خیال مصور
شاخ هفته

خیال مصور

نویسنده :

نویسنده: مریم سادات

---

این‌که این روزها، تا گوشی‌ام را باز می‌کنم، پیام‌های ‌حلال کنید، فردا عازم هستیم، نایب الزیاره هستیم، روبه‌روی بین الحرمین هستیم و را می‌بینم

این‌که تلوزیون را روشن می‌کنم، یک کانال کنار قدم‌های جابر، یک کانال مستند زائرانت، یک کانال از شور و شوق و خدمت گزارانت را می‌بینم

این‌که هر‌که را می‌بینم مشغول بستن بار سفرش هست و کوله‌اش را لب ‌به لب پر کرده است

این‌که نمی‌شود مردمی را با زبان‌های گوناگون ببینم که با اشاره با هم حرف می‌زنند

این که نمی‌شود بین موکب‌ها، خستگی را از جانم بیرون کنم

این‌که نمی‌شود از هوای بین ستون‌هایت استشمام کنم

این‌که نمی‌شود چایی‌های پر رنگ بین راهی‌ات را بخورم

این‌که پاهایم لیاقت ندارند در سرزمینت قدم بگذارند

این‌که دست‌هایم به شش گوشه‌ات نمی‌رسد

این‌که چشم‌هایم لایق دیدار قبه‌ات «ادخلوها بسلام آمنین» نیست

این‌که امسال کنار بهترین زائرت هم ‌قدم نیستم

این‌که نمی‌توانم از نزدیک سلامت کنم

و... 

سخت‌ترین لحظه‌های نفس کشیدن زائر جامانده‌ات است! 

که باید از دور سلام‌ات کند و فقط با تصورش، پا در حرمت بگذارد!

نظرات کاربران
کد امنیتی