نقطه کور جذابیت
نگاهی به سومین فیلم مهدی گلستانه با بازی فروتن و توسلی

نقطه کور جذابیت

نویسنده : سرویس ادب و هنر

«نقطه کور» فیلمی است از مهدی گلستانه، کارگردانی که قبل از این فیلم در سینمای شانه تخم‌مرغی فعال بود و بیشتر در مقام تهیه‌کننده او را با سریال «عاشقانه» می‌‌شناسیم. اما حالا به عنوان کارگردان سومین اثرش سراغ یک سوژه تکراری اما با پرداختی نسبتا تازه رفته. ماجرای جمع شدن یک خانواده یا تعدادی دوست دورهم به دفعات در فیلم‌‌هایی مثل «سعادت آباد»، «نزدیک‌‌تر» و... تکرار شده بود، از همین فیلم‌‌هایی که چند ساعت یک جمع را روایت می‌‌کند، در حالی که با نیت دیگری دورهم جمع شده‌‌اند و بعد یواش یواش پشت پرده یکسری مسائل برای‌‌شان رو می‌‌شود. «نقطه کور» قصه مردی است که دور از خانواده‌‌اش به شغل دشوار جوشکاری زیردریا مشغول است و بعد از هفته‌‌ها، همزمان با تولد دخترش و سالگرد ازدواج خودش و سالگرد درگذشت یکی از اقوامش برمی‌‌گردد پیش زن و بچه اما متوجه می‌‌شود در نبودش اتفاقات زیادی افتاده! فیلم علاوه بر این‌‌که شباهت این‌چنینی به «سعادت آباد» و... دارد در گره‌گشایی از چالش اصلی که شخصیت‌‌ها درگیر آن هستند هم شباهت زیاد به ضعیف‌‌ترین فیلم میرکریمی یعنی «امروز» دارد. سوءتفاهمی در خانواده ایجاد شده و همسر شخصیت اصلی می‌‌تواند با توضیح ماجرا مشکل را برطرف کند اما از بیان واقعیت فرار می‌‌کند ولو به قیمت بی‌‌آبرویی در خانواده و بین همسایه‌‌ها. فیلم سراغ خیانت، بیکاری، بی بند وباری رفتاری و خیلی چیزهای دیگر رفته بدون آن‌‌که مقداری در مسائل کاوش داشته باشد و بتواند با طرح متفاوت‌شان گره‌‌ای از ناهنجاری‌‌های جامعه باز کند. محمدرضا فروتن مثل همیشه آدمی عصبی، بی منطق و کم حوصله است. هانیه توسلی هم خودش را تکرار می‌‌کند. محسن کیایی یکی از ضعیف‌‌ترین بازی‌‌هایش را در این فیلم ارائه می‌‌کند. داستان فیلم کشش نسبی دارد و از ریتم مناسبی برخوردار است و تلاش کرده با ورود یک کودک به‌‌عنوان چالش سوءتفاهمات از زاویه متفاوتی به موضوع خیانت ورود پیدا کند؛ اما به‌ ‌هر شکل فیلم برای یک بار دیدن آن هم برای وقتی که هیچ گزینه دیگری روی میز نیست مناسب است.

نظرات کاربران
کد امنیتی