لطفا خودمان را دوست داشته باشیم
یادداشت

لطفا خودمان را دوست داشته باشیم

نویسنده : زهرا خنداندل

همه ما دوران بلوغ تقریبا یکسانی داشته‌ایم، جلوی آینه ایستاده‌ایم و با تاسف به جوش‌های صورت‌مان خیره‌ شده‌ایم، با بینی‌مان ور رفته‌ایم و بارها از خودمان پرسیده‌ایم اگر کوچکتر بود بهتر نبود؟ اگر یک کم سربالاتر بود زیباتر نبود؟ اگر صورتم گردتر یا کشیده‌تر بود قشنگ‌تر نبود؟ اما خیلی از ما بعد از پشت سر گذاشتن این دوران هنوز هم از صورت و فرم بدن‌مان راضی نیستیم، و برای رسیدن به این رضایت و اعتماد به نفس بالاتر حاضریم هر نوع خشونت با بدن و عمل زیبایی را تحمل کنیم. حتما تا به حال در اینستاگرام به پیج‌های مختلفی سرزده‌اید، دقت کرده‌اید که چقدر قیافه‌ها شبیه به هم شده است؟ بینی‌های کوچک، چشم‌های رنگی با کمک لنز، لب‌های بزرگ و گونه‌های بزرگ‌تر! صورت‌هایی که به خاطر عمل‌های انجام شده دیگر حالت‌های غم، شادی و عصبانیت را نمی‌توان در آن‌ها تشخیص داد که بعضا اصلا هم زیبا نیستند و اگر شما عکس همین اشخاص را قبل از عمل ببینید هرگز درک نمی‌کنید که چرا زیبایی طبیعی‌شان را برای رسیدن به چنین شکلی فدا کرده‌اند. سوال این‌جاست که این حجم از نارضایتی از کجا می‌آید؟ واقعیت این است ذهنی که مدام از عکس‌ها و تصاویر ستاره‌های سینمایی پرشده است نمی‌تواند تفاوت تصویر فتوشاپ شده را از واقعیت تشخیص دهد، چون ممکن است هرگز آن سلبریتی را از نزدیک نبیند پس احساس می‌کند فرم بدن و یا صورت خودش دچار مشکل است و برای رسیدن به مطلوبش هرکاری را انجام می‌دهد. البته بعضی ‌وقتها هم با گروه‌های دوستی و همسالانی طرف هستیم که مدام دنبال ایراد گیری از بدن و اجزای صورت خود هستند و به طور ناخودآگاه ماهم که عضوی از این گروه هستیم به دنبال عیب و ایراد در بدن خودمان می‌گردیم، و برای رفع آن شروع به تلاش کردن می‌کنیم. تا به حال چند نفر را دیده‌اید که با داشتن وزن ایده‌آل و ظاهر زیبا مدام به دنبال لاغرتر شدن هستند؟ اصلا چرا راه دور برویم، من خودم عاشق قد بلند بودم و برای همین مدام کفش‌های لژدار و پاشنه‌دار می‌پوشیدم، تا اینکه یک‌بار پایم پیچید و از پله‌ها سقوط کردم و مچ پایم در رفت، تازه آن موقع بود که فهمیدم قد طبیعی من هیچ ایرادی ندارد و تنها خودم را باید دوست داشته باشم. حقیقتش بهای این دوست داشتن من 3-2 هفته خانه‌نشینی بود، اما بعضی وقت‌ها عمل‌های زیبایی بهای خیلی سنگین و غیر قابل جبرانی دارد. واقعیت این است که تمام زندگی آدم‌ها به تصمیماتشان وابسته است و در نهایت ما هستیم که انتخاب می‌کنیم چه چیز را دوست داشته باشیم و از چه چیز احساس ناراحتی کنیم. باید بدانیم برای شادی و احساس رضایت بیشتر تنها کافی است خودمان را دوست داشته باشیم و کمی اعتماد به نفس بیشتر به خودمان هدیه دهیم. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها