بازیکنان آزاد و خیلی آزاد!

بازیکنان آزاد و خیلی آزاد!

نویسنده : مازیار حکاک

نقل و انتقالات لیگ فوتبال ایران هر سال اتفاقات جدید و ویژه‌ای دارد که می‌تواند بیش از پیش یک هوادار را از فوتبال زده کند. نقل و انتقالات سال 95 هم فصل پیچش‌ها و دورزدن‌ها بود. تعصب به پیراهن در حدی در نقل و انتقالات امسال فوتبالی نمایان شد که بازیکن صبح با نماد 6 عکس داشت و اینستاگرامش قرمز بود و عصر با نماد 4 و اینستاگرام آبی و قاعده تعصب به رنگ و پیراهن هم به قاعده الان یا الان رسید! طبیعت وجود داشتن پول و چرخش مالی بالا در فوتبال البته چیزی به غیر از این هم نمی‌تواند باشد. شبی که مهدی طارمی و رامین رضاییان با تیم ریزه اسپور ترکیه قرارداد بستند برای هواداران تیم پرسپولیس صبح نشد. قطعا رفتن این بازیکنان به کشورهای اروپایی و قدم نهادن در مسیر پیشرفت محلی از اعراب نبود اما نوع رفتن‌شان و بی‌تفاوتی به احساسات میلیون‌ها هوادار امیدوار هیچ توجیهی نداشت. حالا صدها بار هم از هواداران عذرخواهی بکنند این خاطره تلخ فراموش نمی‌شود و معلوم نیست در اولین بازی تیم ملی در ورزشگاه آزادی چه فاجعه‌ای برای این دو ملی پوش رقم بخورد. در مجموع تمام این آزادی‌ها و کارهای عجیب که از بازیکنان سر می‌زند نکته عجیب و قابل تامل نوع قراردادها در فوتبال ایران است. سیستمی که البته به شدت به نفع بازیکنان و به ضرر باشگاه‌هاست و جالب این‌که برای آن هم فکر نمی‌شود. در حالی که در فوتبال روز دنیا کمتر سراغ داریم بازیکنی به عنوان بازیکن آزاد تیمش را سالانه عوض کند اینجا ماجرا عکس و تقریبا بیشتر قراردادها یکساله است. همیشه در اخبار می‌شنویم که باشگاه‌های اروپایی برای تمدید قرارداد بازیکنان و کادر تیم‌شان برای 6-5 فصل بعدتر تلاش می‌‌کنند و حتی آن‌ها را تحت فشار هم قرار می‌دهند اما در فوتبال ایران به نحوی است که کلا باشگاه‌ها قرارداد چند ساله ندارند و یا اگر هم دارند نهایتا تا همان فصل اول اعتبار دارد و برای فصل‌های بعدی دست‌‎شان در پوست گردو می‌ماند. در این شرایط عملا انتقال بازیکنان به کشورهای خارجی و لژیونر شدن آن‌ها هم نفعی برای باشگاه‌ها ندارد و بیشتر از هر مجموعه‌ای به نفع مدیر برنامه‌هاست.  مادامی که فوتبال ایران به سمت قراردادهای حرفه‌ای حرکت نکند بعید است که ماجرای نقل و انتقالات فوتبال سامانی پیداکند. به ویژه که در این ماجرا پول زیادی هم وجود دارد که عامل بروز هر رفتار عجیب و غریبی است! 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
ساختنیجات

جالباسی، از تولید به مصرف

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧