جوان وقت ندارد!

جوان وقت ندارد!

نویسنده : ایمان فروزان نیا - مهدیه جوادی- فرانک باباپور

   در تاکسی نشسته بودم و با راننده و یک مسافر دیگر مشغول بحث کارشناسانه مهمی درباره قیمت مرغ بودیم و این‌که الان آدم کجای مرغ را بگیرد و بخورد به صرف است. راننده معتقد بود گردن و بال سهم قشر زیر خط فقرنشین است. البته نظر من با نظر او فرق داشت ولی مسافر دیگر حسابی طرفش را گرفته بود، برای همین بحث را زیاد کش ندادم و موضوع را بردم به سمت بیکاری که در آن صاحب نظرتر بودم. تا آمدم بگویم مشکل بیکاری مربوط به سیاست‌های غلط آموزش و صنعت است، راننده پرید وسط حرفم که مشکل بیکاری مربوط به سر شلوغی جوان‌هاست. مسافر دیگر هم حرف راننده را تصدیق کرد و گفت: «والا کار ریخته، جوونا وقت نمی‌کنن که برش دارن» برگشتم گفتم: «مرد حساب این چه حرفیه که می‌زنی یعنی چی که جوون‌ها وقت ندارند. این حرف‌های صد من یه غاز رو از کجات درآوردی، چرا عادت کردیم توی بحث‌های کارشناسانه تاکسی هم حرف‌های غیر کارشناسانه بزنیم.» بعد رو کردم به سمت راننده و گفتم: «شما یه چیزی بگو» راننده هم گفت: «خب راست می‌گه این مسافر بنده خدا!» بعد رو کرد به من و گفت: «شما که در جریان اخبار و آمار نیستی چرا بی‌خودی خودت رو می‌ندازی توی بحث کارشناسانه ما؟!» فهمیدم راننده طرف مسافر دیگر را گرفته مثل ماست وا رفتم. بعد آن مسافر خودش را روی صندلی صاف کرد و گفت: «شما مگه نشنیدی  رئیس مرکز فناوری اطلاعات وزارت ارشاد گفته بر اساس آمار هر ایرانی بین 5 تا ۹ ساعت وقت خودش رو توی فضای مجازی می‌‌گذرونه. خب 9 ساعت توی فضای مجازی، 8 ساعت هم که خواب، 7 ساعت هم می‌مونه برای غذا و نماز و سرویس بهداشتی و در خدمت خانواده بودن. یعنی میگی جوون از سهم خانواده‌اش بزنه بره کار کنه»دیدم راننده و آن مسافر راست می‌گویند و من خیلی از مرحله پرتم. پس برای این‌که بیشتر از این تحقیر نشوم وسط راه پیاده شدم و کرایه آن مسافر را هم حساب کردم و پیاده رفتم خانه تا توی راه به اشتباهاتم بیشتر فکر کنم!

نظرات کاربران
کد امنیتی
تبلیغات
تبلیغات