خبرنگار اعزامی از(به) حرم امام رضا (ع)
محرمانه مستقیم

خبرنگار اعزامی از(به) حرم امام رضا (ع)

نویسنده : صدیقه سادات بهشتی

صدای گریه‌اش از لابه‌لای قنداق فرنگی سفید و قرمزش می‌آید، برای پیدا کردنش باید کلی پتو و پارچه را کنار بزنی تا یک موجود کوچولوی قرمز پیدایش شود، روی دست بلندش می‌کنند و سمت گنبد حرم امام رضا(ع) می‌گیرند، چیلیک... این خاطره به اضافه عکس گرفته شده از موجود قنداق پیچ شده و سرخ رنگ و در حال گریه توی یک دفتر سر رسید ثبت شده است و کنارش روز و ماه و سال مشخص است، این اولین ثبت خاطره یک خبرنگار آینده مشهدی با امام رضایش است.

هر وقت نگاهش می‌کردم با خودم فکر می‌کردم بهترین کار عالم این است که روزها را ثبت کنی تا ماندگار شوند، تا دلت نسوزد که چرا آن روز را یادت نیست، چرا هیچ کس خاطره‌ای از آن اتفاق ندارد، چرا کسی یادش نیست چه شد و به ما چه گذشت. حالا این عشق به نوشتن و ثبت کردن وقتی از امام رضا(ع) شروع شده باشد، حتما نقاط عطف زیادی خواهد داشت، شاید به همین دلیل اولین بار که به عنوان خبرنگار مطلب مفصل دو صفحه‌ای برای یک ماهنامه نوشتم، اول صبح قبل از تحویل مطلب (که آن زمان هنوز ایمیلی نبود) به حرم امام رضا(ع) رفتم، صحن جمهوری روبه‌روی پنجره «فاخلع نعلیک انک بالواد المقدس طوی» کفش‌هایم را درآوردم و سرم را پایین انداختم و شروع کردم به خواندن، انگار که از جایی آن سوی پنجره دارد مرا می‌بیند و قرار است سر تکان بدهد و بگوید بد نیست، خوب نوشتی، بهتر هم می‌توانی بنویسی. 

همه خبرنگارهای مشهدی ناخودآگاه راه‌شان به حرم و امام رضا (ع) نویسی باز می‌شود، همه‌شان حتما یک پوشه به نام «امام رضا(ع)» در رایانه‌شان دارند که روزی به مناسبتی برای امام رئوف نوشته باشند، همه خبرنگارهای مشهدی حواس‌شان به روزهای دهه کرامت و منتهی به ولادت آقا امام رضا(ع) هست، می‌دانند که اگر اتفاقی، برنامه‌ریزی شده و یا نشده برای نوشتن در ویژه‌نامه امام رضا (ع) از آن ها دعوت شود حتما خودش خواسته که آن‌ها بیایند و بنویسند. این حس همیشه با او همراه است حتی اگر برای مدتی از دیارش دور باشد، جای دیگری را برای زندگی و پیشرفت انتخاب کرده باشد، باز هم منتظر است تا به بهانه‌ای سری به پوشه امام رضایی‌اش بزند و خاطره‌ای تازه کند و برود سراغ نوشتن از کسی که خیلی وابسته‌اش است، از همان روز اول که تولدش را کنار گنبد حرم امام رضا (ع) ثبت کرده‌اند و قرار شد خبرنگار شود و ثبت کننده اتفاقات باشد تا همین روزها که راه میان خانه و دفتر تحریریه و محل گزارش و مصاحبه و خبر را می‌رود و می‌آید، همه‌اش به یاد امام رئوف گذشته است و امیدواریم که بگذرد. امیدواریم که در روزهای مختلف سال، روزهای زیارتی امام رضا(ع)، روز میلاد امام رضا(ع) یا روز شهادتشان، روز تولد فرزندشان یا شهادت پدر بزرگوارشان، روز تولد خواهرشان یا هر مناسبتی که ارتباطش با ایشان بیشتر باشد، دکمه‌های کیبورد را با نوشتن اسم امام رئوف‌مان به حرکت در بیاوریم و حتما در تیترمان اسم مبارک‌شان چشم‌ها را روشن کند.

اهالی قلم مشهدی، در حرم امام رضا (ع) نوشتن را شروع می‌کنند، شنونده اولین مطالب‌شان امام رضاست و بارها و بارها برای امام مهربان‌شان می‌نویسند... به امید روزی که... به امید روز آخر که خود او، غلط‌های عمرنوشت‌شان را لاک بگیرد. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
جارچی

فی‌ المناقب جنجال مردان 95

٩٥/١٢/٢٦
آنتن

ما و قسط‌های آخر سالی...

٩٥/١٢/٢٦

پاسخ نویسندگان جیم به ۳سوال و انتخاب ایموجی سال 95

٩٥/١٢/٢٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 479

٩٥/١٢/٢٦
پایان‌نامه

وعده‌هایی برای سال جدید!

٩٥/١٢/٢٦
سال جدید در پس سالی پـــراز حادثه و اتفاق می‌رسد سال گذشته را در قالب رخـداد مهم جور دیگری مرور کرده‌ایم

خوب بد جلف95

٩٥/١٢/٢٦
مینیمال

و اما عید دیدنی!

٩٥/١٢/٢٦
محرمانه مستقیم

چه روزگاری داشتیم!

٩٥/١٢/٢٦
مروری متفاوت و شیرین بر 20 فیلم‌ برتر اکران 95 سینمای ایران

از برفوش‌ترین تا بی‌اعصاب‌ترین

٩٥/١٢/٢٦
پیشنهادهایی برای آغاز فصل جدید

از سیر تا پیاز نوروزانه!

٩٥/١٢/٢٦
لچکی‌های موضوع ویژه

سال پول ساز سینما

٩٥/١٢/٢٦
بررسی اتفاقات جالب و به یادماندنی ورزش در سال 95

سالی که خوش گذشت!

٩٥/١٢/٢٦
در ستایش 8 چهره تاثیرگذار و شایسته ورزش ایران در سال 95

بچه‌ها مچکریم!

٩٥/١٢/٢٦
کافه جهان نما

نجف، دیار مهمان‌ شدن‌های بی‌شمار

٩٥/١٢/٢٦
جالباسی

باغ‌های پر گل و میوه روی سر خانم‌های اروپایی!

٩٥/١٢/٢٦
تبلیغات
تبلیغات