فرانسوی‏ها و عشق شلوارهای پف‏دار!
جالباسی

فرانسوی‏ها و عشق شلوارهای پف‏دار!

نویسنده : مائده کاشیان

 شهرزاد قصه‏گو هرچه تاریخ را ورق زد و کتاب خواند و این‌ور و آن‌ور سرک کشید متوجه شد که این قصه شلوار سری دراز دارد و مردم در طول تاریخ مدام مشغول ور رفتن با شلوار و تغییر شکل آن بوده‌اند؛ مثلا کمر شلوار را کمی تنگ و گشاد کرده‏اند، منگوله یا آویزی به آن دوخته‌اند، پف پاچه‏هایش را کم و زیاد کرده‌اند و دستِ آخر هم در مورد همین تغییرات لباس چند جلد کتاب نوشته‏اند! به همین خاطر تصمیم گرفت مختصری از واقعیت‏های جذاب و باورنکردنی را گلچین کند و برایتان بگوید. احتمالا برایتان جالب و عجیب است که بدانید در قرون وسطی مردان انگلستان جوراب شلواری‏هایی به رنگ شاد که با بند جوراب ثابت می‏شد می‏پوشیدند! بعد از جوراب شلواری‌های رنگی، شلوارهای کوتاه پف‏داری مد شد که به جوراب وصل می‏شد و به وسیله بند یا قلابی به پیراهن رویی متصل می‏شد. حالا جوراب شلواری سبز و قرمز و شلوارکوتاه پف‏دار هیچی، شلوار ونیزی که با روبان منگوله‏دار در زیر زانو بسته می‏شد هم لباسی کاملا مردانه بود. مدت‌ها بعد در دوره رنسانس در کشور فرانسه شلوارهای پف‏دار آنقدر کوتاه شد که دیگر شبیه شلوار نبود و فقط یک پف کوتاه زیر کمر بود. البته برای پوشاندن فاصله بین شلوار یا همان پف کوتاه، تا زانو هم فکری کرده بودند و از پوششی به نام «کنیونز» استفاده می‏کردند. اینطور که از پوشش مردمان آن زمان پیداست آنها، چه مرد و چه زن، علاقه زیادی به چین و پف در لباس‏ها داشتند و شلوار پاچه پفی و پیراهن آستین پفی می‏پوشیدند و با اضافه کردن تکه‏های پارچه، پشم، لایه و... شلوارهای کوتاه را به زور پف‏دار می‏کردند. حالا اینکه چه سرّی در پف شلوارها بود که مردم تحت هیچ شرایطی از خیر آن نمی‏گذشتند را باید علمای تاریخ اجتماعی و فرهنگی کشف کنند! تقریبا حدود 15سال بعد انگار انگلیسی‏ها به خودشان آمدند و دیدند منگوله و روبان و شلوار گشاد چندان به مردها نمی‏آید، به همین دلیل دیگر مثل قبل روی ژاکت یا نیم تنه مردان از تور و نوار و یقه چین‏دار خبری نبود و شلوارها هم گشاد نبود، در قسمت زانو تنگ می‏شد و یا پایین آن به صورت راسته بریده و دوخته می‏شد و به چین یا پیله‌های ساده‌ای هم ختم می‏شد. اما در کشور فرانسه اوضاع فرق می‏کرد و آنها تازه به پوشیدن دامن شلواری علاقه‌مند شده بودند و در تمام طول سده هفدهم جزو عناصر اصلی پوشاک‏شان بود که بعد از آن تبدیل شد به شلوار مخصوص خدمتکاران. شاید از آن لحاظ که خیلی راحت و آزاد بود و باعث می‌شد خدمتکاران بهتر به کارهای اربابان برسند. در شماره بعد برایتان خواهیم گفت که شلوار چه مسیری را طی کرد تا پفش را از دست داد و کمی شبیه شلوارهای امروزی شد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
تبلیغات
تبلیغات