گیلان، سرزمین رنگارنگ جشن و سرور
کافه جهان نما

گیلان، سرزمین رنگارنگ جشن و سرور

نویسنده : مریم ملی

الهام سلطانی هستم، ۲۷ ساله و ساکن رشت. 

رشت را باید بعد از ظهرها ببینید و بشناسید. حوالی عصر انگار نیرویی مردم را به مراکز اصلی خیابان‌ها می‌کشاند. رفت و آمدهای فراوانی را می‌بینید که به قصد خرید، تفریح یا دورهمی‌های خانوادگی و رفاقتی انجام می‌شوند. میدان شهرداری و سبزه میدان و خیابان نوساز اعلم الهدی از آن جاهایی است که می‌شود جوش و خروش عصرگاهی مردم را در آن دید. اگر گوشه‌ای بنشینید و رفت و آمد مردم و جمع‌های کوچک و بزرگ‌شان در این میدان‌ها را تماشا کنید به راحتی حس می‌کنید که برخلاف بعضی از شهرهای ایران که تعطیل شدن مغازه‌ها از ساعات اولیه غروب شروع می‌شود و حوالی ساعت 21 بیشتر فروشگاه‌ها تعطیل هستند، رشت و مردمش با گذشت زمان زیادی از نیمه شب هم‌چنان زیر چراغ‌های کوچک جلوی مغازه‌های‌شان نشسته‌اند و از هر دری با هم حرف می‌زنند. تعدادی رستوران و کافه هستند که در بین خود رشتی‌ها خیلی محبوب‌اند. علاقه زاید الوصف مردم به خوراکی‌های خوشمزه، شمار تنوع غذایی شهر رشت را به 300 نوع غذا رسانده است. غذاهایی که صفرتا صدش از آن‌چه در طبیعت به بار می‌نشیند تهیه می‌شود و طعمش هوش از سر هر مسافر و ساکنی می‌برد. به دوستان مسافرم که گه‌گداری به رشت می‌آیند و می‌خواهند نقطه به نقطه گیلان را بگردند و هوایی عوض کنند همیشه سفارش کرده‌ام رستوران‌های سنتی قدیمی رشت را از قلم نیندازند. چه اشکال دارد یک وقت‌هایی در سفر آدم در کنار طبیعت‌گردی و دیدن آثار باستانی یک منطقه، خوراکی‌های ویژه و بی مانند آن‌جا را هم تجربه کند، خصوصا رشت که جزو 18 شهر خلاق خوراک شناسی جهان است. باقلا قاتق، ترش تره، کباب ترش، لونگی، میرزا قاسمی و کلی غذاهای خوشمزه و منحصر به فرد دیگر را فقط باید در گیلان خورد و بس. اگر غریبه باشید حتما در شهر هوای‌تان را دارند و این را می‌توانید به دفعات ببینید، مثلا وقتی از پیری درباره محلی سوالی بپرسید آخر گفت‌وگوی‌تان شما را با جمله برخاسته از محبتی پدر و مادر گونه از قبیل بلا می سر (درد و بلاهایت بر من) و تی جانا قربان (قربان جان شما) بدرقه می‌کند، این‌ها ادبیات روزمره مردم کوچه و بازار است که نشان از صمیمیت‌شان با همه است و خودی و غیر خودی هم ندارد. 

برای کسی که تازه به رشت آمده باشد و از قضا دقیق و کنجکاو هم باشد حتما آراستگی لباس‌های مردم چه در مناطق بالادست و چه در مرکز شهر و اطرافش توجه‌ها را به خود جلب می‌کند. تر و تمیز بودن و رنگ‌های شاد برای گیله مردان و زنان خیلی مهمی است و فقیر و غنی هم نمی‌شناسد. رشت شهر مهمانی‌هاست، امکان ندارد خانواده و دوست و آشنا دور هم جمع بشوند و انتهای مهمانی به شادی و سرور و جشن ختم نشود. شادی و صمیمیتی که از حس اجتماع دوستی رشتی‌ها می‌آید همیشه قابل حس است. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
آنتن

وقتی کسب و کار شدنی نیست!

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠