زادبوم، شروع یک پایان؟!
آیا اکران «زادبوم»، می‌تواند آغازی برای نمایش فیلم‌هایی که مشکل پروانه نمایش داشتند، باشد

زادبوم، شروع یک پایان؟!

نویسنده : محمد ناصر حق خواه

حلاوت تماشای فیلم تازه از اتاق تدوین بیرون آمده در قیاس با نگاتیوهایی که سال‌ها گوشه‌ای خاک خورده‌اند و حالا به پرده نقره‌ای رسیده‌اند، چیزی است مثل تفاوت عطر و طعم نان داغ با نان چند روز مانده. نه آن شیرینی را به مذاق مصرف‌کننده می‌رساند و نه در واقع آن چیزی است که تولیدکننده به وجود آورده. 

اگر محصول مورد بحث، از جنس فرهنگ و به طور خاص سینما باشد؛ آن هم در جامعه‌ای پر از تحول و سرشار از اخباری که پیاپی می‌آیند و سلایقی که ساعت به ساعت تغییر می‌کنند، این طراوت دو چندان از کف می‌رود. «زادبوم» ساخته قدیمی ابوالحسن داوودی که حدود 8 سال پشت خط دریافت پروانه نمایش مانده بود، این چنین اثری است. فیلمی که هر چند به گفته کارگردان به بحث درباره موضوعی انسانی مثل هویت می‌پردازد؛ و این موضوع را با روایتی از بازگشت لاک‌پشت‌ها به سرزمین اصلی خود پس از سی سال پرورش می‌دهد؛ اما خواه ناخواه مسئله از خودبیگانگی و عدم برقراری ارتباط با وطن، مسئله‌ای است که می‌توان به عنوان مضمون انضمامی از فیلم برداشت کرد. هر چند با گذشت زمان، بحث در این‌باره حساسیت‌های گذشته را ندارد و می‌شود درباره این مضامین به دور از فضای سیاسی و با رویکرد پژوهشی بحث کرد؛ اما جلوه موضوع مورد بحث در طول زمان از بین رفته و این اتفاق بی‌شک ممکن است برای فیلم‌های دیگری مثل «خانه پدری» که این روزها بحث از فراهم شدن شرایط اکران‌شان هست هم روی دهد؛ اما به هر حال اکران زادبوم شروع خوبی بر روند اکران فیلم‌هایی است که سال‌ها با وجود داشتن پروانه ساخت از دریافت پروانه نمایش جامانده و پشت خط نمایش مانده‌ بودند.

اما گذشته از موضوع و حاشیه‌های پیرامون فیلم، زادبوم ابوالحسن داوودی همان‌طور که پس از سال‌ها با تغییر از نسخه نگاتیو به نسخه دیجیتال به روی پرده رفته،  باید فرم روایت را از رکود و کسالت و کند پیش رفتن هم می‌زدود! شاید اگر داوودی این فیلم را امروز می‌ساخت از قید و بند تکه‌انداختن‌های گاه و بیگاه سیاسی که از روایت فیلم بیرون می‌زند، رها میشد. خط داستانی خود را قوی‌تر دنبال می‌کرد و خرده روایت‌های فیلمش را به سرانجامی می‌رساند. در زادبوم، شکل گرفتن روایت، فدای پرداختن به موضوع شده، آن هم بدون توجه به اصول مسلم درام و ما غیر از چندین بازیگر نامی، از جمله عزت‌ا... انتظامی، که با توجه به کناره‌گیری‌اش از بازیگری شاید آخرین فیلمی باشد که از او روی پرده می‌بینیم و هم‌چنین پرداختن به یک دغدغه مهم هیچ‌کدام از عناصر لازم را برای شکل گرفتن سینما نمی‌بینیم. هرچند که دو مورد مثبت فیلم، این اثر را به کلی خالی از لطف تماشا نمی‌کند.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
راه نیافتن لاجوردی‌پوشان به جام جهانی باعث شد این مسابقات دروازه‌بان افسانه‌ای ایتالیا را از دست بدهد

جانِ جانانی به نام بوفون!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره کارنامه هنری چند بازیگر دهه شصتی دیگر در سینما و تلویزیون

هم سن های نوید کجان؟

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

جلوتر از همه، حتی خودش!

٩٦/٠٩/٠٢
تلگجیم

تلگجیم 513

٩٦/٠٩/٠٢
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و آیفون 10

٩٦/٠٩/٠٢
جام جهانی 2018 روسیه با فقدان کلی ستاره رنگارنگ همراه خواهد بود

ستاره‌های خاموش!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره «نهنگ عنبر 2» که به تازگی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است

سلکشن موقعیت‌های بامزه و بی ربط

٩٦/٠٩/٠٢
بـررسـی اینـترنـت نامحـدود در ایـــران و دیگر کـشـورهـای جـهان

#اینترنت_نامحدود

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

سه اپیزود از یک احساس

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

پاییز تابستانی

٩٦/٠٩/٠٢
شگرد

چگونه از کروم به فایرفاکس کوانتوم مهاجرت کنیم؟

٩٦/٠٩/٠٢
کافه جهان نما

بلژیک، سرزمین سرخوشی‌های بی‌پایان

٩٦/٠٩/٠٢
مینی

مینی 513

٩٦/٠٩/٠٢
نگاهی مختصر به کارنامه فعالیت حرفه‌ای نوید محمدزاده در سینما، تلویزیون و تئاتر

پُر کار و پُر جایزه

٩٦/٠٩/٠٢
چهره هفته

حواسمان به دل جوانان مملکت باشد

٩٦/٠٩/٠٢
روایت‏هایی در مورد باید و نبایدهای داشتن حیوان خانگی که گاهی فراموش‌شان می‏کنیم

پت ما یا مای پت؟!

٩٦/٠٩/٠٢
آنتن

چشمک‌هایت از یاد ما نخواهد رفت!

٩٦/٠٩/٠٢
پایان نامه

صورتی‌ها وارد می‌شوند

٩٦/٠٩/٠٢
جارچی

جارچی 513

٩٦/٠٩/٠٢
مینیمال

سعدیا گفتی که مهرش می‌رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد*

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات