یک روزنامه‌دیواری خیلی ساده
یادداشت

یک روزنامه‌دیواری خیلی ساده

نویسنده : محمدرضا ناصری نژاد

هجده‌سال پیش پاره‌اش کرده‌ ‌بودند، روزنامه دیواری‌ام را می‌گویم. کلاس چهارم یا پنجم دبستان بودم که علاقه‌ام را در نوشتن و کار رسانه‌ای ابراز ‌کردم. در یکی از روزنامه دیواری‌هایم عکسی از یک داور کشتی که دست دوبنده قرمز را به نشانه پیروزی بالا گرفته بود چسبانده بودم، یکی از بچه‌های مدرسه (شاید از طرفداران دوآتیشه آبی‌ها) آن را از همان قسمت عکس تا جایی که دستش رسیده، پاره کرده بود. اما این موضوع باعث دلسردی من نشد. البته این فقط یک نمونه از سختی‌های ساخت روزنامه‌دیواری بود. مثلا سختی دیگرش این بود که اگر می‌خواستم در مورد شخصی مطلبی بنویسم و به عکسش نیاز داشتم باید منتظر می‌ماندم تا روزنامه‌ای عکس او را چاپ کند تا با قیچی و چسب به روزنامه خودم منتقلش کنم نه مثل الان با جستجو در گوگل، ذخیره و کپی کردن! تمام نوشته‌ها را باید با دست‌خط خودم روی مقوا می‌نوشتم و اولین اشتباه نوشتاری یعنی خراب شدن تمام روزنامه، کلید پاک‌کردن و برگشت به عقب هم وجود نداشت. یادم می‌آید حتی نمره‌ای هم برای این کارها در کار نبود و تمام این سختی‌ها فقط به خاطر حال خوبش بود. آن سال‌ها اوج فعالیت‌ دانش‌آموزی ما، چه برای درست کردن روزنامه‌دیواری و چه بقیه کارها در دهه فجر اتفاق می‌افتاد. آن هم به خاطر حس خوب و روحیه شاد و انرژی بخشی که در مدرسه به‌وجود می‌آمد. حتی آن‌هایی که در طول سال از همکاری فراری بودند داوطلبانه دوست داشتند گوشه‌ای از کار را بگیرند. در تمام مدرسه شرشره‌های رنگی و بعضی‌هایش را به رنگ پرچم ایران می‌زدیم. بیشتر مطالب روزنامه دیواری‌هایمان رنگ و بوی ایران و انقلاب داشت. سرودهای ملی را حفظ می‌کردیم تا در صبحگاه مدرسه بخوانیم. برای حضور در جشن‌ها، بازی‌ها و مسابقات دهه فجر لحظه‌شماری می‌کردیم. هر خانه حداقل یک دانش‌آموز داشت و این حس خوب به خانه‌ها هم کشیده‌ می‌شد. حالا سال‌ها از آن روزها گذشته است، احساس می‌کنم همه چیز به شدت تغییر کرده، دانش‌آموزان زیادی را در دوست و آشنا داریم ولی آن حس خوب را نمی‌بینم. شاید یک نفر اولین روزنامه دیواری‌شان را پاره کرده است و آن‌ها ناامید شده‌اند. شاید معلمی چشمان گریانشان را پاک نکرده و با چسب روزنامه دیواری‌شان را مثل روز اولش درست نکرده است. شاید آن‌قدر روی دیوارهای مدرسه پوستر و عکس چسبانده‌اند که متوجه نمی‌شوند که می‌شود روزنامه دیواری درست کرد. شاید مسئولینی که یادشان می‌آید دهه فجر چه بوده‌است بازنشسته شده‌اند. شاید... شاید هم من اشتباه کردم! شاید نباید عکس آن کشتی‌گیرِ‌ دوبنده‌ ‌قرمزِ پیروز شده را روی روزنامه‌دیواری‌ام می‌چسباندم تا هجده سال پیش پاره‌اش کنند!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
پایان نامه

دقت در انتخاب همسر؛ پیام جشنواره سی و هفتم

٩٧/١١/٢٤

آیا رکوردشکنی فروش بلیت‌های جشنواره امسال، اتفاقی بود؟

٩٧/١١/٢٥
اینستادونی

اینستادونی 569

٩٧/١١/٢٥
زنگ انشاء

کدام ورزش را بیشتر دوست دارید؟

٩٧/١١/٢٥
مروری کوتاه بر 8 فیــــــلم جشنواره فیلم فجر

تنـــوع ژانـــر و مــضمون، بـــدون اثری شــــــاخص

٩٧/١١/٢٥
چند روایت معتبر درباره ما و ماشین‌های شخصی‌مان

ماشین برای ما، یا ما برای ماشین

٩٧/١١/٢٥
چهره هفته

چهره هفته 569 (وزیر اقتصاد)

٩٧/١١/٢٥
ساختنیجات

با حیوانات هم مهربان باشیم

٩٧/١١/٢٥
یادداشت

بلای واهمه از یک اسم

٩٧/١١/٢٥
دات کام

بازی به شرط خنده

٩٧/١١/٢٥
جارچی

جارچی 569

٩٧/١١/٢٥
شاخ هفته

ایران زیبا

٩٧/١١/٢٥
بیفور ویژه

سهمیه شیر کاکائو قطع می‌شود!

٩٧/١١/٢٥
سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در یاد و خاطر سینمادوستان می‌ماند، جشنواره‌ای که بعدها با تنوع ژانری و کیفی

رنگواره ۳۷ام

٩٧/١١/٢٥
#توئیتری_ها

#همسایه

٩٧/١١/٢٥
به بهانه اکران دو فیلم با موضوع ورزشی در جشنواره فیلم فجر

ژانر ورزش

٩٧/١١/٢٥
کوتاه درباره شاخص‌ترین فیلم‌های ورزشی سینمای جهان

قهرمانان روی پرده

٩٧/١١/٢٤
جانونی

یونان، سردمدار رشد فلسفه و کیک تولد!

٩٧/١١/٢٥
یادداشت

زیر درخت گلابی وحشی

٩٧/١١/٢٥
ملی پوش دورگه بسکتبال ایران را بیشتر بشناسید

«مایک» جردن ایرانی

٩٧/١١/٢٥