آش و لوبیای داغ سر صف مدرسه
یادداشت

آش و لوبیای داغ سر صف مدرسه

نویسنده : سید مصطفی صابری

دهه فجر در دهه شصت یک اتفاق مهم بود، روزهایی که بیشتر ساعات درسی را در نمازخانه مدرسه بودیم برای تماشای مسابقه ماست خوری و نمایش و سرود. دو سه روز هم در این دهه سر صف اعلام می‌کردند فردا همه با 5 تومان پول و یک کاسه و قاشق بیایند که می‌خواهیم لوبیا داغ، یا آش رشته و... بدهیم. همه چیز ساده و بی‌ریا بود و خودجوش. خیلی وقت‌ها که مدیر و ناظم گرامی خیلی می‌خواستند به مناسبت دهه فجر هوای بچه‌ها را داشته‌ باشند می‌گفتند بدون صف بروید سر کلاس و این یعنی آخر عشق و حال برای ما. اگر هوا خوب بود ماجرا ابعاد باحال‌تری پیدا می‌کرد، به‌جای نمازخانه مدرسه نمایش‌ها و سرودها سر صف اجرا می‌شد، چهارزانو می‌زدیم تا نفر اصلی گروه سرود اعلام کند: گروه سرود دبستان فلان، شیفت شهید رجایی تقدیم می‌کند و همه با هم می‌خواندند: ای مجاهد ای مظهر... 

شرشره و روزنامه دیواری هم که دیگر گفتن ندارد. آخر دهه فجر کلاسی که بهترین تزئینات را داشت انتخاب می‌شد. روزنامه دیواری‌ها هم که در اصل یک نسخه دستنویس بود که چند تا عکس با چسب مایع به آن اضافه شده بود. اما بخش جالب دهه فجر آن روزها تلویزیون بود، غیر از چاق و لاغر و زمستونم بهاره، من عاشق اوستا و عبدلی بودم که هر شب پخش می‌شد. 

دهه هفتاد که خیلی از ما دهه شصتی‌ها در مقطع راهنمایی درس می‌خواندیم مسابقات ورزشی مثل تنیس روی میز و فوتبال هم به برنامه‌های دهه فجر اضافه شد. تلویزیون هم به‌جای اوستا و عبدلی برنامه‌های متفاوتی مثل «پرواز 57» را پخش می‌کرد. اصلا شروع کار مهران مدیری در تلویزیون در همین روزها بود. تمام آن‌روزها یدهه فجر را با حس و حال خوب مردم و برنامه‌های خودجوش به‌یاد می‌آوریم. مادر خانمم تعریف می‌کرد روز 11 بهمن که مادرش تمام خانه را تمیز و مرتب کرده، درست مثل روزهای خانه تکانی عید، بعد هم بچه‌ها را فرستاده حمام و گفته زشت است فردا امام می‌آید و شما کثیف باشید. روز 12 بهمن هم یک میز گذاشتند جلوی در منزل تا به مردم شربت بدهند. از آن روزها هر چه سازمان‌هایی مثل صداوسیما با بی‌سلیقگی‌هایشان جلوه‌های مردمی و خودجوش جشن انقلاب را کمرنگ کردند در نظر همه ابتکار عمل برای پاسداشت انقلاب افتاد به‌عهده سازمان‌های رسمی. مردم احساس کردند اگر کاری نکنند دیگرانی هستند که انقلاب را جشن بگیرند و همین باعث شد حس و حال شیرین آن‌روزهای خوب در پس برنامه‌های فرمایشی رنگ ببازد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
پایان نامه

دقت در انتخاب همسر؛ پیام جشنواره سی و هفتم

٩٧/١١/٢٤

آیا رکوردشکنی فروش بلیت‌های جشنواره امسال، اتفاقی بود؟

٩٧/١١/٢٥
اینستادونی

اینستادونی 569

٩٧/١١/٢٥
زنگ انشاء

کدام ورزش را بیشتر دوست دارید؟

٩٧/١١/٢٥
مروری کوتاه بر 8 فیــــــلم جشنواره فیلم فجر

تنـــوع ژانـــر و مــضمون، بـــدون اثری شــــــاخص

٩٧/١١/٢٥
چند روایت معتبر درباره ما و ماشین‌های شخصی‌مان

ماشین برای ما، یا ما برای ماشین

٩٧/١١/٢٥
چهره هفته

چهره هفته 569 (وزیر اقتصاد)

٩٧/١١/٢٥
ساختنیجات

با حیوانات هم مهربان باشیم

٩٧/١١/٢٥
یادداشت

بلای واهمه از یک اسم

٩٧/١١/٢٥
دات کام

بازی به شرط خنده

٩٧/١١/٢٥
جارچی

جارچی 569

٩٧/١١/٢٥
شاخ هفته

ایران زیبا

٩٧/١١/٢٥
بیفور ویژه

سهمیه شیر کاکائو قطع می‌شود!

٩٧/١١/٢٥
سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در یاد و خاطر سینمادوستان می‌ماند، جشنواره‌ای که بعدها با تنوع ژانری و کیفی

رنگواره ۳۷ام

٩٧/١١/٢٥
#توئیتری_ها

#همسایه

٩٧/١١/٢٥
به بهانه اکران دو فیلم با موضوع ورزشی در جشنواره فیلم فجر

ژانر ورزش

٩٧/١١/٢٥
کوتاه درباره شاخص‌ترین فیلم‌های ورزشی سینمای جهان

قهرمانان روی پرده

٩٧/١١/٢٤
جانونی

یونان، سردمدار رشد فلسفه و کیک تولد!

٩٧/١١/٢٥
یادداشت

زیر درخت گلابی وحشی

٩٧/١١/٢٥
ملی پوش دورگه بسکتبال ایران را بیشتر بشناسید

«مایک» جردن ایرانی

٩٧/١١/٢٥