کافه جهان نما
کافه جهان نما

کافه جهان نما

نویسنده : مریم ملی

می‌گویند کتاب که می‌خوانی انگار داری تمام دنیا را وجب می‌کنی و با فرهنگ و سبک زندگی و آداب و رسوم ناشناخته‌ترین و دورافتاده‌ترین نقاط دنیا آشنا می‌شوی. همان قدر که کتاب خواندن این تجربه شیرین سیر و سلوک در کل جهان را به آدم می‌چشاند، گفت‌و‌گو با کسانی که به سفر رفته‌اند، یا مهاجرت کرده‌اند و سرد و گرم دنیا را چشیده‌اند و حالا قصه‌ها برای تعریف دارند هم شیرین است. در این ستون قرار است از این پس شنیده‌ها و دیده‌های دوست و آشنا از زندگی در سرزمین‌های مختلف را بنویسیم و بخوانید. انگار در یک کافه مجازی یا واقعی نشسته‌ایم پای صحبت دوستی که از سفرش، تجربه‌اش و خاطراتش برای‌مان می‌گوید. با این ستون به هرجایی خواهیم رفت. از دورترین شهرهای آن طرف اقیانوس، تا استان‌های درو و نزدیک کشور خودمان. 

 

لبخند در این‌جا مسری است

مهدی اعتمادی هستم، 26 ساله، ساکن هیوستن در ایالت تگزاس آمریکا

حتما شنیده‌اید وقتی نگران آینده یا در حسرت گذشته هستید به شما توصیه می‌کنند در حال زندگی کن و غم روزهای از دست رفته و دلهره روزهایی که در پیش است را از خودت دور کن، البته که این جمله‌ها برای ما تبدیل به کلیشه شده‌اند اما اساس سبک زندگی آمریکایی‌هاست. چیزی که اینجا بین آدم‌هایی که در هیوستون، چهارمین شهر بزرگ آمریکا به وفور دیده می‌شود حس زندگی در لحظه است. اولین روزهای مواجهه با آمریکایی‌ها بود که یکی‌شان به من توصیه کرد در ارتباط با اهالی تگزاس از زندگی ناله نکنم و منفی‌باف نباشم: «اگر دوستی از تو پرسید حالت چه طور است؟ حتی اگر حال خوشی نداشتی و زندگی‌ات پر از مشکل بود نگو اوه! این چه زندگیه چه قدر مصیبت داره...، مردم آمریکا از حس منفی و از گله و شکایت خوش‌شان نمی‌آید» نه این‌که حال‌شان خوب باشد و همه چیز روبه‌راه باشد. ممکن است کسی قرض داشته باشد، بیکار باشد، مشکل خانوادگی داشته باشد اما وقتی به شما می‌رسد لبخند می‌زند، انگار که این لبخندها هنگام دیدار همدیگر تسری پیدا می‌کنند و به لب این و آن می‌نشینند. هرکسی می‌گردد یک حس خوب از زندگی‌اش پیدا می‌کند و در جواب حالت چه طور است می‌گوید. ویژگی دیگری که در تگزاس و اغلب ایالت‌های آمریکا دیده می‌شود لزوم استقلال جوانان است. یک پسر یا دختر جوان بدون استثنا موظف است هزینه‌های خود را از سن 18 سالگی از خانواده جدا کند. حالا می‌خواهد با کار‌کردن در رستوران باشد یا هر شغل دیگری. اینجا پسر و دخترهایی را می‌بینم که پدرشان استاد دانشگاه است که درآمد خیلی بالایی در این شهر دارد اما خودشان توی مک دونالد کار می‌کنند یا حتی توی کارواش تا پول دانشگاه‌شان و یا خرجی خودشان را در بیاورند. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
درباره فردوسی و ادبیات حماسی به مناسبت روز بزرگداشت این شاعر نامی

حکیم زبان فارسی

٩٦/٠٢/٢٨
کافه جهان نما

چین، سرزمین دیوار بلند اعتماد

٩٦/٠٢/٢٨
برگزیده سایت

اضافی‌ها را قیچی کنید!

٩٦/٠٢/٢٨
گزیده‌هایی درباره بهداشت فردی در فصل گرم

خرده جنایت‌های شهروندی!

٩٦/٠٢/٢٨
جارچی 486

اندر حکایت فردای انتخابات

٩٦/٠٢/٢٨
دات کام

روباتی برای نجات حجم اینترنت‌شما

٩٦/٠٢/٢٨
شاخ هفته

روزی روزگاری وبلاگ نویسی

٩٦/٠٢/٢٨
یادداشت شفاهی

مردم هنوز هم به ادبیات‌حماسی نیازمندند

٩٦/٠٢/٢٨
شگرد خفن

نکات طلایی مرورگر که تا به حال نمی‌دانستید

٩٦/٠٢/٢٨
درباره الکساندر نوری که به یکی از شگفتی‌های امسال بوندس لیگای آلمان تبدیل شده است

نور علی نور!

٩٦/٠٢/٢٨
مینی‌ها

مینی 486

٩٦/٠٢/٢٨
کوتاه و خودمانی درباره این‌که چرا شرکت در انتخابات خیلی خیلی خیلی مهم است

می‌سازمت به رای

٩٦/٠٢/٢٨

ایران، یک کیس خاص

٩٦/٠٢/٢٨
جالباسی

دمپایی‌های الماس نشان!

٩٦/٠٢/٢٨
مینیمال

شورای خوشگل‌ها

٩٦/٠٢/٢٨
گفت‌وگوی جیم با «رضا علیپور» قهرمان سنگ نوردی جهان

خوشحالم توانستم رکوردی را به نام ایران ثبت کنم

٩٦/٠٢/٢٨
خیلی کوتاه و مختصر درباره دلایلی که رای دادن را لازم می‌کند

يك رد گزينه جمع و جور!

٩٦/٠٢/٢٨
وقتی «کافه بازار» جای نفس کشیدن به رقبایش را نمی‌دهد حتی اگر بهتر باشند

#فروشگاه_اندرویدی

٩٦/٠٢/٢٨
پایان‌نامه

پنج‌شنبه چه بنویسم

٩٦/٠٢/٢٨

«رای دادن» لازم است ولی کافی نیست

٩٦/٠٢/٢٨
تبلیغات
تبلیغات