ماهی پرنده‌ای که صیاد طلاست!
راز و رمزهای موفقیت «فلپس» که از آب در ادوار مختلف المپیک طلا گرفته است

ماهی پرنده‌ای که صیاد طلاست!

نویسنده : مجید حسین زاده

پرافتخارترین ورزشکار همه ادوار بازی‌های المپیک که شناگرهای دنیا را از سال 2004 تا همین 2016 به نسلی سوخته تبدیل کرده است شناگر قدرتمند و بی‌رقیب آمریکایی «مایکل فلپس» است. از دانستنی‌ها درباره افتخارات او همین بس که مایکل تا قبل از شروع المپیک ریو با 18 مدال طلایش به تنهایی بین 40 کشور برتر دنیا قرار می‌گرفت و به طور مثال، ایران در مجموع با 15 طلا در رده 45 این جدول قرار می‌گرفته است. در خور ذکر است که جمع مدال‌های المپیکی مایکل با مدال‌های بر گردن آویخته‌اش در ریو به 23 طلا، 3 نقره و 2 برنز رسید و نه تنها او را در تاریخ المپیک جاودانه کرد که به نظر می‌رسد برای همیشه هم دست نیافتنی شد. با این حال و اگر می‌خواهید بدانید مایکل که در آمریکا به او لقب «ماهی پرنده» داده‌اند، مسیر قهرمانی‌اش را از کجا شروع کرده و چگونه دست نیافتنی شده است، با ما همراه شوید.

به خاطر دعواهای والدینم به شنا پناه آوردم!
درباره خانواده‌اش باید بدانید پدر مایکل یک آدم نظامی و اهل ورزش بوده و مادرش آموزگار دبیرستان. مایکل 2 خواهر داشته که هر دو شناگر بوده‌اند اما به دلایل پزشکی در نوجوانی و جوانی شنا را کنار گذاشته‌اند در صورتی که تا یک قدمی انتخاب شدن به عنوان نماینده آمریکا برای شرکت در المپیک پیش رفتند. به‌طوطبیع مایکل چیزهای زیادی از خواهران بزرگ‌ترش در مورد شنا آموخته و شاید یکی از مهم‌ترین این تعلیمات، اهمیت سعی و تلاش در این رشته ورزشی بوده است. نکته جالب دیگر هم درباره تمایل هر 3 فرزند این خانواده به شنا این است که بزرگ‌ترین خواهر مایکل در مصاحبه‌ای، پناه بردن به استخر برای فرار از دعواهای پدر و مادرش را دلیل این ماجرا دانسته است.
انگیزه و تلاش بسیارش باعث موفقیتش شد
مایکل از 7 سالگی شنا را جدی شروع می‌کند در حالی که از فرو بردن سرش در آب به شدت وحشت داشته است اما به جای این‌که به خاطر این مشکل برای همیشه از دنیای شنا خداحافظی کند، تصمیم می‌گیرد تا به پشت شنا کند! در همین شرایط مربی ورزش مدرسه مایکل که تیزهوش و آگاه بوده است، با دیدن این انگیزه و ویژگی‌های خاص بدن این شناگر خردسال به او پیشنهاد می‌دهد تا خودش را به یک مربی تخصصی شنا معرفی و در تست‌های اولیه شرکت کند. با تلاش‌های مربی مدرسه مایکل، او با مربی یکی از ‌بهترین‌ تیم‌های لیگ شنای آمریکا آشنا می‌شود. این مربی، اخیرا درباره آن روزهای مایکل گفته است: «دست و پاهای کشیده و کف پا و دست بزرگ او به همراه سعی و تلاش زیاد مایکل نقاط قوت او بودند اما انگیزه و تمایل شدید او برای برد و قهرمانی نقش مهم‌تری در زندگی ورزشی او ایفا کرد. مایکل به هیچ عنوان پیروزی شناگر دیگری را تحمل نمی‌کرد، حتی یک بار که در مسابقه‌ای در نوجوانی از یک شناگر هم سن و سالش عقب افتاد، عینک شنایش را به گوشه‌ای پرت کرد، طوری که به عنوان مربی‌اش مجبور شدم او را به گوشه‌ای ببرم و به او تذکر دهم که دیگر این کار را تکرار نکند.»
بدنش استثنایی است اما این کافی نیست
کارشناسان پزشکی ورزشی می‌گویند انگار بدن مایکل فلپس، مادرزادی برای ورزش شنا ساخته شده است! فلپس ۱۹۳ سانتیمتر قد و 84 کیلوگرم وزن دارد، فاصله نوک انگشت‌های دو دست او در حالت گشوده ۲۰۰ سانتیمتر است که برای یک شناگر، بی نظیر است. در مقابل پاهای او نسبت به قامتش کوتاه است، چیزی که دقیقا مناسب ورزش شناست. فلپس کف دست و پاهای بزرگی دارد، اندازه کفش او ۵۰ است! با این ابعاد، پاها و دست‌های فلپس در واقع در حکم پاروهایی هستند که او را در آب جابجا می‌کنند. انعطاف فوق‌العاده مفاصل دست و پا، چیز دیگری است که در کنار تکنیک خوب، از فلپس یک ورزشکار استثنایی ساخته است اما همه این‌ها به تنهایی کافی نیست تا او مدال‌های طلای المپیک را در 4 دوره پیاپی درو کند. پیروزی‌های فلپس در سایه تمرین‌های منظم روزانه 5 تا 8 ساعته به دست می‌آید. تمرین‌های او به حدی طاقت‌فرسا و انرژی‌خواه است که او می‌باید روزانه ۱۲ هزار کالری غذا دریافت کند در صورتی که یک انسان معمولی روزانه 2 هزار کالری دریافت می‌کند و گاهی با همین 2 هزار کالری دچار اضافه وزن هم می‌شود!
برگشت‌ناپذیر به نظر می‌رسید اما برگشت
با پایان المپیک 2012 او به‌طوررسمی خداحافظی کرد و بعدش هم آن‌قدر به حاشیه رفت که دیگر امیدی به سلامت او هم نبود چه برسد به این که دوباره با شنا آشتی کند! او در سال 2014 به جرم رانندگی در حالت غیرعادی در آمریکا دستگیر شد در حالی‌که به یک معتاد الکلی تبدیل شده بود اما اندکی بعد خودش را به یک موسسه بازپروری معرفی کرد و با حمایت همسرش توانست آن دوران تاریک را پشت سر بگذارد. در ضمن او به خاطر همین موضوع، اجازه شرکت در مسابقات جهانی شنا را در سال 2015 پیدا نکرد اما بعد از یکسال تلاش در سکوت خبری در مسابقات مقدماتی المپیک شرکت کرد و سهمیه گرفت! او با این بازگشت باورنکردنی، در ریو هم درخشید و 4 مدال طلا و یک نقره گرفت! با این حال، و باز هم مثل لندن در ریو خداحافظی کرد و گفت: «باید اعتراف کنم که بسیار خسته شده‌ام و به بازنشستگی فکر می‌کنم» اما مادرش گفته است که دوست دارم پسرم را در المپیک 2020 توکیو هم ببینم! حالا این که چه خواهد شد، 4 سال دیگر مشخص می‌شود!
نظرات کاربران
کد امنیتی