به یاد «اصل‌ترین قلندر سینمای ایران» *
پرتره

به یاد «اصل‌ترین قلندر سینمای ایران» *

نویسنده : الهام یوسفی

پیش‌نوشت: این آخرین شماره پرتره صفحه زندگی‌گرام است. ممکن است چندان به شماره‌های قبلی شباهت نداشته باشد ولی حیف‌مان آمد که در این شماره یادی از «عباس‌ کیارستمی» نکنیم. کسی که به زعم بسیاری پدر سینمای جدید ایران بود و تیرماه تاریخ تولد و مرگ او را در خود ثبت کرد.

 

مخالف کم نداشت. چه وقتی زنده بود و چه وقتی خبر فوت ناگهانی‌اش پیچید. صفحه‌های مجازی پر شد از جمله‌هایی که درباره رفتن او موضع‌ می‌گرفتند. انگار دعواهای طرفداران و مخالفان می‌توانست اصل قضیه را تغییر دهد. مرگ او را... بالاخره باد آمده بود و عباس کیارستمی را با خود برده بود. این وقت‌ها چرا هیچ کس از خودش نمی‌پرسد اگر او بود رضایت می‌داد که مقابل هم بایستیم و به حمایت یا دشمنی کسی شعار بدهیم. نه! نمی‌داد. برای همین هم سینمایش از شعار‌زدگی به دور بود. می‌خواست سینما هنر باشد، نه ابزاری در خدمت شعارها. می‌خواست به قول خودش با فیلم‌هایش تصویری مهربان‌تر و صمیمی‌تر از کشورش و انسانیت به جهان نشان دهد. تصویری که در آن نشانی خانه دوست را درست بدهند. 

عباس کیارستمی، فیلم‌ساز بود از نوع بزرگ و جهانی‌اش. اما همیشه ایرانی ماند. با همه تفاوت فکر و عقیده‌ای که بر هیچ‌کس پوشیده نبود بعد از انقلاب، ایران را رها نکرد. ماند و به قول خودش این ماندن مهم‌ترین تصمیم زندگی‌اش بود. می‌گفت در ایران ماندنم و ملیت ایرانی‌ام توان فیلم‌سازی‌ام را دو چندان کرده است. می‌گفت: «اگر درختی را که ریشه در خاک دارد از جایی به جای دیگر ببرید، آن درخت دیگر میوه نمی‌دهد و اگر بدهد آن میوه دیگر به خوبی میوه‌ای که در سرزمین مادری‌اش می‌تواند بدهد نیست. این یک قانون طبیعت است. فکر می‌کنم اگر سرزمینم را رها کرده بودم درست مانند این درخت شده بودم.»

 

عباس کیارستمی؛ متولد اول تیر 1319 و در گذشته 14 تیر 1395 است. او کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، نقاش، عکاس و... بود. چهره‌ای تاثیرگذار در سینمای جهان که جایزه‌های زیادی را برای سینمای ایران آورد. پنج بار نامزد نخل طلای جشنواره کن شد و سرانجام برای فیلم «طعم گیلاس» توانست آن جایزه را بدست آورد. از دیگر آثار سینمایی او می‌توان به «خانه دوست کجاست؟»، «مسافر»، «باد ما را خواهد برد»، «کلوزآپ»، «کپی برابر اصل» و... اشاره کرد. سینمای مستند او هویتی ویژه داشت و فیلم‌سازی‌اش بر بسیاری از کارگردانان ایرانی تاثیر گذاشت.

 

* ابراهیم حاتمی‌کیا در جمله‌ای عباس‌کیارستمی را این‌گونه توصیف کرده بود.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
شبکیه

غافلگیری عالیجناب به خاطر وارونگی من و شارمین

٩٦/١٠/٢٨
تلگجیم

تلگجیم 521

٩٦/١٠/٢٨
یادداشت

در مذمت تحصیل و در ستایش بی‌سوادی

٩٦/١٠/٢٨
آنتن

قدرت چانه‌زنی جیمیان!

٩٦/١٠/٢٨
یادداشت

عصر پسافیلتر تلگرام

٩٦/١٠/٢٨
پایان نامه

درآمدزایی با سوسمار کچاپ

٩٦/١٠/٢٨
بازیگری سروش

دیالوگی گوید و از صحنه رود

٩٦/١٠/٢٨
چرا لیسانسه‌ها2 بهترین سریال روی آنتن تلویزیون است؟

لبخند کشدار، قهقهه عمیق

٩٦/١٠/٢٨
چهره هفته

هزینه‌ها با کی بود؟

٩٦/١٠/٢٨
یادداشت

خیریت یک سفر

٩٦/١٠/٢٨
جارچی

جارچی 521

٩٦/١٠/٢٨
شاخ هفته

و چه زیباست عالم دلم

٩٦/١٠/٢٨
حکایت هفته

اندر احوالات مریدان و مهاجرت معکوس

٩٦/١٠/٢٨
ساختنیجات

تابلو بسازید در حد بوندس لیگا‌!

٩٦/١٠/٢٨
مینی

مینی 521

٩٦/١٠/٢٨
خاطرات گرشاسبی‌بزرگ

تو همان ناب‌ترین جاذبه دنیایی

٩٦/١٠/٢٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا 521

٩٦/١٠/٢٨
روزنامه نگاری صحت

یک ستون کاملا تکراری

٩٦/١٠/٢٨
یادداشت

سانچی به یک ماموریت طولانی مدت رفته است

٩٦/١٠/٢٨

سروش کتاب باز

٩٦/١٠/٢٨