پزشکي زير تيغ
مراحلي که يک دانشجوي پزشکي مي‌گذراند تا دکتر شود

پزشکي زير تيغ

نویسنده :

صديقه بهشتي

دانشجوي رشته پزشکي شدن از آن مواردي است که خيلي‌ها آرزويش را دارند، خيلي‌ها هم انتخابش کرده‌اند و منتظرند ببينند بالاخره روياي پدر و مادرشان براي آقا يا خانم دکتر شدن‌شان به واقعيت مي‌رسد يا نه! خيلي از کساني که رشته پزشکي را انتخاب مي‌کنند اصلا نمي‌دانند توي اين 7 سالي که روي پيشاني‌شان نوشته مي‌شود (البته علي الحساب‌) چه مي‌گذرد ما هم به مناسبت روز پزشک رفته‌ايم سراغ «پزشک بچه‌ها» تا ببينيم چه مي‌کنند که مي‌شوند آقا و خانم دکتر. اين‌ 4 مرحله که هفت سال طول مي‌کشد، تقريبا بين همه دانشجوهاي پزشکي کشور مشترک است و بسته به نوع دانشگاه و قواعد وقوانين وضع شده شکلش کمي تغيير مي‌کند.

علوم پايه
گذراندن دروس علوم پايه 5 ترم يعني 2 سال و نيم طول مي‌کشد در اين 5 ترم دانشجوهاي پزشکي فقط درس مي‌خوانند و هيچ خبري از دکتر‌بازي و مريض و بيمارستان نيست. فقط يک چيز هست به اسم اتاق تشريح که از همان هفته‌هاي اول کلاس‌ها شروع مي‌شود و شوخي ‌بردار هم نيست، يک دانشجوي پزشکي بايد در دوره علوم پايه 4تا آناتومي بگذراند: آناتومي تنه، اندام، سرو گردن، نوروآناتومي که همه اين‌ها را در اتاق تشريح مي‌گذرانند. غش و ضعف رفتن و اين‌جور سوسول‌بازي‌ها مال همان روزهاي اول است و بعد از آن يک دانشجوي پزشکي بايد عاشق بوي فرمالين (بوي فيکس کننده جسد!) شود و اين بو يکي از اجزاء جدا نشدني زندگي دانشجويي‌اش بشود. ديدن فيلم‌هاي وحشتناک به دانشجوهاي آينده پزشکي توصيه مي‌شود تا بتوانند اين مرحله را راحت‌تر بگذرانند. حدود 70_ 80 درصد مطالب در اين دوره با دوره علوم پايه دانشجوهاي دارو‌سازي و دندان‌پزشکي هم مشترک است. پايان دوره علوم پايه معمولا با يک امتحان همراه است، امتحان جامع علوم پايه که هر سال دو بار، يک بار در اسفند و يک بار در شهريور ماه برگزار مي‌شود، دانشجوياني که در اين امتحان رد بشوند مي توانند يک ترم ديگر صبر کنند و در امتحان بعدي شرکت کنند، در صورتي که 3 بار در اين امتحان مردود شوند بايد بي‌خيال رشته پزشکي شوند.

فيزيوپاتولوژي
اين دوره شامل فيزيوپاتولوژي 1 و 2 مي‌باشد که هر کدام يک سال طول مي‌کشد. در اين دوره درس‌ها تخصصي‌تر مي‌شوند مثلا حالا درس‌هايي به اسم قلب، کليه و بقيه بدن را مي‌خوانند و اين درس‌ها را در بيمارستان مي‌گذرانند ولي هنوز هم دروس تئوري است و عملي نشده. دانشجوها در اين زمان راه و رسم‌هاي اوليه واقعي علم پزشکي و تشخيص بيماري‌ها را ياد مي‌گيرند. اين دوره به خاطر تخصصي بودنش کاربردي‌تر هم هست، مثلا اطلاعات دارويي در اين دوره شروع مي‌شود. نحوه برگزاري دوره پاتولوژي در دانشگاه‌هاي مختلف متفاوت است. (اين وسط يک پرانتز باز کنيد براي جشني به اسم روپوش‌پوشان، اين جشن را دانشجوها براي اين مي‌گيرند که در دوره بعدي وارد بيمارستان مي‌شوند و آن روپوش سفيد معروف را تنشان مي‌کنند تا پدر و مادرشان هي قربان صدقه قد و بالايشان بروند.)

استاژر (stager)

اين دوره و دوره بعدي به بخش باليني معروفند. استاژري هم دو دوره دارد، که هر دوره يک سال طول مي‌کشد و در واقع يک دوره کارآموزي است، در اين دوره دانشجوها به گروه‌هايي تقسيم مي‌شوند و هر گروه زير نظر يک استاد است که اين دانشجوها بعد از آن به همراه اين استاد روي سر بيماران او مي‌روند. ولي کار دانشجويان استاژر فقط شرح‌حال گيري از بيماران است و هيچ مسئوليتي ندارند. در ضمن کلاس‌هاي تئوري هنوز هم برقرارند فقط زمان‌شان تغيير کرده و به بعداز‌ظهرها منتقل مي‌شود. دانشجوها در اين دوره زيردست رزيدنت‌ها (دانشجويان دوره تخصصي) هستند و بيشتر به عنوان يک کارآموز در بيمارستان حضور دارند. کشيک شب هم در اين دوره نيست. با تمام شدن دوره استاژري بايد دانشجوها در امتحان پرانترني شرکت کنند که اين امتحان هم 2 بار در سال برگزار مي‌شود. قبل از برگزاري اين آزمون دانشجوها بايد موضوع پايان‌نامه‌هايشان را مشخص کنند.

انترن (intern)

حالا مي‌شود به دانشجوي پزشکي بگوييم دکتر، چون هم در بيمارستان هست و هم شرح‌حال مي‌گيرد و هم کشيک شب دارد. اين دوره يک سال و نيم آب مي‌خورد، همان استرس و فشار کاري که پزشک‌ها دارند را هم تحمل مي‌کنند، نسخه مي‌پيچند و حتي ترخيص مي‌کنند، ولي همه اين کارها را زير نظر استادشان و يا رزيدنت‌ها انجام مي‌دهند. در واقع انترني يک دوره کارورزي است و دانشجوي پزشکي بعد از کلي خون‌دل خوردن در دوره کارورزي مهارت‌ها و اطلاعات لازم براي تشخيص و قضاوت در مورد بيماري را به دست آورده است. اين 7 سال که تمام شود، خانم دکترها و آقا دکترها با مدرک دکتراي حرفه‌اي فارغ‌التحصيل شده‌اند، حالا بايد 2سال براي طرح‌شان وقت بگذارند، البته مقدار اين طرح براي همه به يک اندازه نيست، هر چه‌قدر که مکان گذراندن طرح دورافتاده‌تر باشد، زمانش کم‌تر مي‌شود. بعد از گذراندن طرح هم وقت اين است که بعضي‌ها بروند سراغ تخصص و آزمون مخصوصش. البته بعضي‌ها هم هستند که مي‌توانند بدون آزمون وارد دوره تخصص بشوند، کساني که همه ترم‌ها جزو 3 نفر اول کلاس بوده باشند، مي‌بينيد چه‌قدر آسان، 2 نفر اول هر ترم در دوران دانشجوي پزشکي بودن!

کار براي پزشکان
کساني که اين رشته را انتخاب مي‌کنند از همان اول پيه خيلي چيزها را به تنشان مي‌زنند، مثلا کشيک‌هاي شب، سختي درس‌ها، طولاني بودن دوران تحصيل، گذراندن طرح در مناطق دورافتاده و بالاخره کار کردن در جايي که به آن‌ها نياز دارند. پزشک‌ها موقعيت‌هاي شغلي متفاوتي دارند:

مطب شخصي که بر اساس تمايل پزشک مربوطه مي تواند در هر نقطه‌اي از شهر يا روستا مستقر باشد و شخص پزشک بر اساس تجربيات و توانايي‌هايش بيماران را ويزيت کند.

بيمارستان‌ها و درمانگاه‌هاي خصوصي و دولتي که جمعي از پزشکان در آن‌ها کار مي‌کنند.

مرکز بهداشتي درماني شهر يا روستا که که مديريت آن‌ها هم به عهده يک پزشک عمومي است.

نظرات کاربران
کد امنیتی