جیم - آش و لوبیای داغ سر صف مدرسه www.jeem.ir
آش و لوبیای داغ سر صف مدرسه
یادداشت

آش و لوبیای داغ سر صف مدرسه

نویسنده : سید مصطفی صابری

دهه فجر در دهه شصت یک اتفاق مهم بود، روزهایی که بیشتر ساعات درسی را در نمازخانه مدرسه بودیم برای تماشای مسابقه ماست خوری و نمایش و سرود. دو سه روز هم در این دهه سر صف اعلام می‌کردند فردا همه با 5 تومان پول و یک کاسه و قاشق بیایند که می‌خواهیم لوبیا داغ، یا آش رشته و... بدهیم. همه چیز ساده و بی‌ریا بود و خودجوش. خیلی وقت‌ها که مدیر و ناظم گرامی خیلی می‌خواستند به مناسبت دهه فجر هوای بچه‌ها را داشته‌ باشند می‌گفتند بدون صف بروید سر کلاس و این یعنی آخر عشق و حال برای ما. اگر هوا خوب بود ماجرا ابعاد باحال‌تری پیدا می‌کرد، به‌جای نمازخانه مدرسه نمایش‌ها و سرودها سر صف اجرا می‌شد، چهارزانو می‌زدیم تا نفر اصلی گروه سرود اعلام کند: گروه سرود دبستان فلان، شیفت شهید رجایی تقدیم می‌کند و همه با هم می‌خواندند: ای مجاهد ای مظهر... 

شرشره و روزنامه دیواری هم که دیگر گفتن ندارد. آخر دهه فجر کلاسی که بهترین تزئینات را داشت انتخاب می‌شد. روزنامه دیواری‌ها هم که در اصل یک نسخه دستنویس بود که چند تا عکس با چسب مایع به آن اضافه شده بود. اما بخش جالب دهه فجر آن روزها تلویزیون بود، غیر از چاق و لاغر و زمستونم بهاره، من عاشق اوستا و عبدلی بودم که هر شب پخش می‌شد. 

دهه هفتاد که خیلی از ما دهه شصتی‌ها در مقطع راهنمایی درس می‌خواندیم مسابقات ورزشی مثل تنیس روی میز و فوتبال هم به برنامه‌های دهه فجر اضافه شد. تلویزیون هم به‌جای اوستا و عبدلی برنامه‌های متفاوتی مثل «پرواز 57» را پخش می‌کرد. اصلا شروع کار مهران مدیری در تلویزیون در همین روزها بود. تمام آن‌روزها یدهه فجر را با حس و حال خوب مردم و برنامه‌های خودجوش به‌یاد می‌آوریم. مادر خانمم تعریف می‌کرد روز 11 بهمن که مادرش تمام خانه را تمیز و مرتب کرده، درست مثل روزهای خانه تکانی عید، بعد هم بچه‌ها را فرستاده حمام و گفته زشت است فردا امام می‌آید و شما کثیف باشید. روز 12 بهمن هم یک میز گذاشتند جلوی در منزل تا به مردم شربت بدهند. از آن روزها هر چه سازمان‌هایی مثل صداوسیما با بی‌سلیقگی‌هایشان جلوه‌های مردمی و خودجوش جشن انقلاب را کمرنگ کردند در نظر همه ابتکار عمل برای پاسداشت انقلاب افتاد به‌عهده سازمان‌های رسمی. مردم احساس کردند اگر کاری نکنند دیگرانی هستند که انقلاب را جشن بگیرند و همین باعث شد حس و حال شیرین آن‌روزهای خوب در پس برنامه‌های فرمایشی رنگ ببازد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
پایان نامه

ننگارید، ننگارید!

٩٧/٠٥/٢٥
تلگجیم طلایی

تلگرام طلایی 547

٩٧/٠٥/٢٥
کوتاه و مختصر درباره سازمان هنری رسانه‌ای اوج

ایستاده با اوج

٩٧/٠٥/٢٥
حکایت هفته

اندر حکایت ابوجارچی و پسر گمشده

٩٧/٠٥/٢٥
«تنگه ابوقریب» را باید تماشا کرد نه فقط به خاطر سیمر‌غ‌ها و نه نفس‌هایی که 'گاهی در طول 90 دقیقه بند می‌آی

دلم دلتنگ تنگستان

٩٧/٠٥/٢٥
دات کام

چگونه بفهمیم تلگرام‌مان توسط دیگری خوانده می‌شود؟

٩٧/٠٥/٢٤
آنتن

روش اختصاصی جیم در سوسک کشی!

٩٧/٠٥/٢٤
یادداشت

تنگۀ ایران

٩٧/٠٥/٢٥
چرا تنگه ابوقریب به عنوان نقطه عطفی در سینمای دفاع مقدس کشورمان محسوب می‌شود؟

سدی که شکست

٩٧/٠٥/٢٥
چهره هفته

علی صفری شهردار قزوین

٩٧/٠٥/٢٥
ساختنیجات

جایی برای جوراب‌های کوچک و خانه به هم ریز

٩٧/٠٥/٢٤
شاخ هفته

رازهایتان را حفظ کنید

٩٧/٠٥/٢٤
جارچی

جارچی 547

٩٧/٠٥/٢٥
شگرد

تکنیک‌های عکاسی از حیوانات

٩٧/٠٥/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 547

٩٧/٠٥/٢٥
معرفی 5 شخصیتی که دیدن بازی‌های‌شان در تنگه ابوقریب شما را غافلگیر خواهد کرد

شاخ‌های تنگه

٩٧/٠٥/٢٥
یادداشت

احیای تلویزیون با رشیدپور

٩٧/٠٥/٢٥
یادداشت

بالاخره بَدمَن داستان برنده شد

٩٧/٠٥/٢٤
یادداشت

پسرم، زن نگیر!

٩٧/٠٥/٢٥
نسخه جدید اندروید با ظاهر جدید و امنیت بیشتری منتشر شد

#Android_Pie

٩٧/٠٥/٢٥