سپردن میت‌ها به دست خصوصی‌ها!
پایان نامه

سپردن میت‌ها به دست خصوصی‌ها!

نویسنده : سعید برند

واقعا آدم دلش می‌خواهد فرق کله کچل برخی از این مسئولان را ماچ کند، بس که تدابیر خوبی از آن‌ تراوش می‌کند، یکی از این تدبیرها واگذار نکردن امور کفن و دفن مردم به شرکت‌های خصوصی است. چرا که یک شرکت خصوصی فقط به فکر پول در آوردن است، مثلا همین راننده‌های اتوبوس شرکت خصوصی را در نظر بگیرید اگر شست پای مسافر جلویی داخل حفره چپ دماغ مسافر عقبی هم باشد، باز هم راننده داد می‌زد برید وسط دو تا مسافر دیگه هم سوار شن! واقعا مگر حفره چپ دماغ مسافر عقبی چقدر گنجایش دارد؟ ولی در عوض راننده دولتی اصلا در ایستگاه هم توقف نمی‌کند! با این اوصاف شنیده‌ایم که یک شرکت خصوصی کفن و دفن در یکی از بلاد کفر بنر تبلیغات کرده است که « TEXT AND DRIVE» حالا چون من متن انگلیسی‌اش را دیده‌ام می‌دانم که یعنی موقع رانندگی پیامک بزن داداش! به عبارت ساده‌تر یعنی بمیر تا ما به نان و نوایی برسیم. 

حالا تصور کنید کفن و دفن ملت ما را بدهند دست یک شرکت خصوصی! با این همه امکاناتی که متاسفانه در زمینه مرگ مفتی داریم، چه تبلیغاتی که این شرکت نمی‌کرد تا مسئولانش ظرف یک سال، نصف ملت را به کشتن بدهند و بارشان را ببندند! مثلا: برو وام بگیر!، آخر شهریور با پراید برو چالوس، تو خیابونای سفت تهران فقط راه برو و ... 

البته از آن‌جا که خدمات‌دهی شرکت‌های خصوصی در اغلب موارد بهتر است، سپردن امور کفن و دفن ملت به خصوصی‌ها مزیت‌هایی نیز دارد که شست‌وشوی با آب تصفیه شده، سیستم خشک‌کن برقی، محاسبه قد و وزن میت و ارسال پیامکی اطلاعات به قبر کن، امکان انتخاب لیف و صابون دلخواه، سلفی رنگی، پیک رایگان و تحویل درب قبرستان از جمله آن‌ها می‌باشد. 

البته مسئولان باید شروط خاصی را برای متقاضیان پیش‌بینی کنند، الان تاسیس بنگاه املاک هم لیسانس می‌خواهد تا دست غیرمجازها کوتاه شود. به هر حال حساسیت کفن پیچ کردن یک میت کمتر از پیچاندن یک مستاجر و موجر نیست،  شاعر می‌فرماید میت و مستاجر هر دو زبان بسته‌اند اما این کجا و آن کجا! 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
درباره مهم ترین تکنولوژی روز یعنی دستیارهای شخصی که در حال تبدیل شدن به انسان اند

#virtual_asistant

٩٧/٠٢/٢٧