ریو تمام شد، باید برای 2020 قهرمان بسازیم
نگاهی متفاوت به المپیک ریو و نتایجی که ورزشکارن‌مان به دست آروند

ریو تمام شد، باید برای 2020 قهرمان بسازیم

نویسنده : مازیار حکاک

بالاخره بعد از 17 روز مسابقات المپیک ریو تمام شد و تمام اتفاقات تلخ و شیرینش به تاریخ پیوست. کاروان ورزشی کشورمان همان طور که پیش‌بینی می‌‎شد نتوانست موفقیت لندن را تکرار کند و ریو برای ایران با رتبه بیست و سوم به پایان رسید. 64 ورزشکار ما در مجموع 8 مدال را کسب کردند که در مقایسه باتعداد ورزشکاران اعزامی کشورها به نسبت نتیجه خوبی است اما فارغ از نتایج به دست آمده این المپیک برای ما اتفاقات ویژه زیادی داشت که در این مطلب به برخی از آن‌ها پرداخته‌ایم.

 

دهه هفتادی‌ها گل کاشتند

2 مدال خوشرنگ از 3 مدال طلای ایران در المیپک 2016 ریو توسط دهه هفتادی‌ها کسب شد. اضافه کنید به این‌ها مدال برنز کیمیا علیزاده 18 ساله را که کم از طلا نداشت. البته که با توجه به شرایط زمانی و این که ورزشکاران متولد نیمه اول دهه هفتاد حداقل بالای 20 سال دارند این اتفاق خیلی هم عجیب نیست اما با توجه این که کمتر این نسل را باور داریم و همیشه دهه هفتادی‌ها سوژه دهه‌های قبل‌تر از خودشان بوده‌اند این المپیک نهیبی بود برای این که این جوانان را بیشتر باور کنیم. البته از منظر ورزشی هم این اتفاق چند پیامد بزرگ داشت، اول این که المپیک ثابت کرد لزوم داشتن تجربه بلند مدت در تیم ملی برای موفقیت یک ورزشکار لازم نیست. نوعا حسن یزدانی به گفته پدرش تا 3 سال قبل هیچ نام و نشانی در کشتی نداشت اما توانست در المپیک مدال طلا را به ارمغان بیاورد. نکته بعدی این که واقعا فصل تغییر و خداحافظی با برخی ورزشکاران و سرمایه‌گذاری روی جوان‌تر‌ها رسیده است. در بسیاری از رشته‌ها قهرمان‌های ما تمام شده‌اند و باید از نو قهرمان بسازیم. نکته امیدوارکننده هم این که ورزشکاران دهه هفتادی ما تازه در ابتدای راه هستند و می‌توانند حداقل یک المپیک دیگر برای کشورمان افتخارآفرینی کنند بنابراین برای حفظ این ورزشکاران در شرایط ایده‌آل هم باید برنامه‌ریزی کرد. چه بسا کیمیا علیزاده در المپیک‌های بعدی مسیری مشابه هادی ساعی در المپیک را طی کند و دو مدال طلای را برای ایران به ارمغان بیاورد.

 

کیمیایی که طلایی شد

کسب اولین مدال المپیک در ورزش بانوان اتفاق بزرگی بود که نباید از کنار آن به سادگی گذشت. در حالی که بیشتر کشورها سهم مدال آقایان و بانوان‌شان برابر است یا حداقل فاصله کمی وجود دارد ورزش کشورمان تا پیش از این مدال، در بخش بانوان محروم بود. المپیک ریو و موفقیت علیزاده نشان داد که با سرمایه‌گذاری بیشتر می‌توانیم روی مدال بیشتری در بخش بانوان حساب باز کنیم. در همین تکواندو علیزاده تنها نماینده ما در بانوان بود در حالی که می‌توانستیم 3 نماینده دیگر در ریو داشته باشیم. به غیر ازاین رشته در ورزش‌های دیگر مثل تیراندازی و شمشیربازی واقعا شرایط برای حضور بانوان فراهم است، کما این که ورزشکار محجبه آمریکایی مدال برنز المپیک شمشیر بازی را گرفت. 

 

شگفتی در شمشیربازی!

واقعا قبل از المپیک کسی روی شمیربازی حساب باز نمی‌کرد اما این ورزش با دو نماینده در اسلحه سابر همه را شگفت زده کرد. اتفاقی که در مسابقات آسیایی اینچئون افتاد در المپیک شکل دیگری به خود گرفت تا بیش از پیش این ورزش را باور کنیم. باید بدانیم که در این رشته 10 مدال طلا المپیک در بخش بانوان و آقایان در اسلحه‌های مختلف توزیع می‌شود که می‌توانیم از همین حال برای المپیک 2020 ژاپن روی آن برنامه‌ریزی کنیم. حالا همه می‌دانیم که این ورزش بیش از هر چیزی مبتنی بر تکنیک است و شاید با کمی توجه و در اختیار قرار دادن امکانات ما هم سری در بین سرها پیدا کنیم به ویژه این که رشته کلا در خون‌مان هم هست.

 

در به وجود آمدن ناداوری‌ها خودمان مقصریم

این که بگوییم المپیک را به ناداوری باختیم و اگر ناداوری‌ها نبود می‌توانستیم نتایج خیلی بهتری بگیرم، درست نیست و غیر از یکی دو مورد به ویژه در مورد بهداد سلیمی و امید نوروزی داوری در نتایج ورزشکاران ما تاثیرگذار نبود. با این حال مسئله مهم این است که سهم ما در کرسی‌های جهانی ورزش‌های پرمدال‌مان کم است و همین فرصتی را در اختیار کشورهای دیگری قرار می‌‌دهد تا اعمال نفوذ کنند. اگر هیئت ژوری مسابقه بهداد افراد دیگری بودند حداقل یک مدال دیگر به نام کاروان ورزش کشورمان ثبت شده بود. ضمن این که این احتمال که ورزشکار گرجستانی به این راحتی طلا بگیرد و به رکورد المپیک حمله کند هم خیلی کم بود یا در مورد امید نوروزی اگر او در گروه ورزشکار صربستانی قرار نمی‌گرفت شاید او هم می‌توانست مدال بگیرد. با این حال ما باید در این موضع به صورت جدی وارد شویم و برای حضور پیشکسوتان پر افتخارمان در کرسی‌های جهانی ورزش تلاش بیشتری داشته باشیم. قطعا حضور آن‌ها در کرسی‌های جهانی خیلی بیشتر از شورای شهرشان می‌تواند دل مردم را شاد کند!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
راه نیافتن لاجوردی‌پوشان به جام جهانی باعث شد این مسابقات دروازه‌بان افسانه‌ای ایتالیا را از دست بدهد

جانِ جانانی به نام بوفون!

٩٦/٠٩/٠٢
تلگجیم

تلگجیم 513

٩٦/٠٩/٠٢
درباره کارنامه هنری چند بازیگر دهه شصتی دیگر در سینما و تلویزیون

هم سن های نوید کجان؟

٩٦/٠٩/٠٢
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و آیفون 10

٩٦/٠٩/٠٢
جام جهانی 2018 روسیه با فقدان کلی ستاره رنگارنگ همراه خواهد بود

ستاره‌های خاموش!

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

جلوتر از همه، حتی خودش!

٩٦/٠٩/٠٢
مینیمال

سعدیا گفتی که مهرش می‌رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد*

٩٦/٠٩/٠٢
بـررسـی اینـترنـت نامحـدود در ایـــران و دیگر کـشـورهـای جـهان

#اینترنت_نامحدود

٩٦/٠٩/٠٢
درباره «نهنگ عنبر 2» که به تازگی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است

سلکشن موقعیت‌های بامزه و بی ربط

٩٦/٠٩/٠٢
چهره هفته

حواسمان به دل جوانان مملکت باشد

٩٦/٠٩/٠٢
شگرد

چگونه از کروم به فایرفاکس کوانتوم مهاجرت کنیم؟

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

سه اپیزود از یک احساس

٩٦/٠٩/٠٢
روایت‏هایی در مورد باید و نبایدهای داشتن حیوان خانگی که گاهی فراموش‌شان می‏کنیم

پت ما یا مای پت؟!

٩٦/٠٩/٠٢
پایان نامه

صورتی‌ها وارد می‌شوند

٩٦/٠٩/٠٢
کافه جهان نما

بلژیک، سرزمین سرخوشی‌های بی‌پایان

٩٦/٠٩/٠٢
مینی

مینی 513

٩٦/٠٩/٠٢
نگاهی مختصر به کارنامه فعالیت حرفه‌ای نوید محمدزاده در سینما، تلویزیون و تئاتر

پُر کار و پُر جایزه

٩٦/٠٩/٠٢
جارچی

جارچی 513

٩٦/٠٩/٠٢
فتوچاپ

فتوچاپ 513

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

پاییز تابستانی

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات