در ورزش‌های پر مدال  به منفی بی‌نهایت میل می‌کنیم!
بررسی سهم ایران از ورزش‌های پایه و تاثیرگذار در رنکینگ مدالی

در ورزش‌های پر مدال به منفی بی‌نهایت میل می‌کنیم!

نویسنده : مازیار حکاک

اگر جدول رنکینگ مدالی المپیک را نگاه کنیم میزان مدال به دست آمده هر کشور با شرایط اقتصادی حاکم بر آن کشور ارتباط مستقیمی دارد. در واقع توسعه ورزش و سرمایه‌گذاری بر ورزش‌های پایه با مسائل اقتصادی کشورها ارتباط مستقیمی دارد. ورزش‌های پرمدال المپیک معمولا برای ما بدون مدال و حتی بدون حضور ورزشکاران شاخص و دارای شانس است. در این مطلب به این ورزش‌ها و سهم‌شان در تعیین رنکینگ کشورها پرداخته و در این بین البته سهم کاروان ورزشی کشورمان را هم بررسی کرده‌ایم.

ورزش‌های پرمدال المپیک کدام‌ها هستند؟!
سرآمد رشته‌های مدالی در المپیک دو و میدانی است که 47 مدال طلا در این رشته و در مجموع 141 مدال در این رشته توزیع می‌شود. مسابقات دو و میدانی به 4 بخش اصلی مسابقات پیست، جاده، میدانی و ترکیبی تقسیم می‌شود که در مسابقات پیست 24 طلا، در مسابقات جاده 5 طلا، در مسابقات میدانی شامل دو بخش پرتابی و پرشی 8 مدال طلا و در مسابقات ترکیبی هفت گانه زنان و ده گانه مردان، 2 مدال طلا توزیع می‌شود. بعد از دو و میدانی، شنا در زمره رشته‌های پر مدال المپیک است که 34 مدال طلا در این رشته توزیع می‌شود. در همین حد بدانید که 10 مدال در شنای آزاد و ماده‌های مختلف آن است. در شنای پروانه، قورباغه، کرال پشت و شنای مختلط مسابقات در دو ماده برگزار می‌شود که در مجموع زنان و مردان هر کدام 4 مدال طلا را دارند. در آزاد امدادی 4 مدال طلا و در مختلط امدادی 2 مدال طلا توزیع می‌شود. شنا هم رقابت ماراتن دارد که 2 مدال طلا هم مربوط به این ماده‌‌هاست.
بعد از این دو ورزش، ژیمناستیک با 18 مدال طلا جزو بیشترین‌هاست که البته کشتی هم به همین تعداد طلا دارد. البته از 18 مدال ژیمناستیک 14 مدال در حرکات نمایشی، 2 مدال در ریتمیک و 2 مدال در ترامپولین است. بعد از این‌ها تیراندازی و وزنه برداری هم با 15 مدال طلا در جمع ورزش‌هایی هستند که بیشترین مدال را به خود اختصاص می‌دهند که تقریبا نیمی از مدال‌های 28 رشته المپیک در این رشته‌ها توزیع می‌شود.
سهم ما چقدر است و سهم کشورهای بالایی جدول مدالی چقدر است؟
واقعیت این است سهم ما در ورزش‌های پر مدال چه به لحاظ تعداد ورزشکار و شانس مدال بسیار پایین است. حتی در کشتی و وزنه‌برداری هم که بیشترین بار مدالی ما را به دوش می‌کشند در تمام رویدادها نماینده نداریم. در وزنه‌برداری از 8 وزن مردان، ورزشکاران ما تنها در 4 وزن حضور داشتند، در کشتی هم که تنها در مردان به رقابت می‌پردازند. 
در ورزش پر مدال دو و میدانی ما کلا 10 نماینده داشتیم که پر امیدترین ورزشکارمان یعنی احسان حدادی نتوانست رکوردهای خودش را در پرتاب دیسک تکرار کند و در دور مقدماتی حذف شد. در این بین البته حسن تفتیان توانست در دوی 100 متر به مرحله بالاتر صعود کند که خود همین برای ما افتخار بزرگی به حساب می‌آید. این در حالی است که در همین رشته کشور آمریکا 129 ورزشکار را در بخش زنان و مردان دارد و بریتانیا  و چین به ترتیب 80 و 56 ورزشکار در این رشته دارند.
در ورزش شنا ما تنها یک نماینده در 200 متر قورباغه داشتیم که در دور مقدماتی در گروه هفتم شد و نتوانست به فینال راه یابد که البته از ورزشکار 16 ساله مشهدی توقع بیشتر هم نبود. در این رشته هم آمریکا 47، استرالیا 39، ایتالیا 38، ژاپن و روسیه 36 و مجارستان 35 شناگر را داشتند که البته شناگران آمریکایی در این رشته کولاک کردند و توانستند 16 مدال طلا، 8 نقره و 9 برنز را از آب‌های المپیک ریو بگیرند که به‌طورقطع سهم زیادی در پیشتازی این کشور در جدول کلی مسابقات خواهد داشت. 
در دیگر ورزش های پرمدال یعنی تیراندازی ما 5 نماینده داشتیم که رسیدن الهه احمدی و نجمه خدمتی به فینال اتفاق بزرگی بود. در این رشته ایتالیا، آمریکا، چین و کره جنوبی بیشترین نماینده‌ها را داشتند که البته در این رشته مدال طلا بین کشورهای صاحب نام تقسیم شد. در ژیمناستیک هم آمریکا، ژاپن، چین، کره جنوبی و روسیه بیشترین نمایندگان را داشتند در حالی که کشورمان حتی یک نماینده هم نداشت! جالب این که در این دوره المپیک تا این‌جای کار ژاپنی‌ها و آمریکایی‌ها گوی سبقت را در کسب مدال خوشرنگ از چین ربوده‌اند. 
چرا این ورزش‌ها مهم هستند؟
واقعیت این است که مقایسه ورزش کشورمان با کشورهای صاحب نام و توسعه یافته نمی‌تواند چندان درست باشد اما سرمایه‌گذاری برخی کشورها در این ورزش‌ها نکات قابل تاملی دارد. در شنا «مایکل فلپس»، 5 مدال طلا و 1 نقره را از ریو صید کرد که 2 طلای او در ماده‌های انفرادی بود یا «کیتی لدکی» هموطن او در بانوان، 4 طلا و یک نقره را کسب کرد که 3 طلای او در انفرادی بوده است. در واقع داشتن ورزشکاری که بتواند تا این حد در یک المپیک برای کشورش افتخار آفرینی کند، بسیار باعث مباهات است. تصور کنید کشورمان شناگری در حد فلپس داشت آن وقت حداقل چند مدال در انفرادی را تنها توسط یک ورزشکارمان داشتیم. آن هم نه برای یک دوره بلکه برای چند دوره! 
جدا از این موضوع اگر نگاهی به جدول توزیع مدال‌ها بیندازیم حضور مجارستان کشور ضعیف اروپای شرقی در بین برترین‌ها کمی عجیب است. جالب است بدانید 3 مدال طلا و یک نقره کشور مجارستان توسط «کاتینکا هوسو» بانوی شناگر این کشور آن هم در ماده‌های انفرادی شنا به دست آمده است. 
احتمالا تا چند روز آینده هم با توزیع مدال‌های دو ‌و ‌میدانی کنیا و جاماییکا چنین وضعیتی را در جدول رده‌بندی پیدا کنند. درواقع یک یا چندورزشکار این کشورها در یک رشته نمونه‌اند و همین کافی است تا از خیلی کشورها با تعداد ورزشکاران و رشته‌های بیشتر جلو بیفتند.
نظرات کاربران
کد امنیتی