در جهان دخترانه چه رویاهایی می‌آیند...
محرمانه مستقیم

در جهان دخترانه چه رویاهایی می‌آیند...

نویسنده : الهام یوسفی

عطر و طعم خاصی دارد؟ دنیای دخترانه را می‌گویم. چه رنگی است؟ مزه چه میوه‌ای می‌دهد؟ لطفا نگویید رنگش صورتی است و طعم گوجه سبز دارد. چشم‌های‌تان را ببندید و همین لحظه بو بکشید، مزه‌مزه کنید و در ذهن‌تان رنگ دنیای‌تان را تصور کنید. بله! همین است. به تعداد دخترهای روی زمین، دنیاهایی با عطر و طعم و رنگ مختلف وجود دارد. دنیاهایی رنگارنگ، اغلب در پرتو درخشان آفتاب نشاط دخترانگی، اما گاهی هم ابری و باران زده. روزی در هاله‌ای از اندوه و زمانی پر از حس سرخوشی و بی خیالی. اما وجه مشترک همه این دنیاها یک چیز است... رویاها... دخترانگی فصل رویاپردازی است. رویاهایی رنگارنگ با حاشیه‌های ظریفی از بیم و امید. رویاهایی برای آینده، تحصیلات، شغل، درآمد و... عشق... رویاهایی از معشوق بودن، عاشقانه زیستن و مادری کردن... 

شک نکنید، شما، این جا، با یک دختر اروپایی، آمریکایی یا حتی دختری در دورافتاده‌ترین قبایل آفریقا همگی در جهان رویاهایی زندگی می‌کنید که بخشی از آن، روزی به واقعیت زندگی‌تان تبدیل خواهد شد. بخشی که برای رسیدن به آن و تحققش تلاش کرده‌اید. شب بیداری کشیده‌اید. از تفریحات و خوشی‌های بیهوده‌تان کم و در یک کلام از آنچه داشته‌اید برای به دست آوردنش هزینه کرده‌اید. جهان آینده ما را رؤیاهایمان می‌سازند. البته نه خود به خود و ناگهانی و بی هزینه. بلکه با همین دست‌ها. 

نادر ابراهیمی، نویسنده‌ای که جهان را بدون رویاها جهانی مخوف می‌داند جایی نوشته بود: «خوشبختی تنها چیزی است در جهان که با دستان طاهر کسی که به راستی خواهان آن است ساخته می‌شود و در پی اندیشیدنی طاهرانه.»

 

دخترانگی هم بدون رویاها و آرزوها دنیای مخوفی خواهد بود. وقتی آرزویی نباشد، وقتی در مقابل‌مان تصویر خیال‌انگیزی از شادی و خوشبختی نداشته باشیم. حرکتی وجود نخواهد داشت. برنامه‌ریزی بی معنا خواهد بود و دنیایی ساخته نخواهد شد. اگر چه فاصله است میان رویاهای حقیقی با تخیلات توخالی. رویاها می‌توانند دست نایافتنی به نظر برسند، اصلا اگر دست یافتنی بودند، دیگر رویا نبودند. اما میان همین رویاها مرز باریکی وجود دارد با خیال‌پردازی‌های کودکانه و گاهی خنده‌دار، که حتی بخت و اقبال هم توان آن را ندارند که ما را به آن برسانند. خیال‌های خامی که هیچ کوششی نمی‌تواند آن را به واقعیت برساند. جهان کودکانه و پوشالی و غیر قابل تحققی که جز در داستان‌های عاشقانه تخیلی و رمان‌های نوجوانان و دخترکان خیال‌باف هیچ بستر دیگری برای به واقعیت پیوستن ندارند. این بخش از خیال‌ها نه تنها سکوی پرش خوبی نیست که برعکس، جهان زیبای دخترانه‌مان را از یاس و ناامیدی و سرخوردگی پر می‌کند... عشق‌های عجیب، شاید دم دستی‌ترین مثالش باشد. بگذارید مثال‌های بیشترش را خودتان بیابید. ما این جا از رویاهایی صحبت می‌کنیم که می‌آیند تا جهان آینده ما به واسطه حضورشان ساخته شود... رؤیاهایمان را دوست بداریم، نگه شان داریم، هرس‌شان کنیم، آب‌شان دهیم. رویاهای ما گلدان کوچکی است که روزی گلی بسیار خوشبو و درخشان و خوشرنگ خواهد داد، گلی که جهان را زیباتر خواهد کرد... روزتان مبارک.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠
آنتن

وقتی کسب و کار شدنی نیست!

٩٧/٠١/٣٠