روايت روح رنج ‌ديده

روايت روح رنج ‌ديده

نویسنده :

* اولين کتابي که از ابراهيمي خواندم، همان مشهورترين اثرش يعني «بار ديگر شهري که دوست مي‌داشتم» بود؛ کتابي بسيار زيبا و با نثري شاعرانه و ويژه. از آن کتاب‌هايي که در هر صفحه‌اش جملاتي حکيمانه پيدا مي‌شود که دوست داري زير آن خط بکشي يا داخل دفترچه‌اي يادداشت کني و به همين دليل کتابي سخت‌خوان بود. در معرفي کتاب «انسان، جنايت و احتمال» ابراهيمي، در حد مختصري از زندگي پرفراز و نشيبش نوشتيم. اما او خود در دو کتاب «ابن‌مشغله» و «ابوالمشاغل» زندگي‌نامه‌اي خود نوشتش را در اختيار مخاطبان خود قرار مي‌دهد که بسيار خواندني است؛ با قلمي متفاوت و جذاب. اگرچه ردپاي آن جملات حکيمانه در اين دو کتاب ابراهيمي نيز ديده مي‌شود، اما فضاي شاعرانه‌اش کمي خفيف شده و نمکي از طنز و شوخي بر آن پاشيده شده است.

* وقتي مي‌بيني يک نفر مانند ابراهيمي از شغل‌هاي متعددي که در طول زندگي‌اش عوض کرده مي‌نويسد و اين‌که هيچ‌کدام آن‌قدر دوام نياورده‌اند که حتي مجال تجربه ترفيع و پاداش را به او بدهد طنز تلخي را احساس مي‌کني و اين‌که يا ديگران زيرآب او را در کارش زده‌اند و يا او خود زحمت اين کار را کشيده! و به قول خودش طي اين همه سال اگر فقط بيل زده بود، اکنون هکتارها از زمين وطنش را آباد کرده بود. راستي چرا آن‌هايي که افسار خود را به دست باد نسپرده‌اند و اهل انتخاب‌اند، گاهي مجبور به اين‌همه «جبر» مي‌شوند؟

او در آغاز کتاب ابن‌مشغله از زمان کودکي‌اش مي‌نويسد؛ آن زمان که براي پدر آب حوض خالي مي‌کرده و پدر آخر ماه _جاي پول توجيبي_ 3 ‌تومان به او انعام مي‌داده و از زماني که در چاپخانه کار مي‌کرده و مجبور بوده امر و نهي‌هاي رئيس آلماني‌اش را تحمل کند؛ و حتي از آن زمان که دوست شياد و لوطي‌اش او را رئيس يک موسسه تجاري_بين‌المللي مي‌کند و... بايد اعتراف کرد که حتي تيتروار هم نمي‌توان در اين ستون تنگ، به تجربه‌هاي کاري او و مشاغلي که او آن‌ها را تجربه کرده اشاره کرد! سوال اين است: آيا اگر نادر ابراهيمي اين‌همه را تجربه نمي‌کرد و از آغاز به نويسندگي و کتاب‌خواني مي‌پرداخت، به اين مرتبه از موفقيت در نويسندگي دست پيدا مي‌کرد؟

* «...با قلب کوچک خود باور داشتم که پدر با من بد مي‌کند و بسي بد مي‌کند، و شايد هم _کسي چه مي‌داند_ هدفش آزار دادن و تحقير کردنم بود و اين‌که جلوي هر مهمان خوانده و ناخوانده بگويد: «آب حوض را نادر مي‌کشد...» و خجالتم بدهد _که من البته آب را مي‌کشيدم و نه خجالت را_ اما بعدها و خيلي بعد، که رانده يا بريده از هر شغلي مي‌توانستم شغل ديگري داشته باشم و مي‌ديدم که چه جانور بارکش غريبي شده‌ام اما بار خفت نمي‌کشم و منت رئيس و ذلت تکدي... آن وقت بود که به قلبم آموختم سپاس‌گزار آن پدر باشد که فرصت برداشتن کلاه، خم کردن کمر و دراز کردن دست را از پسر ستانده است...»

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
درباره فردوسی و ادبیات حماسی به مناسبت روز بزرگداشت این شاعر نامی

حکیم زبان فارسی

٩٦/٠٢/٢٨
کافه جهان نما

چین، سرزمین دیوار بلند اعتماد

٩٦/٠٢/٢٨
برگزیده سایت

اضافی‌ها را قیچی کنید!

٩٦/٠٢/٢٨
گزیده‌هایی درباره بهداشت فردی در فصل گرم

خرده جنایت‌های شهروندی!

٩٦/٠٢/٢٨
جارچی 486

اندر حکایت فردای انتخابات

٩٦/٠٢/٢٨
دات کام

روباتی برای نجات حجم اینترنت‌شما

٩٦/٠٢/٢٨
شاخ هفته

روزی روزگاری وبلاگ نویسی

٩٦/٠٢/٢٨
یادداشت شفاهی

مردم هنوز هم به ادبیات‌حماسی نیازمندند

٩٦/٠٢/٢٨
شگرد خفن

نکات طلایی مرورگر که تا به حال نمی‌دانستید

٩٦/٠٢/٢٨
درباره الکساندر نوری که به یکی از شگفتی‌های امسال بوندس لیگای آلمان تبدیل شده است

نور علی نور!

٩٦/٠٢/٢٨
جالباسی

دمپایی‌های الماس نشان!

٩٦/٠٢/٢٨
مینی‌ها

مینی 486

٩٦/٠٢/٢٨
مینیمال

شورای خوشگل‌ها

٩٦/٠٢/٢٨
کوتاه و خودمانی درباره این‌که چرا شرکت در انتخابات خیلی خیلی خیلی مهم است

می‌سازمت به رای

٩٦/٠٢/٢٨

ایران، یک کیس خاص

٩٦/٠٢/٢٨
گفت‌وگوی جیم با «رضا علیپور» قهرمان سنگ نوردی جهان

خوشحالم توانستم رکوردی را به نام ایران ثبت کنم

٩٦/٠٢/٢٨
خیلی کوتاه و مختصر درباره دلایلی که رای دادن را لازم می‌کند

يك رد گزينه جمع و جور!

٩٦/٠٢/٢٨
وقتی «کافه بازار» جای نفس کشیدن به رقبایش را نمی‌دهد حتی اگر بهتر باشند

#فروشگاه_اندرویدی

٩٦/٠٢/٢٨
پایان‌نامه

پنج‌شنبه چه بنویسم

٩٦/٠٢/٢٨

«رای دادن» لازم است ولی کافی نیست

٩٦/٠٢/٢٨
تبلیغات
تبلیغات