يک يادداشت خوب در ثناي يک فيلم خوب

يک يادداشت خوب در ثناي يک فيلم خوب

نویسنده :

حجت‌الاسلام و المسلمين زائري، هفته پيش يادداشتي را درباره فيلم «طلا و مس» در سايت خبرآنلاين منتشر کردند که حرف خيلي‌ها بود از جمله ما. گرچه از لحاظ حرفه‌اي چاپ اين مطلب با يک هفته تأخير توجيهي ندارد ولي از آن‌جا که فضاي سينمايي و حتي سياسي ما به اين چنين رويکردهاي منصفانه‌اي از نان شب هم محتاج‌تر است؛ مناسب دانستيم يک بار هم ما در آستانه روز خبرنگار به يک يادداشت خوب احترام بگذاريم و قسمت‌هايي از آن را که ايشان به روح شهيد آويني تقديم کرده‌اند چاپ کنيم:

«نشسته‌ام روبه‌روي پرده سينما و اجازه داده‌ام تصاوير زيبا و مضامين شاعرانه و مفاهيم آسماني آن خستگي بيرون اين سالن را از دل و جانم بيرون بريزند و روحم را نوازش دهند. با نسيم ملايم ديالوگ‌ها وزيده‌ام و از بارش لطيف صحنه‌ها شستشو شده‌ام.»

«دغدغه تصوير روحانيت در رسانه را از سال‌ها پيش داشته‌ام. رسانه يعني همه چيز و فلسفه وجود روحانيت تبليغ است که بي رسانه ممکن نيست و از سوي ديگر تصوير روحانيت در رسانه به خاطر نقش روحانيت در قدرت حاکم بسيار مهم است.

سال‌ها مردم روحاني را در اخبار رسمي يا تريبون نماز جمعه ديده‌اند و گروه‌هاي ديگر اجتماعي را در نقش زندگي واقعي و به دليل ناداني و کم توجهي و حساسيت‌هاي بي‌جا خود روحانيت هم اين فرصت را طي سال‌هاي متمادي از دست داده است. بنابراين هروقت تلويزيون و سينما و رسانه آيينه واقعيت‌هاي زندگي بوده - چه در فيلم و سريال تلويزيوني و چه در گزارش‌هاي مستند خبري - پزشک و قصاب و راننده و سرباز همه بوده‌اند جز روحاني و هرگاه رسانه قاب خشک موضع و جايگاه رسمي شده روحانيت حضور پيدا کرده و اين به شکل غير مستقيم يعني روحانيت در بدبختي‌ها و گرفتاري‌ها و زندگي روزمره مردم غايب است اما در گراني و مشکلات و گرفتاري‌هايشان مسئول!

شايد يکي از نخستين کساني که هوشمندانه اين مشکل را مورد توجه قرار داد مقام معظم رهبري بود. زماني که در سال 1375 داستان «کفشهايم کو» را منتشر کردم آن بزرگوار که همه پيش از هرچيز ايشان را به عنوان يک خبره و متخصص فرهنگي مي‌شناختيم و باور داشتيم ضمن تشويق و تحسين زبان طنزآميز و فضاي خاص داستان به نکته دقيقي اشاره کردند که بسيار مهم بود.

ايشان فرمودند: «مردم بايد از داخله زندگي روحانيت مطلع باشند» و هرچند در نحوه پرداختن به اين موضوع حساس نيز تذکر دادند اما اهتمام ايشان به موضوع بسيار قابل توجه بود و باعث شد برخي که به دليل همان ملاحظات و حساسيت‌هاي وهمي و بي‌جا اين داستان را بسيار مورد انتقاد قرار داده بودند از موضع خود عدول کنند.»

نظرات کاربران
کد امنیتی