بی‌مدالان!
مروری بر رشته‌ها و ورزشکارانی که قبل از شروع المپیک به مدال آوردن‌شان خوش‌بین بودیم اما خوب نبودند

بی‌مدالان!

نویسنده : مجید حسین زاده

مشعل بازی‌های المپیک 2016 ریو خاموش شد در حالی که بیشتذ مردم کشورمان از نتایج به دست آمده ناراضی هستند. هر چند بعضی کارشناسان معتقدند که اصلی‌ترین دلیل این نارضایتی، توقع بالای مردم است اما سقوط 8 پله‌ای ایران در رده‌بندی نهایی المپیک اخیر نسبت به دوره گذشته هم حاکی از افول ورزش کشور در این ماراتن بزرگ جهانی است. البته در این بین باید به اختصاص نیافتن بودجه کافی به فدراسیون‌های ورزشی به خاطر مشکلات کلان اقتصادی کشور هم توجه داشت به خصوص در 2 سال اخیر که این مشکلات، گریبان همه فدراسیون‌ها و هیئت‌های ورزشی کشور را گرفت و صدای ورزشکاران زیادی را درآورد. با این حال در ادامه این مطلب به رشته‌ها و ورزشکارانی اشاره خواهیم کرد که طلایی شدن یا حداقل کسب مدال‌های نقره یا برنزشان در المپیک محتمل به نظر می‌رسید اما در اوج ناباوری، ناآماده ظاهر شدند و دستاورد قابل قبولی را برای کشورمان به ارمغان نیاورند.

 

تکواندو بدترین بود منهای یک استثنا

بلاشک کارنامه دختر دهه هفتادی کشورمان با کیفیت بالای مسابقاتش و انگیزه‌ای که در ثانیه ثانیه مبارزه‌هایش به چشم می‌آمد، طلایی بود و همچون نامش در المپیک به عنوان اولین دختر ایرانی که روی سکو رفت، کیمیاگری کرد. اما به جز او، 3 تکواندو کار دیگران کشورمان در مراحل ابتدایی و به حریف‌هایی نه چندان مطرح مراکشی، آذربایجانی (ایرانی الاصل) و انگلیسی باختند و از گردونه مسابقات حذف شدند. باید توجه داشت که کسب یک نشان برنز توسط تیم چهار نفره ایران در این دوره از بازی‌ها بازگشت به ۱۶ سال قبل و یک شکست بزرگ و تلخ محسوب می‌شود. تکواندو ایران در المپیک سیدنی یک برنز، در آتن یک طلا و یک برنز، در پکن یک طلا و در لندن یک نقره گرفت. بنابراین نتایج المپیک 2016 در رشته تکواندو بازگشت به عقبی ناراحت کننده و 16 ساله بود.

 

کشتی فرنگی بد بود، خیلی بد!

بعد از کسب 3 مدال طلا در المپیک لندن، ناخودآگاه توقع مردم از رشته کشتی فرنگی زیاد شد و با حضور کشتی گیران همچون سوریان، نوروزی، عبدولی، اخلاقی، رضایی و باباجان‌زاده کسب 2 مدال طلا، حداقل توقع مردم از این رشته بود اما با کشتی‌های بسیار ضعیف سوریان، نوروزی، باباجان‌زاده و اخلاقی که گاها ضربه فنی هم شدند و از گردونه مسابقات خارج شدند، این خواسته برآورده نشد. البته اگر نتایج المپیک 2012 لندن را نادیده بگیریم، همین 2 برنز هم برای کشتی فرنگی در المپیک افتخار است اما برگشت به عقب آن هم به اندازه 3 مدال طلا، فاجعه است و زنگ خطری است برای این‌که در المپیک 2020، کلا بی‌خیال مدال‌آوری این رشته شویم.

 

دو و میدانی در حد خودش نبود

همین ابتدا و به صورت روشن باید اعتراف کنیم که از این رشته، حداکثر توقع یک مدال می‌رفت که نشد اما این که ورزشکاران به رکوردهای خودشان نزدیک شوند اصلا توقع زیادی نبود که از طرف هیچ‌کدام از ورزشکاران این رشته در المپیک ندیدیم. احسان حدادی که مدال نقره المپیک لندن در کارنامه‌اش بود، بسیار ضعیف عمل کرد و همین روال بد بودن توسط صمیمی در پرتاب دیسک، ارزنده در پرش طول و ... کامل شد تا به نتایج قابل قبولی در این رشته دست پیدا نکنیم.

 

جودو بد بود مثل همیشه!

تیم ملی جودو کشورمان در این دوره با 2 نماینده بدون حتی کسب یک پیروزی از دور مسابقات خارج شد. ملایی و محجوب در اولین مسابقه‌شان شکست خوردند تا با دست‌هایی کاملا خالی به کشور برگردند. البته این ماجرا جدید نیست چراکه در 3 دوره اخیر المپیک، نتیجه قابل توجهی در این رشته کسب نشده است بنابراین باید بگوییم در جودو بد بودیم مثل همیشه.

 

سلیمی، عالمیان، احمدی و دیگران!

خارج از بحث مسایل ناداوری، بد شانسی، کج بودن زمین یا بدی آب و هوا باید بپذیریم که به بهداد سلیمی در وزنه برداری امید طلا داشتیم اما با 3 خطا اصلا مدال نگرفت. به برادران عالمیان در تنیس روی میز امید درخشش داشتیم که هر 2 نفر در اولین مسابقه‌شان حذف شدند. به الهه احمدی امید مدال داشتیم که در فینال از بین هشت نفر ششم شد. در بوکس به احسان روزبهانی امید درخشش داشتیم که در اولین مسابقه شکست خورد و حذف شد. در کشتی فرنگی و کشتی آزاد و تکواندو هم گفتیم که به چند نفری امید مدال‌های خوشرنگ داشتیم که ناامیدمان کردند.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیدن یک موقعیت شغلی متفاوت

عشق و زندگی در نقطه‏ صفر مرزی

٩٦/٠٤/٠١
تلگجیم

تلگجیم 491

٩٦/٠٤/٠١
برگزیده سایت

سه راهکار تضمین شده برای کوتاه‌ نویسی!

٩٦/٠٤/٠١
هر سال احسان علیخانی در ماه عسل یادمان می‌اندازد که بعضی‌ها عجیب دوست دارند مشکلات زندگی‌شان را در بوق

کی از همه بدبخت ‌تره؟!

٩٦/٠٤/٠١
شاخ هفته

کاش حوصله شان سر برود

٩٦/٠٤/٠١
چهره هفته

من هم یک خمار هستم!

٩٦/٠٤/٠١
معرفی تلگرام‌های غیررسمی و پاسخ به این سـوال که آیا آن‌ها قابل اعتمادند؟

تلگرام‌ های فارسی!

٩٦/٠٤/٠١
پایان‌نامه

به دولت کمک کنید!

٩٦/٠٤/٠١
جارچی

جارچی 491

٩٦/٠٤/٠١

نگاهی به رایج‌ ترین موقعیت‌ هایی که یکهویی بیچاره‌ ترین می‌شویم!

٩٦/٠٤/٠١
ناصرخان آکتور سینما

حكمت همه و هيچى!

٩٦/٠٤/٠١
جانونی

قصه شیخ بهایی و اختراع نان سنگک!

٩٦/٠٤/٠١
فتوچاپ

فتوچاپ 491

٩٦/٠٤/٠١
حکایت هفته

اندر حکایت دزدیده شدن شمشیر نادرشاه و مریدان

٩٦/٠٤/٠١
دات کام

کلاس ترک اعتیاد اسمارت فون‌ها

٩٦/٠٤/٠١
مینیمال

قحطی پوشک در ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ!

٩٦/٠٤/٠١

پاسخ به یک سوال مهم آیا تیم‌های ایرانی می‌توانند سیاست بایرن را در نقل و انتقالات دنبال کنند؟

٩٦/٠٤/٠١
گپ وگفتی با «پیمان خاکسار»، مترجمی که در بازار کساد نشر کارهایش با استقبال مواجه می‌شود

از تدوین «شیار ۱۴۳» تا ترجمه «جزء از کل»

٩٦/٠٤/٠١
درباره افول ستاره‌ها در تیم‌های بزرگ و عاقبت نافرجام نقل و انتقالات پر سر و صدا

بمب‌هایی که نترکیدند!

٩٦/٠٤/٠١
کافه جهان نما

سوئد، اینجا همه چیز سرجای خودش است

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات