شگفت انگیزان!
پارالمپیک امسال شاهد مدال‌هایی بودیم که عجیب ولی واقعی بود

شگفت انگیزان!

نویسنده : علیرضا گرانپایههرکول ایرانی داستان مدال طلای «سیامند رحمان» در پارال

تماشای مسابقات ورزشکاران معلولی که در مسابقات پارالمپیک ریو شرکت کردند به تنهایی برای خیلی از افراد می‌تواند عجیب ولی واقعی باشد. ورزشکاری که با چشمان نابینا می‌تواند فوتبال بازی کند، دریبل بزند و گل بزند به خودی خود می‌تواند در همین دسته عجیب ولی واقعیِ مسابقات پارالمپیک امسال قرار بگیرد. در این مطلب به سراغ مدال‌هایی از مسابقات امسال رفته‌ایم که نه تنها تعجب تماشاگران را به همراه داشته که رسانه‌های داخلی و خارجی را هم تحت تاثیر خود قرار داده است.

هرکول ایرانی
داستان مدال طلای «سیامند رحمان» در پارالمپیک امسال تا دل‌تان بخواهد عجیب ولی واقعی است. «سیامند رحمان» درحالی برای کسب مدال با هشت ورزشکار دیگر رقابت می‌کرد که در همان حرکت اول توانست رکورد پارالمپیک را جابه‌جا و مدال طلایش را قطعی کند. رحمان در حرکت چهارم نیز وزنه 310 کیلوگرمی را درحالی بالای سر برد که بعید به نظر می‌رسد کسی بتواند به رکورد هرکول ایرانی نزدیک شود. اگر روزگاری «سیامند رحمان» را با حسین رضازاده مقایسه می‌کردند، حالا باید این ابر قهرمان ایرانی را یک قهرمان تکرارنشدنی در تاریخ ورزش ایران دانست. یکی دیگر از رکوردهای دست نیافتنی که وزنه‌بردار کشورمان به اسم خودش در ریو ثبت کرد، اختلاف 75 کیلوگرمی بود که با امر موساد وزنه‌بردار مصری نفر دوم این دسته به‌وجود آورد!
بانوی تکرار نشدنی
برای پیدا کردن پرافتخارترین بانوی ورزش بریتانیا باید به سراغ ورزشکاران پارالمپیک این کشور برویم. «سارا استوری» با دو مدالی که امسال در رشته دوچرخه سواری پارالمپیک ریو کسب کرد نه تنها تعداد مدال‌های خود را به 24 رساند بلکه به رکوردی دست یافت که تا مدت‌ها باید آن را بدون تغییر بدانیم. این رکورد زمانی عجیب‌تر می‌شود که بدانیم این ورزشکار تمام مدال‌های خود را در یک رشته کسب نکرده است. او در پارالمپیک 1992 بارسلونا در رشته کرال پشت مدال گرفت ولی حالا بعد از گذشت 6 دوره توانسته است در رشته دوچرخه سواری مدال کسب کند. 13 مدال استوری طلا بوده که این هم برای خود رکوردی در بین ورزشکاران معلول محسوب می‌شود.
کرال بدون دست
مگر می‌شود حرف از مدال‌های عجیب ولی واقعی پارالمپیک امسال زد ولی به سراغ ژنگ تائو چینی نرویم. شناگری که برای متوجه شدن سختی کار او تنها باید نگاهی کوتاه به تصویر او بیندازید. حالا دیگر ژنگ تائویک نابغه است. او که بدون دست توانست مدال طلای پارالمپیک لندن را به دست آورد، حالا بعد از 4 سال و در 26 سالگی در رشته صد متر کرال پشت توانست از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. البته این تنها مدال تائو در برزیل نبود، او در رشته 50 متر پروانه هم توانست مدال نقره را از آن خود کند. تصویر لحظه استارت این ورزشکار که به کمک حوله‌ای که در دهانش می‌گیرد، اتفاق می‌افتد یکی از پربازدیدترین تصاویر ورزشکاران پارالمپیک 2016 برزیل بود.
روی دست المپیک
اگر این سوال را در ذهن دارید که مگر می‌شود ورزشکاران پارالمپیکی به خوبی یک ورزشکار سالم حاضر در مسابقات المپیک به رقابت بپردازند، باید بگوییم که بله نه تنها می‌توانند به همان خوبی باشند بلکه شاید مانند مسابقات دو 1500 متر پارالمپیک امسال، بهتر از ورزشکاران المپیکی رکورد به ثبت برسانند. «عبدالخلیف باکا»، فاتح مسابقات دوی 1500 متر پارالمپیک، علاوه بر کسب مدال طلا موفق شد رکورد این مسابقات را هم در المپیک و هم پارالمپیک، 1.7 ثانیه بهبود بخشد. ماده‌ای که باکا در آن شرکت کرد، T13 بود که مربوط به دوندگانی است که اختلالات نابینایی دارند. نکته قابل توجه رکوردشکنی باکا، به پایان رساندن مسابقه با رکورد 3 دقیقه و 48 ثانیه و 9 صدم ثانیه بود. این در حالی‌ است که «متئو سنترویتس»، قهرمان آمریکایی مسابقات المپیک ریو 2016، ماه گذشته موفق شد این مسافت را طی 3 دقیقه و 50 ثانیه به پایان برساند. همچنین نفرات دوم، سوم و چهارم این ماده نیز موفق شدند رکوردی بهتر از قهرمان المپیک 2016 به ثبت برسانند.  یعنی اگر قهرمان المپیک در مسابقات پاراالمپیک شرکت می‌کرد، چهارم می‌شد!
نظرات کاربران
کد امنیتی