#اوباش_اینترنتی
وقتــــی ما شــــور اینستاگــــــرام را هــــم در مـــــی‌آوریم

#اوباش_اینترنتی

نویسنده : سحر نیکوعقیده

نمی‌دانم ریشه‌اش از کجا آب می‌خورد؟ این‌که ملت خیلی یکهو‌یی بی منطق، به صفحه سلبریتی‌ها حمله و دوستان‌شان را هم صدا می‌کنند تا سریع‌تر به هدفشان برسند. این پروژه آباد‌سازی در مدتی کوتاه تمام مرزها را طی می‌کند و باعث می‌شود که کل دنیا شاهد ناسزاگویی ما باشد. به  افرادی که این پروژه را اجرا می‌کنند هم به‌اصطلاح اوباش اینترتی می‌گویند. اطلاعی از زمان و چگونگی به وجود آمدن این طایفه در دست نیست، اما  روز به روز به تعدادشان افزوده می‌شود، طوری که در هفته اخیر با فعالیت چشمگیرشان و مورد عنایت قرار دادن افراد مختلف رسانه‌های دنیا را هم تحت تاثیر خود قرار دادند و تا توانستند آبروی ایران و ایرانی را بردند.

 

تجربه نشان داده‌است که صفحه بازیکنان، مربیان و خلاصه هرشخصی که یک‌جورهایی به ورزش ربط داشته‌باشد، بیشتر مورد توجه اوباش اینترنتی قرار می‌گیرد. این بار هم با مصدوم شدن رونالدو در اوایل نیمه اول فینال یورو کافی بود تا ایرانی‌ها حماسه‌ای دیگر بیافرینند. حدود 400 هزار کامنت حاوی فحش و توهین در صفحه «پایت» باعث شد که این حمله مجازی تیتر اول بسیاری از رسانه‌های ورزشی و غیرورزشی باشد. در این بین تیتری که در اکسپرس (هفته‌نامه فرانسوی) منتشر شد، حسابی سر و صدا کرد و ایرانی‌ها را هم حسابی خجالت داد. آن‌ها نوشتند: «وقتی که ایرانی‌ها به پایت فحش می‌دادند، فرانسوی‌ها به یاد کیارستمی شمع روشن می‌کردند.»
این اتفاق خون خیلی از ایرانی‌ها را به جوش آورد و باعث شد که هرکس به نوعی به این موضوع ناخوشایند واکنش نشان بدهد. واکنش محراب قاسمخانی هم در نوع خودش جالب بود. او عکس پروفایل تعدادی از افرادی که صفحه پایت را آباد کرده بودند در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد و از آن‌ها از این‌که باعث سربلندی کشورمان شدند تشکر کرد!
حمله ایرانی مجازی از بین نمی‌رود بلکه از صفحه‌ای به صفحه دیگر منتقل می‌شود! بعد از پایت ایرانی‌ها بار و بندیل را می‌بندند و این‌بار به صفحه دختر اوباما نقل مکان می‌کنند. علت این حمله مشخص نیست و از کامنت‌ها هم چیزی دستگیر آدم نمی‌شود. میان ناسزا‌ها و بحث‌های سیاسی معمول، عده‌ای هم شروع می‌کنند به مزه‌پرانی: «خبری نشد؟ بابات قرار بود برام کار پیدا کنه ها!»، «بزن شبکه خبر داره باباتو نشون میده، منشی نمی‌خواین برای کاخ سفید؟» برخی هم نثار کردن ناسزا به دختر اوباما را حق طبیعی خود می‌دانند. عده‌ای هم که این وسط نگران نام و آبروی ایران و ایرانی هستند،  برای دختر اوباما پیام عذرخواهی می‌فرستند. «مالیا اوباما» ابتدا صفحه‌اش را قفل می‌کند و دست آخر با به اشتراک گذاشتن متن این عذرخواهی‌ها به این قائله پایان می‌دهد. او در واکنش به عذرخواهی‌ها نوشت: «شما نمی‌توانید همه مردم را راضی نگه‌دارید، بعضی‌ها خیلی فقیر هستند، چون فقط پول دارند. من فهمیدم تعدادی ایرانی خوب هم وجود دارند. پس به آن‌هایی که پیام عذرخواهی فرستادند می‌گویم که پذیرفتم!»
این روزها انگار باید بعد از هرگونه اتفاق و خبر و حادثه‌ای  منتظر یک حمله مجازی بعد از آن هم باشیم. درست بعد از تب خوابیدن این ناسزا و ناسزا‌گویی در صفحات مختلف، کودتای ترکیه بهانه جدیدی برای حمله‌کنندگان اینستاگرامی می‌شود. ابتدا ایرانی‌ها به صفحه ابروگوندش (خواننده ترک) هجوم می‌برند. اکثر کامنت‌ها در این صفحه به ابراز نگرانی و جویا شدن حال و احوال خانم خواننده از سوی جماعت ایرانی مربوط است! بعد از آن نوبت به رجب طیب اردوغان می‌رسد. صفحه او را که بالا و پایین می‌کنم بیشتر از ناسزا‌ها و دعواهای سیاسی، کامنت‌ ایرانی‌های طرفدار مهدی طارمی توجهم را جلب می‌کند که خواستارند هرچه زودتر از ترکیه خلاص شود و به پرسپولیس بازگردد و اردوغان هم این وسط مقصر است!
این حجم از بی‌ادبی بی‌سابقه نیست! قبلا هم شاهد اینجور حماسه‌آفرینی‌ها بودیم. جام جهانی 2014 و هم‌گروهی ایران با نیجریه و آرژانتین را که از یاد نبردید. زمانی که صفحه مسی مورد هجوم هزاران کامنت توهین‌آمیز به زبان‌فارسی قرار گرفت. این اتفاق پس از بازی ایران و ایتالیا در لیگ جهانی والیبال برای زایتسف هم افتاد. فکر می‌کنم دیگر نیازی به نام بردن از سلبریتی‌های خودمان نباشد. افرادی که بارها مورد هدف این حمله‌ها قرار گرفتند آن هم به دلایل خودساخته. حمله به صفحه بهاره رهنما به دلیل مقتل‌خوانی، حمله به صفحه هانیه توسلی به دلیل تسلیت نگفتن فوت مرتضی پاشایی، حمله به صفحه الهام حمیدی برای پوششش در برنامه دورهمی و...
این قصه سر دراز دارد و شرح و تفصیل همه این خرابکاری‌ها در این چند خط نمی‌گنجد. بعضی وقت‌ها با خودم می‌گویم کاش ما همان انسان‌های نخستین از همه‌جا بی‌خبر در غارهای خودمان باقی می‌ماندیم و وسعت این دنیا و ورژن مجازی‌اش را لمس نمی‌کردیم. حالا که پیشرفت کرده‌ایم کاش فرهنگش را داشته باشیم و همه دنیا با انگشت‌ نشان‌مان ندهند. اصلا کاش خودمان دست به کار شویم. اعتراف کنیم که جنبه دنیای مجازی را نداریم. برویم مودم‌هایمان را تحویل بدهیم. اعتراف کنیم که حق‌مان است که فیلتر بشویم و از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی محروم. بیایید به خاطر آبرویمان هم که شده کاری کنیم. 
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محبوب ترین کاراکترهای تاریخ بازی های ویدئویی را بشناسید

#سوپراستار_بازی ها

٩٦/٠٦/٢٣
یادداشت

خودکشی سازنده نهنگ آبی!

٩٦/٠٦/٢٣
مینیمال

نهنگ‌آبی یا نیسان آبی؟

٩٦/٠٦/٢٣
نگاهی به فیلم نگار که ورای سینمای محافظه کارانه ماست

خلسه های دختری انتقام جو

٩٦/٠٦/٢٣
نگاهی به پراکندگی تیم‌های فوتبال چند لیگ معتبر اروپایی و مقایسه آن با لیگ ایران

خاک های فوتبال خیز

٩٦/٠٦/٢٣
رامبدانه

با بروبچه‌های رامبد آشنا شوید

٩٦/٠٦/٢٣
درباره همه رفتارهای شگفت‌انگیز و غافلگیرکننده‌ای که از رامبد جوان دیدیم

رامبد چقدر سوپرایزمون می کنه؟ خیلی!

٩٦/٠٦/٢٣
کافه جهان نما

اتریش، سرزمین مدرنِ محترم

٩٦/٠٦/٢٣
چهره هفته

ماجامون خیلی هم خوبه

٩٦/٠٦/٢٣
تلگجیم

تلگجیم 503

٩٦/٠٦/٢٣
به بهانه اکران فیلم «نگار» و روزهای پایانی «خندوانه» همه چیز درباره شخصیت و کارنامه رامبد جوان

رامبدانه

٩٦/٠٦/٢٣
یادداشت

لطفا خودمان را دوست داشته باشیم

٩٦/٠٦/٢٣
پایان‌نامه

موسسات کشککی، اعتراضات اُملتی

٩٦/٠٦/٢٣
یادداشت

سینما رفتیم و افتاد مشکل‌ها...

٩٦/٠٦/٢٣
فتوچاپ

فتوچاپ 503

٩٦/٠٦/٢٣
رامبدانه

خوب و بد خندوانه در 4 فصلی که گذشت

٩٦/٠٦/٢٣
رامبدانه

رامبد به روایت رفقا

٩٦/٠٦/٢٣
به بهانه ثبت شدن نام «محمود خوردبین» در کتاب گینس سال 2018

شناسنامه پرسپولیس!

٩٦/٠٦/٢٣
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و وعده 100 روزه

٩٦/٠٦/٢٣
شگرد

طرز تهیه یک اسکرین شات بالا بلند!

٩٦/٠٦/٢٣
تبلیغات