کافه جهان نما
کافه جهان نما

کافه جهان نما

نویسنده : مریم ملی

می‌گویند کتاب که می‌خوانی انگار داری تمام دنیا را وجب می‌کنی و با فرهنگ و سبک زندگی و آداب و رسوم ناشناخته‌ترین و دورافتاده‌ترین نقاط دنیا آشنا می‌شوی. همان قدر که کتاب خواندن این تجربه شیرین سیر و سلوک در کل جهان را به آدم می‌چشاند، گفت‌و‌گو با کسانی که به سفر رفته‌اند، یا مهاجرت کرده‌اند و سرد و گرم دنیا را چشیده‌اند و حالا قصه‌ها برای تعریف دارند هم شیرین است. در این ستون قرار است از این پس شنیده‌ها و دیده‌های دوست و آشنا از زندگی در سرزمین‌های مختلف را بنویسیم و بخوانید. انگار در یک کافه مجازی یا واقعی نشسته‌ایم پای صحبت دوستی که از سفرش، تجربه‌اش و خاطراتش برای‌مان می‌گوید. با این ستون به هرجایی خواهیم رفت. از دورترین شهرهای آن طرف اقیانوس، تا استان‌های درو و نزدیک کشور خودمان. 

 

لبخند در این‌جا مسری است

مهدی اعتمادی هستم، 26 ساله، ساکن هیوستن در ایالت تگزاس آمریکا

حتما شنیده‌اید وقتی نگران آینده یا در حسرت گذشته هستید به شما توصیه می‌کنند در حال زندگی کن و غم روزهای از دست رفته و دلهره روزهایی که در پیش است را از خودت دور کن، البته که این جمله‌ها برای ما تبدیل به کلیشه شده‌اند اما اساس سبک زندگی آمریکایی‌هاست. چیزی که اینجا بین آدم‌هایی که در هیوستون، چهارمین شهر بزرگ آمریکا به وفور دیده می‌شود حس زندگی در لحظه است. اولین روزهای مواجهه با آمریکایی‌ها بود که یکی‌شان به من توصیه کرد در ارتباط با اهالی تگزاس از زندگی ناله نکنم و منفی‌باف نباشم: «اگر دوستی از تو پرسید حالت چه طور است؟ حتی اگر حال خوشی نداشتی و زندگی‌ات پر از مشکل بود نگو اوه! این چه زندگیه چه قدر مصیبت داره...، مردم آمریکا از حس منفی و از گله و شکایت خوش‌شان نمی‌آید» نه این‌که حال‌شان خوب باشد و همه چیز روبه‌راه باشد. ممکن است کسی قرض داشته باشد، بیکار باشد، مشکل خانوادگی داشته باشد اما وقتی به شما می‌رسد لبخند می‌زند، انگار که این لبخندها هنگام دیدار همدیگر تسری پیدا می‌کنند و به لب این و آن می‌نشینند. هرکسی می‌گردد یک حس خوب از زندگی‌اش پیدا می‌کند و در جواب حالت چه طور است می‌گوید. ویژگی دیگری که در تگزاس و اغلب ایالت‌های آمریکا دیده می‌شود لزوم استقلال جوانان است. یک پسر یا دختر جوان بدون استثنا موظف است هزینه‌های خود را از سن 18 سالگی از خانواده جدا کند. حالا می‌خواهد با کار‌کردن در رستوران باشد یا هر شغل دیگری. اینجا پسر و دخترهایی را می‌بینم که پدرشان استاد دانشگاه است که درآمد خیلی بالایی در این شهر دارد اما خودشان توی مک دونالد کار می‌کنند یا حتی توی کارواش تا پول دانشگاه‌شان و یا خرجی خودشان را در بیاورند. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
فتوچاپ

فتوچاپ 536

٩٧/٠٣/٠٣
داستان انتخاب سفرها و ایرانگردی‌های جواد قارایی، مستندساز

بیایید همه ایرانگرد باشیم!

٩٧/٠٣/٠٣
تلگجیم

تلگجیم 536

٩٧/٠٣/٠٣
جانونی

ضرورت ایجاد رشته خرمالوژی و پختن زولبیای خانگی

٩٧/٠٣/٠٣
چهره هفته

کارلوس کی روش

٩٧/٠٣/٠٣
ساختنیجات

انگیزه مطالعه زیر یک نور نرم و یواش!

٩٧/٠٣/٠٣
درباره فصل سوم «شهرزاد» که با پیچش داستانی در اپیزود چهاردهم، انتظار برای دو قسمت پایانی هیجان انگیزش را

فرضیه هایی برای پایان شهرزاد

٩٧/٠٣/٠٣
یادداشت

علیه نون دونی‌ها

٩٧/٠٣/٠٣
درباره لیگ ملت‌‎های والیبال و بازی‌های تیم ملی کشورمان در این رویدادها

باز هم لیگ جهانی

٩٧/٠٣/٠٣
به بهانه رمضان کریم، درباره نان نوشتیم و فرهنگی که این خوردنی محترم با خودش به مردم کشورمان سنجاق کرده اس

خدا نان داد

٩٧/٠٣/٠٣
پایان نامه

پیامکی از دیار فانی!

٩٧/٠٣/٠٣
جارچی

جارچی 536

٩٧/٠٣/٠٣
تا جام جهانی

پر حاشیه مانند فهرست بازیکنان حاضر در روسیه

٩٧/٠٣/٠٣
به بهانه ساخت سری جدید و قدرتمند انیمیشن کاپیتان سوباسا، محبوب‌ترین شماره 10 دنیای فوتبال

بازگشت فوتبالیست ها

٩٧/٠٣/٠٣
یادداشت

عصبانی کننده!

٩٧/٠٣/٠٣
حکایت هفته

اندر احوالات مریدان و رفع فیلتر

٩٧/٠٣/٠٣
شگرد

قابلیت‌های جدید استوری اینستاگرام

٩٧/٠٣/٠٣
توییتری ها

اعزام تیم ملی به جام جهانی

٩٧/٠٣/٠٣
گفت‌و‌گوی جیم با فرهاد سال افزون، پاسور تیم ملی والیبال

می رویم و نهایت زورمان را می زنیم

٩٧/٠٣/٠٣
نگاهی کوتاه به پیوند نان با آداب و رسوم شهرهای مختلف کشورمان

نان و ادب

٩٧/٠٣/٠٣