راند 90

راند 90

نویسنده : علی کنویسی

 از وقتی چشم باز کردم دهه شصتی‌ها کوزت زمانه بودند و زمین و زمان را تناردیه می‌دانستند البته کمی تا قسمتی حق داشتند چون دهه شصت، دهه جنگ تحمیلی، دهه چهار نفر در یک میز مدرسه، دهه پوشک‌های دوتا یکی، هیولای کنکور و بیکاری پس از دانشگاه بود ولی تنها موردی که خودشان هم به آن می‌بالیدند نوستالژی‌ها و تفریحات سالمی مثل الک دولک، تیله بازی، دزد و پلیس (البته خیلی هم سالم نبود و از تلفات جاده‌ای بیشتر خسارت میزد) و ... و شکوفایی پدر بزرگ بازی‌های کامپیوتری، آتاری بزرگ بود.

  دهه هفتادی‌ها هیچ چیز نبودند جز یک اشتباه لپی بین دهه‌های هفتاد و هشتاد. ما هم باید به بدبختی‌های دهه شصتی‌ها گوش می‌دادیم و هم حسرت تفریحات دهه هشتادی‌ها را می‌خوردیم. تفاوت‌های ما با دهه قبل این بود که پوشک‌مان را به جای دو تا یکی، یکی و نصفی یکی استفاده می‌کردیم و در مدرسه به جای چهار نفر در یک میز، سه نفره می‌نشستیم، اما پیشرفت‌هایی در صنعت تفریحات نیز داشتیم مثلا پلیس را از دزد پیاده کردیم و نیتروژن سوارش کردیم و بازی خر نیتروژن اختراع شد البته فرق این دو بازی مثل فرق پراید 141 با 132 بود، رفته رفته کامپیوتر پدیدار شد و بازی‌هایی مثل IGI  و NEED FOR SPEED  کیفورمان می‌کرد ولی هنوز بازی‌های موبایلی رواج پیدا نکرده بود و هر کس موبایل داشت آن را با افتخار به کمر می‌بست و طوری راه می‌رفت که گویی کلید شلیک بمب اتم به کمرش بسته شده است.

  دهه هشتادی‌ها تمام آرمان‌های دهه‌های قبل را به سخره گرفته‌اند و دارای رفاه نسبی نسبت به دو نسل قبل از خودشان هستند پوشک اختصاصی دارند و در مدرسه در هر میز، دو نفر می‌نشینند. گودزیلاها حضور فعالی درساخت دابسمش و شرکت در چالش‌های گوناگون دارند و پای ثابت میتینگ‌های مختلف هستند.

تفریحات قدیمی برایشان بی‌مزه شده است و دائما سرشان درگوشی مشغول بازی و بچه داری (پو) است.

  امسال اولین سالی است که دهه نودی‌ها پا در عرصه اجتماع یعنی مدرسه می‌گذارند و در حال حاضر مثل هندوانه سر بسته می‌مانند که فقط می‌توان بر اساس تجربه گذشته پیش بینی‌شان کرد اگر بر اساس تجربه احترام جلو برویم که مطمئنا جای والدین و فرزند عوض شده و حکمرانان آینده خانواده هستند و اگر بر اساس پارامتر پوشک قضاوت کنیم باید کار را به دوستان سانسورچی بسپاریم. به هر حال این نسل از الان با عرضه سوپر استارشان کچلیک خودی نشان دادهاند. امیدواریم پیش‌بینی‌هایمان در حد پیش بینی باقی بماند... چون  این ره که می‌روند به ترکستان است.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

در باب چیستی و چرایی شاخ

٩٧/٠٤/٢٤
یادداشت

از قضا سرکنگبین صفرا نیفزاید لطفا!

٩٧/٠٤/٢٤
پایان نامه

مفاهیم ارزنده پراید

٩٧/٠٤/٢٤
شاخ هفته

سقوط یک امپراطوری

٩٧/٠٤/٢٤
یادداشت

رقص بی سلیقگی

٩٧/٠٤/٢٣
یادداشت

خطر وارونگی، احتیاط کنید

٩٧/٠٤/٢٣
آنتن

معمای چونگ

٩٧/٠٤/٢٣
فتوچاپ

فتوچاپ 543

٩٧/٠٤/٢٨
تلگجیم

تلگرام طلایی 543

٩٧/٠٤/٢٨
شگرد

اگر شما هم پسوردها را حفظ نمی‌کنید...

٩٧/٠٤/٢٨
مینیمال

#گربه_ها

٩٧/٠٤/٢٨
انواع و اقسام مزاحمت هایی که هر روز در اینترنت با آن سر و کار داریم

#مگس_های_اینترنتی

٩٧/٠٤/٢٨
ْآنتن

بازگشت به خانه پدری

٩٧/٠٤/٢٨
یادداشت

رابطه علی مطهری و رفع فیلتر توئیتر

٩٧/٠٤/٢٨
یادداشت

زنان علیه زنان

٩٧/٠٤/٢٨
یادداشت

برای هشتمین شگفتی دنیا

٩٧/٠٤/٢٨
دات کام

PUBG قاتل حرفه‌ای زمان

٩٧/٠٤/٢٨
پایان نامه

ماجرای ساعت 13

٩٧/٠٤/٢٨
یادداشت

افسردگیِ بعد از جام جهانی

٩٧/٠٤/٢٨
شاخ هفته

خط مستقیمی به بهشت لطفا

٩٧/٠٤/٢٨