نمی‌خواهیم خانواده‌ها  را  نصیحت کنیم
در گفت‌و‌گو با «حسام اسلامی» کارگردان مسابقه جالب تلویزیونی «خانه ما»

نمی‌خواهیم خانواده‌ها را نصیحت کنیم

نویسنده : مازیار حکاک

سری دوم مسابقه «خانه ما» در مدت کوتاهی از آغاز پخش توانسته‌‌است مخاطبان زیادی را به خود جذب کند. در این مسابقه 3 خانواده برای خرج یک ماهه‌شان مبلغ 500 هزار تومان را از طرف برنامه دریافت می‌کنند و برنده مسابقه 100 برابر باقی‌مانده مبلغ را جایزه می‌گیرد! همین رقابت برای ذخیره پول بیشتر و البته ماموریت‌هایی که در بین مسابقه اتفاق می‌افتد، در کنار فضای صمیمی و دلنشین خانواده‌ها یک برنامه متفاوت و البته جذاب را ساخته است. برنامه‌ای که به نظر سعی در تغییر سبک زندگی خانواده‌های ایرانی هم دارد. برای آگاه شدن از ایده ساخت برنامه، نحوه انتخاب خانواده‌ها و البته اهداف سازندگان از ساخت این برنامه در قالب مسابقه با حسام اسلامی یکی از دو کارگردان این مجموعه گفت و گویی داشتیم.

 ایده کار از کجا شروع شد؟

 مستندی برای دکتر «غلامعلی بسکی» می‌ساختم که سال‌ها طبابت می‌کردند و بیمارستان دارند. ایشان به نوعی بیماری مبتلا می‌شوند که بعد به وسیله گیاه‌خواری و زندگی در طبیعت بر این بیماری غلبه می‌کنند. از آن موقع به بعد یک سبک زندگی خیلی خاص را انتخاب می‌کنند. چند ماهی با ایشان بودم و این ایده به ذهنم رسید یک مسابقه سبک زندگی خانوادگی بسازیم که داورش دکتر بسکی باشد. بعد کم‌کم ایده‌‌مان تغییر کرد و تصمیم گرفتیم داور جلوی دوربین نباشد. البته آیتم‌ها همانی بود که برای آن برنامه بسته بودیم، یعنی سبک خرید کردن، نوع غذا، آشپزی و سبک سفر چیزهایی بود که دکتر بسکی روی آن نظر داشت و این‌ها همه موضوعاتی شد که  سال 94 سری اول را در تهران ساختیم. بعد از پخش این مسابقه از شبکه یک و افق و استقبال مخاطبان انگیزه یافتیم که سری‌های بعد را هم بسازیم. فکرکردیم به این که در شهرهای مختلف، آدم‌ها سبک زندگی متفاوتی دارند و به همین دلیل تصمیم گرفتیم به شهرهای مختلف برویم و این موضوع را به تصویر بکشیم. اولین انتخاب‌مان هم شد اصفهان به این دلیل که خیلی حسابگرانه و دقیق عمل می‌کنند.

 هدف‌تان تغییر سبک زندگی و صرفه جویی بود؟

 نگاه‌مان این بود که آدم‌ها هر لحظه با هر انتخاب کوچکی که انجام می‌دهند سبک زندگی‌شان را شکل می‌دهند و همین انتخاب‌های کوچک است که در مجموع سبک زندگی خانواده‌ها را از هم متفاوت می‌کند. لزوما به میزان درآمد و سطح رفاه ربط ندارد، نه آن که ربط نداشته باشد ولی به اندازه خودش تاثیر دارد. ما فکر می‌کردیم خیلی از اوقات این تصمیم‌های کوچک فکر نشده است و بر اساس عادت پیش می‌آید. آدم‌ها تصمیم نمی‌گیرند و همان چیزی که مقابل چشم‌شان هست را برمی‌دارند. این زمینه اصلی و هدف ما در برنامه هست که به همین تصمیم‌های ساده دور و برمان یک بار دیگر نگاه کنیم. 

 نگران نبودید مردم فکر کنند هدف شما نصیحت و تلقین سبک زندگی‌ خاصی است؟

 این را می‌توانم بر اساس نظرات مردم در شبکه‌های اجتماعی و سایت برنامه بگویم که بیشترشان پیام برنامه را گرفتند. اول این که ما نمی‌خواهیم نصحیت کنیم و در واقع ببیننده‌ها توانایی تشخیص درست و غلط دارند. برنامه ما کارش این نیست که به شما بگوید چه طور زندگی کنید. درواقع یک آیینه‌ای است که می‌شود برای هر چیزی یک جور دیگر هم فکر کرد. مثلا فرض کنیم خشکسالی است و باید با مقدار مشخصی آب زندگی کنیم. این یک فرض و قاعده بازی است ولی این بازی می‌تواند به شما یاد دهد می‌توان متفاوت فکر کرد. خیلی‌ها می‌پرسند آیا این روشی برای زندگی کردن است؟ نه چنین چیزی نیست. در واقع این برنامه یک بازی است که این بازی کردن ذهن آدم را باز می‌کند و راه‌حل‌های متفاوتی را به ذهن می‌رساند.

 خانواده‌ها را بر چه اساس انتخاب کردید؟ از برنامه اصفهان این طور برمی‌آید که خانواده‌ها سطح رفاهی متوسط رو به بالایی دارند.

 چند پارامتر داشتیم. تعداد   اعضای    خانواده که 4یا 5 نفر باشند و برای‌مان مهم بود که جلوی دوربین راحت باشند. البته خودمان هم در چند روز پیش‌تولید کمک می‌کردیم که این اتفاق بیفتد و بتوانند صحبت کنند. درباره سطح رفاه هم تاکید زیادی نداشتیم‌که از سطح بالایی باشند. در اصفهان بیشتر خانواده‌هایی که متقاضی شرکت در برنامه بودند، شاید نزدیک به 90 درصدشان وضع زندگی‌شان همین بود. تیپی که ما انتخاب کردیم در واقع متوسط جامعه‌ای بود که برای برنامه ثبت نام کرده بودند. به عنوان مثال برای ما که در تهران زندگی می‌کنیم مساحت خانه عمدتا محدود است اما دراصفهان بیشتر خانه‌ها بزرگ بود.

 ولی این برای شما مهم است که همه خانواده‌ها در یک سطح زندگی باشند. از طرفی اگر یک خانواده با سطح درآمد کمتر باشد شاید خیلی راحت بتواند با این مبلغ زندگی کنند چون شرایط زندگی‌شان همیشه همین است.

 ما این موضوع را مدنظر داشتیم که اگر خانواده‌ای با 600 و 700 هزار تومان زندگی می‌کند طبیعتا برنامه ما برایش چالشی نخواهد داشت. بنابراین سعی کردیم خانواده‌هایی را انتخاب کنیم که هزینه زندگی‌شان بیشتر است، نه این که حتما ثروتمند باشند بلکه خانواده پرجمعیتی باشند و هزینه‌ای متوسط برای زندگی‌شان داشته باشند.

 یکی از ویژگی‌های مهم مسابقه این است که گروه‌ها شما را دور نزنند. از طرفی شما هم احتمالا نمی‌توانستید 24 ساعت در خانه آن‌ها باشید برای این موضوع چه تدبیری داشتید؟

 با توجه به این‌که می‌خواهم سری بعدی را بسازم نمی‌توانم تمام فوت و فن آن را بگویم. اول از همه ما به خانواده‌‌هایی که انتخاب کردیم اعتماد داشتیم برای آن‌ها هم این قدر اجرای درست برنامه مهم بود که در این دو سری به هیچ عنوان به مشکلی برنخوردیم. البته ساز و کار نظارتی خودمان را داشتیم. نه این که دوربین یا آدمی در خانه حاضر باشد ولی در برنامه فردی به این کار نظارت داشت. فراموش نکنیم خود خانواده‌ها برای‌شان بسیار مهم است که احیانا مبلغ و جایزه‌ای را که می‌برند به لحاظ عرفی و شرعی درست باشد به همین علت خیلی دقیق هستند و همه مسائل را رعایت می‌کنند.

 روزی چند ساعت در خانه‌ها حضور داشتید؟

 ما در یک دوره 30 روزه تصویر‌برداری می‌‌کردیم. معمولا در این یک ماه از 8 صبح تا 8 شب تصویربرداری داشتیم و به خانواده‌ها سر می‌زدیم. رابطه صمیمی هم با خانواده‌ها داشتیم که این موضوع به کیفیت کار کمک زیادی کرد. 

 چرا این مسابقه دو کارگردان دارد؟

 آقای علی رمضان نویسنده برنامه هم هست. ما این احساس را داشتیم که این نوع برنامه دو کارگردان نیاز دارد که در واقع یک نفر باید حواسش به دوربین و کارگردانی صحنه باشد و یک نفر حواسش به پیشرفت اتفاقات، شخصیت‌پردازی و بخش‌های مربوط به فیلم‌نامه. در این مسابقه من بیشتر حواسم به صحنه است و آقای رمضان به قصه.

 چرا سری دوم خیلی بیشتر دیده شد ؟

 شبکه نسیم مخاطب خیلی خوبی دارد به ویژه در بین خانواده‌‌ها و ساعت پخش‌مان هم خوب بود. پخش سری قبل‌‌مان خوب نبود و از طرفی به دلایل مختلف بین قسمت‌ها فاصله می‌افتاد.

 اگر برنامه هر شب یا در فاصله نزدیکتر پخش می‌‌شد برای مخاطب بهتر نبود؟

 خب اقتضائات پخش شبکه بود. اگر می‌خواستند می‌توانستیم به تولید سرعت بیشتری دهیم یا این که همه قسمت‌ها را آماده کنیم بعد پخش شود. حالا شاید برای سری بعدی و گروه اهواز اتفاقات بهتری بیفتد.

 برنامه را از روی مشابه خارجی ساختید؟

 نه. من و کسانی که در بخش پژوهش کار می‌کردیم نتوانستیم برنامه‌ای مشابه این پیدا کنیم. دلیلش هم این است که بیشتر برنامه‌ها حامی مالی دارند و  برای آن‌ها خرید و مصرف اساس کار است و من هیچ وقت برنامه‌ای را ندیدم که در آن بازنگری مصرف یا تغییر سبک مصرف به سمت صرفه‌‌جویی ملاک باشد. نمی‌گویم اصلا وجود ندارد اما کمتر است. 

 اما سبک گویندگی برنامه شبیه بعضی برنامه‌های مشابه ماهواره‌ای است؟ 

 به نظرم شبیه شدن در مجموع اتفاق بدی نیست با ذکر این که هیچ وقت ما مدل‌های موجود را جلوی دست نگذاشتیم. وقتی چنین شرایطی هست و ما کپی نمی‌کنیم احساس می‌کنم طبیعت یک کار این طور است و باید این طور باشد. ما جنس برنامه‌مان خانوادگی بود و از اول هم قرار بود یک گوینده روی آن صحبت کند. در مجموع می‌توانم بگویم الگویی که جلوی دستمان بگذاریم و از روی آن تقلید کنیم، نداشتیم ولی مشکلی هم با شبیه شدن ندارم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محبوب‌ترین اسباب‌بازی سال 2017 که رقیـب بـازی‌های انـدرویدی است!

#fidget_spinner

٩٦/٠٥/٢٦
هشت قسمت از فصل دوم «شهرزاد» پخش شد اما خاطره قبل تکرار نشد!

تو آن عهدی که با من بسته بودی؟

٩٦/٠٥/٢٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 499

٩٦/٠٥/٢٦
تلگجیم

تلگجیم499

٩٦/٠٥/٢٦
مینیمال

‏اندر مزایای تعطیلی روز جمعه

٩٦/٠٥/٢٦
آنتن

بدن‌سازی به سبک جیم!

٩٦/٠٥/٢٦
شگرد خفن

پسوردتان را پیدا کنید

٩٦/٠٥/٢٦
درباره مالکان ثروتمند فعلی باشگاه‌های اروپایی چه می‌دانید؟

بریز و بپاش آسیایی‌ها در اروپا!

٩٦/٠٥/٢٦
درباره ناکامی بزرگ «اوسین بولت» در آخرین مسابقه زندگی‌اش

خداحافظی تلخ ابرقهرمان!

٩٦/٠٥/٢٦
به بهانه واقعه میرزا اولنگ، موضوع ویژه این‌ هفته دیباچه‌ای است بر درد و غم جانسوز همسایه هم‌خون‌ و فره

از رنج برادر افغانم

٩٦/٠٥/٢٦

اندر مصائب خاص بودن!

٩٦/٠٥/٢٦
پایان‌نامه

خیلی مارمولکی!

٩٦/٠٥/٢٦
ناصرخان آکتور سینما

نکشی ما رو با رکورد‌هات!

٩٦/٠٥/٢٦

جوابی که کسی را ناراحت نکند!

٩٦/٠٥/٢٦
شاخ هفته

امتحان کردن هنر نمی‌باشد

٩٦/٠٥/٢٦
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و جوانی

٩٦/٠٥/٢٦
فتوچاپ

فتوچاپ 499

٩٦/٠٥/٢٦
کافه جهان نما

استرالیا، سرزمین سبز احترام

٩٦/٠٥/٢٦

علی دایی و باز هم گل

٩٦/٠٥/٢٦
دات کام

هوشمندانه بازی کنید

٩٦/٠٥/٢٦
تبلیغات