از درازآویز تزئینی به نام کراوات تا پیراهن واتو
جالباسی

از درازآویز تزئینی به نام کراوات تا پیراهن واتو

نویسنده : مائده کاشیان

حالا که جالباسی به سال1636میلادی رسیده، قبل از این‌که برویم سراغ ادامه‏ قصه‏ پیراهن، احتمالا برای‌تان جالب خواهد بود که بدانید کراوات چگونه اختراع شد و ماجرایش چیست. سال1636 فردی به نام «کراوات» یا «کروا» که در ارتش فرانسه خدمت می‏کرد، برای محافظت از گلویش دستمالی را به گردن خود بست. از آن به بعد دستمال گردن یا کراوات جزو جدا نشدنی یقه‏ مردان اروپایی شد. یعنی یک عده آن دستمال را دور گردن آقای کراوات دیدند و نفهمیدند بنده خدا آن را بسته تا سرما نخورد، بلکه فکر کردند مُد است، سپس تقلید کردند و همین‌طور پیش رفت تا کراوات رواج شد. اگرچه آن روزها کراوات از جنس کتان یا پارچه‏ توری ابریشمی نازک بود که آن را چند لا تا می‏کردند و به صورت آزاد، دور گردن می‏بستند. قطعا «کروا» هرگز فکر نمی‏کرد دستمالی که دور گردنش می‏اندازد، 380 سال عمر می‏کند و مردم سراسر دنیا از آن استفاده می‏کنند. از طرفی عده‏ای معتقدند کراوات در اصل ایرانی است، اما دقیقا معلوم نیست این درازآویزِ تزئینی در ایران چند ساله است. برگردیم سر قصه پیراهن... سال‏های1730، در کشور فرانسه نقاشی به نام «واتو» پیراهن گشادی طراحی کرد که پشت شانه‏هایش پیله‏هایی درشت داشت و ادامه‏ آن به دامن ختم می‏شد و اصلی‏ترین بخش پوشاک زنان آن دوره بود. از سال1770، پیراهن واتو لباس رسمی میهمانی‏های درباری شد. در حالی‌که پیله‏های پشت پیراهن، تبدیل به شش چین دو قلو شد که از بالا تا کمر دوخته می‏شد. اگر قصه‏های پوشاک را تا این‌جا دنبال کرده باشید، احتمالا می‏توانید حدس بزنید چه چیزی باعث شد پیراهن واتو تبدیل به لباس میهمانی‏های دربار شود! چند سال قبل از انقلاب فرانسه شیوه‏ لباس پوشیدن تغییرات اساسی کرد و طر‏ح‏‏های پوشاک ساده‏تر شد، زیردامنی چتری، گل‏های مصنوعی و تجملات لباس‏ها از بین رفت، مجلات مخصوص پوشاک منتشر نمی‏شد و طرز لباس پوشیدن دیگر نشانه‏ امتیاز طبقاتی نبود. در سال1803، آستین‏های پیراهن بلند بود و به وسیله‏ چند بند در فاصله‏های منظم، پف‏هایی به آستین می‏دادند که به«آستین مملوک» معروف بود. در دوره‏ امپراتوری ناپلئون بناپارت، همسرش ژوزفین لباس درباری طراحی کرد. این لباس شامل«پیراهن بزرگ» و «پیراهن کوچک» بود. پیراهن کوچک از ساتن آبی برودری دوزی، با آستین‏های کوتاه و پف‏دار و دنباله‏ای در پشت که از کمر آویزان می‏شد و پیراهن بزرگ از پارچه‏ ابریشمی نقره‏باف، با آستین‏های بلند و چسبان و دنباله‏ای که از شانه‏ چپ آویزان می‏شد. هر دو پیراهن با مروارید، پولک و نخ‏های ابریشمی برو‏دری‏دوزی شده تزئین می‏شد، اما بیشترین تزئینات مخصوص پیراهن بزرگ بود. احتمالا پیراهن کوچک را روی پیراهن بزرگ می‏پوشیدند و گرنه هرطور حساب کنید نمی‏شود آستین‏های بلند و چسبان پیراهن بزرگ را روی آستین پف‏دار پیراهن کوچک پوشید! در آن دوره شال یکی از بخش‏های مهم پوشاک بود که بسیار هم لاکچری و ویژه به حساب می‏آمد. ژوزفین چهارصد تا شال گران قیمت داشت! جالب این‌است برای آن که خانم‏ها بتوانند شال را به شکل زیبایی دور شانه و اندام خود بپیچند، باید آموزش می‏دیدند. راستی شاید باورتان نشود اما آن زمان خانم‏ها دیگر سرخاب به صورتشان نمی‏مالیدند و استفاده از آن را به مردان سپردند و به جای آن بزک رنگ پریده یا سفید را برای چهره خود انتخاب کردند. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١٢/٠٥
کافه جهان نما

لندن، شهر رمز و راز و باران در دل جزیره

٩٥/١٢/٠٥
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و مشاهده بشقاب پرنده در آسمان

٩٥/١٢/٠٥
مینیمال

روز مهندس مبارک!

٩٥/١٢/٠٥

فراز و فرودهای ادبیات عاشقانه از دیروز تا امروز

٩٥/١٢/٠٥
تلگجیم

تلگجیم 476

٩٥/١٢/٠٥
شگرد خفن

ویژگی جدید تلگرام ویندوزی

٩٥/١٢/٠٥
گپی با برگزیدگان مشهدی جشنواره سی و پنجم تئاتر فجر در یک شب برفی

کاش مسئولان، اندازه مردم به تئاتر توجه داشتند

٩٥/١٢/٠٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 476

٩٥/١٢/٠٥
چهره هفته

کمدی-تراژدی کاندیداتوری بقایی

٩٥/١٢/٠٥
نامه‌های دلبرانه‌ای که امروز در قالب‌کتاب به دست ما رسیده‌اند

از... به...

٩٥/١٢/٠٥

شغل: «دوستت دارم» نویسی

٩٥/١٢/٠٥
آنتن

همسایه‌های بی‌جک!

٩٥/١٢/٠٥
درباره عاشقانه نوشت‌ها و بلایی‌که ما آدم‌های عصر جدید بر سرشان آورده‌ایم

عاشق is typing...

٩٥/١٢/٠٥
روی پرده

نه خوب، نه جلف؛ متوسط!

٩٥/١٢/٠٥
مینی ها

مینی 476

٩٥/١٢/٠٥
فتوچاپ

فتوچاپ 476

٩٥/١٢/٠٥
جارچی

جارچی 476

٩٥/١٢/٠٥
تبلیغات
تبلیغات