون خشک‌مان می‌زند و نگرانیم مو از سر شخصیت‌های دوست‌داشتنی‌مان کم نشود و وقتی با داعش می‌جنگند ته دلمان برایشان دعا می‌کنیم. فرقی ندارد در یک جمع خشک و رسمی باشیم یا یک جمع خودمانی، شوخی‌های پایتخت سر زبان‌هایمان می‌چرخد و به «وای فای می» گفتن نقی می‌خندیم. نویسنده‌های این سریال قطعه‌های پازل خانواده معمولی را آنقدر درست کنار هم چیده‌اند که بعید نیست بعضی از ما گمان کنیم، می‌توانیم در یکی از سفرهای سالانه‌مان به شمال کشور، سری به علی آباد بزنیم و خانواده معمولی را از نزدیک تماشا کنیم. از بابا پنجعلی بگیرید تا بهتاش و نقی و هما، نمی‌توانیم بگوییم فلان شخصیت بد است یا فلانی خوب است ما نقی را بیشتر از ارسطو دوست داریم یا بالعکس، نه، همه آن‌ها درست سر جای خودشان با همه ویژگی‌های منحصر بفردشان به دلمان می‌نشینند، ما لجبازی نقی، جاهلانه‌های بهتاش و حتی سختگیری‌های هما را دوست داریم و دلمان می‌‌خواهد قصه آن‌ها را دنبال کنیم. پایتخت بین سریال‌های خسته کننده، قابل پیش بینی و لوس این روزهای تلویزیون، یک غنیمت به حساب می‌آید. غنیمتی که کارگردانش برخلاف سریال‌های دیگر خساستی در ارائه لوکیشن‌های پرتعداد ندارد و به عمد سعی می‌کند داستانش را در فضاهای مختلف روایت کند. قاب‌های چشم‌نواز و متنوع 18 قسمت پایتخت 5 را بگذارید در کنار خانواده دوست داشتنی که تنابنده و تیم نویسندگان برای ما خلق کردند تا متوجه شوید، چرا ما با تمام ضعف‌هایی که از سری جدید پایتخت در ذهن داریم ولی باز هم برای تماشای فصل جدیدش لحظه‌شماری می‌کنیم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

آمار عادل خراب شده؟

٩٧/١٠/٢٧
آیا تلویزیون بدون عادل فردوسی‌پور و با محمدحسین میثاقی توانسته تجربه برنامه‌سازی موفقی از شروع جام ملت

بدل عادل

٩٧/١٠/٢٧
آنتن

سوژه هست ولی کم است!

٩٧/١٠/٢٧
درباره شخصیت فیروز کریمی که او را نسبت به بقیه متمایز می‌کند

کمدین جدی فوتبال

٩٧/١٠/٢٧
جارچی

جارچی 565

٩٧/١٠/٢٦
آشنایی با کشتی‌گیر پهلوانی که یک قدم تا آرزوی بزرگ خود فاصله دارد

صادق‌زاده یک گام تا «پهلوان باشی»

٩٧/١٠/٢٧
بیفور ویژه

بیاین با هم تعامل کنیم!

٩٧/١٠/٢٧
یادداشت

ابد و هر روز

٩٧/١٠/٢٧
درباره آمار عجیب و غریب « فیروز کریمی» در سرمربیگری تیم‌های مختلف؛

مرد هزار تیم

٩٧/١٠/٢٧
یادداشت

گل‌های نخوردنی

٩٧/١٠/٢٧
نمایشـــــگاه CES با دنـــیایـــی از اختراعــــــات جدید در لاس‌وگــــاس به اتمـــام رسید

#Consumer_electronics_show

٩٧/١٠/٢٧
ناصرخان اکتور سینما

چی از جون تلویزیون می‌خواهید؟

٩٧/١٠/٢٧
ساختنیجات

صرفه جویی اقتصادی با لباس‌های قدیمی

٩٧/١٠/٢٧
جانونی

آینده‌ای که در تفاله‌های قهوه پیدا می‌شود

٩٧/١٠/٢٧
شاخ هفته

دوز احساس

٩٧/١٠/٢٧
درباره مسیری که میثاقی تا رسیدن به پرکارترین مجری ورزشی صدا و سیما طی کرد

کی بود؟ چی شد؟

٩٧/١٠/٢٦
پایان نامه

مبانی ویزیتوری یک

٩٧/١٠/٢٧
#توئیتری_ها

#رژیم_گرفتن

٩٧/١٠/٢٧