چشم‌ها به بنا
گفت‌وگوی اختصاصی باآقای خاص کشتی درباره تیم ملی و این‌که همه نگاه‌ها به کشتی فرنگی دوخته شده تا به داد

چشم‌ها به بنا

نویسنده : مازیار حکاک

محمد بنا یکی از دوست داشتنی‌ترین اسطوره‌های ورزش ایران است که نامش در تاریخ جاودانه شد. او در المپیک قبلی 3 طلای کشتی فرنگی را برای ایران به ارمغان آورد تا بهترین نتیجه کشورمان از لحاظ رنگ مدالی در تاریخ المپیک رقم بخورد و در رشته‌ای که هیچ‌گاه مدال طلای المپیکی نداشتیم به 3 مدال طلای پشت سر هم برسیم. جدای از این‌ها سالتوبارانداز امید نوروزی روی محمد بنا بعد از کسب مدال طلا یکی از زیباترین صحنه‌های تاریخ المپیک را رقم زد. حالا دوباره چشم‌ها و امیدها به آقای خاص کشتی ایران است. او که بعد از المپیک لندن به دلایل مختلف چندبار آمد و رفت، سال گذشته دوباره سکان هدایت کشتی فرنگی را به دست گرفت. حالا همه از او توقع مدال دارند چرا که در روزهایی که هیچ ادعایی نداشت و کسی روی تیم فرنگی حساب باز نمی‌کرد، گل کاشت چه برسد به این روزها که نام پرآوازه‌اش بر سر زبان‌هاست و همه به او و شاگردانش اعتماد و اطمینان عمیق دارند.

در سفر چند روزه تیم ملی و محمد بنا به مشهد درباره وضعیت تیم ملی، شانس‌مان برای کسب مدال و دلایل رفتن و پذیرفتن دوباره مسئولیت تیم ملی با او هم کلام شدیم. علاوه براین‌ها وضعیت تک تک ملی پوشان را از بنا جویا شدیم که او نسبت به تمامی ملی‌پوشان کشتی فرنگی برای کسب مدال و رفتن روی سکوی المپیک امیدوار بود. خدا را چه دیدید شاید نتیجه عجیب‌تر و بهتر از المپیک لندن برای کشتی فرنگی و سرمربی شایسته آن در ریو رقم خورد. آمین...

 وضعیت تیم ملی چطور است و چقدر شانس داریم؟

 شرایط تیم ملی خوب است. در 10 ماه گذشته 17 مرحله اردوی پرفشار را پشت سر گذاشتیم. نسبت به زمانی که در اختیار داشتیم شرایط بچه‌ها عالی است و من از همه آن‌ها راضی هستم.

 در کل مصاحبه‌های چند وقت اخیر، شما از فرصت کم برای آماده سازی و از دست رفتن زمان گفته‌اید. به‌صراحت بگویید چرا شما 3-2 سال در کنار تیم ملی نبودید و حاضر نشدید که کنار تیم ملی بمانید؟

 همه می‌دانند فرآیند پیروزی و کسب مدال در المپیک یک فرآیند بلند مدت است. بعد از المپیک پکن حرکت ما المپیکی بود. یعنی 2-3 سال بچه‌های ما در مسابقات مختلف جهانی و آسیایی مدال می‌گرفتند و به مرور پیش رفتند و موفقیت به دست آوردند تا این که در نهایت توانستند مردم را در المپیک لندن شاد کنند و 3 مدال طلا بگیرند. من قبل از لندن اعلام کرده بودم که بعد از المپیک در خدمت تیم ملی نیستم، منتها با صحبت‌هایی که آن زمان شد و رئیس‌جمهور وقت خواستند که من بمانم مسئولیت را پذیرفتم اما قرارمان این شد شرایطی که می‌خواهم فراهم شود، متاسفانه آن اتفاق نیفتاد و من از تیم ملی جدا شدم.

  ما چقدر زمان را در رفت و آمد شما از دست دادیم و چه تبعاتی داشت؟

 در سال 2013 آقای چمن‌گلی آمد و خیلی زحمت کشید. بعد از آن هم یک مقطعی آقای پازاج بودند ولی در مجموع شرایط و تحولاتی که پشت هم به وجود ‌آمد و به هم ریختگی‌هایی که وجود داشت، باعث شد ما یک مقدار نیروهای‌مان را از دست بدهیم یا کنار بروند و یا عده‌ای از خوب‌های‌‎مان تضعیف شوند. حتی این رفت و آمدها و آمدن چهره‌های جدید باعث شد بعدها توقعات متفاوتی بین کشتی‌گیران به وجود بیاید. در مجموع شرایط، طوری نبود که در مسیر 4 ساله‌ المپیکی باشد. در واقع همیشه این باب است که می‌گویند از فردای المپیک باید برای المپیک بعدی شروع کرد. ما 3 سال مفید را از دست دادیم. خوشبختانه از مهرماه سال گذشته بود که شرایط فراهم شد و من و دستیارانم کار را شروع کردیم. پذیرفتن این مسئولیت سخت بود اما ما با داشتن همان نفرات باتجربه توانستیم به اینجا برسیم که امیدوارم در المپیک ختم به خیر شود. به ویژه این که مردم هم از ما خیلی توقع دارند.

 یکی از انتقادات درباره تیم شما این است که کشتی‌گیران فرنگی ما در این دوره همان نفرات المپیک قبلی هستند، آیا این انتخاب‌ها به دلیل همان از دست زمان بود؟

 شما تاریخ المپیک را نگاه کنید این اتفاق بارها و بارها افتاده است. مثلا در رشته خودمان یک زمانی افتخار ما این بوده است که مرحوم تختی در 35-34 سالگی می‌خواست در پنجمین المپیک شرکت کند. یا امیر خادم به همین نیت می‌خواست دوبنده تیم ملی در المپیک را بپوشد. این مسئله مهم نیست که ورزشکار با چه سنی در المپیک شرکت می‌کند. ما در ترکیب‌مان قاسم رضایی و حمید سوریان را داریم که سومین المپیک‌شان را تجربه می‌کنند و خیلی از کشتی‌گیرانی که در مسابقات المپیک حضور دارند هم شرایط سنی بالاتر از ملی‌پوشان ما را دارند و هم ممکن است تعداد المپیک بیشتری را تجربه کرده باشند. این که ما همان نفرات المپیک قبل را انتخاب کردیم به این خاطر است که ما دنبال بهترین‌ها بودیم و در آن شرایطی که از من در 10 ماه نتیجه می‌خواستند ترجیحم این بود که با بهترین‌ها و باتجربه‌ترین‌ها کار کنم. واقعیت این است که اگر شرایط قبلی ادامه می‌داشت شاید می‌شد نفرات دیگری باشند ولی وقتی من آمدم همه از من توقع طلای المپیک را دارند. من برای رسیدن به نتیجه می‌بایست با‌تجربه‌ترین نفراتم را به پختگی می‌رساندم و چاره‌ای هم جز این نبود. فراموش نکنید مثلا ما کنار قاسم رضایی حرکت رشدگونه مهدی علیاری را هم داشته‌ایم ولی همان طوری که علیاری رشد می‌کند قاسم رضایی که همیشه وضعیت بهتری درمقایسه با او داشته، رشد بیشتری می‌کند. یا همان طوری که مهدی زیدوند رشد می‌کند یک آدم باتجربه‌تر مثل امید نوروزی رشد بیشتری دارد. در این شرایط برای مسابقات المپیک که اوج تجربه و قدرت هست من سعی می‌کنم از بهترین نفراتم استفاده کنم حالا اگر تمام نفرات‌شان هم در المپیک قبلی بوده باشند و ما چهره جدیدی نداشته باشیم برای من اهمیتی ندارد.

 در المپیک قبلی نتیجه کشتی فرنگی باورنکردنی بود و همین سطح توقعات را از شما بالا برده. خیلی واقع‌بینانه به تیم و نفرات این دوره چقدر امید دارید؟

  بله توقعات که بالاست حتی بیشتر از المپیک قبلی هم می‌خواهند. قبل از المپیک لندن تنها کسی که ایمان صد در صد داشت که تیم موفق می‌شود، من بودم. شاید خیلی‌ها در دل‌شان می‌خندیدند اما در نهایت آن حماسه بزرگ رقم خورد و 3 مدال طلا گرفتیم. این دوره هم من به 6 دلاوری که داریم، ایمان دارم. درست است که شرایط آماده سازی‌مان مثل المپیک قبلی نیست اما بچه‌ها با تجربه‌تر شده‌اند. این تیم شانس این را دارد که دلاورانه بجنگند حالا سوای از یک سری از شرایط مثل داوری و قرعه نامناسب که ممکن است ناخواسته به وجود بیاید، من به این تیم ایمان دارم و هر 6 نفرشان می‌توانند حماسه بیافرینند و روی سکوی المپیک بروند. 

 این دوره مسابقات در 6 وزن برگزار می‌شود که یک وزن نسبت به المپیک قبلی کمتر است. این کم شدن وزن‌ها رقابت را سنگین‌تر کرده است؟

 صد در صد، طبیعتا کم شدن یک وزن کار را خیلی سخت‌تر کرده است و رقابت‌‎ها را فشرده‌تر. گرفتن مدال از 6 وزن با گرفتن مدال از 8 وزن که در گذشته در المپیک وجود داشت، قابل مقایسه نیست و کار به مراتب دشوارترشده است.

 یکی از نگرانی‌های ما از همین حالا این است که محمد بنا بعد از المپیک برود، شما بعد از المپیک هم در کنار تیم ملی می‌مانید؟

 فعلا تمام تمرکز ما روی المپیک است و در این مورد باید بعد از المپیک صحبت کنیم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
تلگجیم

تلگجیم 491

٩٦/٠٤/٠١
برگزیدن یک موقعیت شغلی متفاوت

عشق و زندگی در نقطه‏ صفر مرزی

٩٦/٠٤/٠١
برگزیده سایت

سه راهکار تضمین شده برای کوتاه‌ نویسی!

٩٦/٠٤/٠١
هر سال احسان علیخانی در ماه عسل یادمان می‌اندازد که بعضی‌ها عجیب دوست دارند مشکلات زندگی‌شان را در بوق

کی از همه بدبخت ‌تره؟!

٩٦/٠٤/٠١
شاخ هفته

کاش حوصله شان سر برود

٩٦/٠٤/٠١
فتوچاپ

فتوچاپ 491

٩٦/٠٤/٠١
معرفی تلگرام‌های غیررسمی و پاسخ به این سـوال که آیا آن‌ها قابل اعتمادند؟

تلگرام‌ های فارسی!

٩٦/٠٤/٠١
کافه جهان نما

سوئد، اینجا همه چیز سرجای خودش است

٩٦/٠٤/٠١
پایان‌نامه

به دولت کمک کنید!

٩٦/٠٤/٠١
چهره هفته

من هم یک خمار هستم!

٩٦/٠٤/٠١

نگاهی به رایج‌ ترین موقعیت‌ هایی که یکهویی بیچاره‌ ترین می‌شویم!

٩٦/٠٤/٠١
جانونی

قصه شیخ بهایی و اختراع نان سنگک!

٩٦/٠٤/٠١
جارچی

جارچی 491

٩٦/٠٤/٠١
حکایت هفته

اندر حکایت دزدیده شدن شمشیر نادرشاه و مریدان

٩٦/٠٤/٠١
دات کام

کلاس ترک اعتیاد اسمارت فون‌ها

٩٦/٠٤/٠١
مینیمال

قحطی پوشک در ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ!

٩٦/٠٤/٠١
درباره افول ستاره‌ها در تیم‌های بزرگ و عاقبت نافرجام نقل و انتقالات پر سر و صدا

بمب‌هایی که نترکیدند!

٩٦/٠٤/٠١

پاسخ به یک سوال مهم آیا تیم‌های ایرانی می‌توانند سیاست بایرن را در نقل و انتقالات دنبال کنند؟

٩٦/٠٤/٠١
ناصرخان آکتور سینما

حكمت همه و هيچى!

٩٦/٠٤/٠١
فصل دوم سریال «شهرزاد» در برهوت سریال پخش شد

موتور «شهرزاد2» روشن نشد!

٩٦/٠٤/٠١
تبلیغات
تبلیغات