ریش فقط ریش مسی!
تاملی بر ماجرای تقلیدهای ما از ظاهر سلبریتی‌ها

ریش فقط ریش مسی!

نویسنده : الهام حبشی

چندی پیش در اقدامی ضد اصلاح‌طلبانه (منظورم ضد اصلاح صورت است) کاپیتان تیم ملی والیبال کشورمان تیغ اصلاحش را گم کرد و از آنجایی که حمایت از بازیکنان تیم ملی به غیر از فوتبالیست‌های عزیز، در حد نیمرو است، بودجه کافی برای خرید مجدد تیغ و در سطح بالاتر از آن ماشین اصلاح برای این بازیکن مقدور نبود و در پی اصلاح نشدن ریش‌های سعید معروف، جمعی از جوانان جهت حمایت از کاپیتان تیم ملی، در حرکتی خودجوش تیغ‌های خود را شکسته و به آتش کشیدند! این گونه بود که در دیار ایران زمین تیریپ شیش تیغه، به جنگلی فشن تغییر یافت و کارخانه مشهور تولید تیغ به خاک سیاه نشست.

متاسفانه ما جوان‌ها بارها نشان دادیم که در موضوع تیپ و ظاهر می‌توانیم در چشم به همزدنی رنگ عوض کنیم و به آفتاب پرست بگوییم زکی. اصلا هم اهمیتی ندارد اگر مدل بورس شده، قیافه‌مان را شبیه بوق نیسان آبی کند.

مثلا همین چند وقت پیش بود که مردم با رویت کله‌هایی که علامت z رویشان نقش بسته بود، به تصور این‌که زورو به ایران مهاجرت کرده، از ترس توی هفت سوراخ خزیدند. و در سوراخ ماندند تا این‌که بالاخره بارش برف نقش و نگار کله‌ها را شست و مشخص شد این یک حرکت بشر دوستانه در جهت حمایت از کودکی اسپانیایی است که کریس رونالدو پرتغالی برای اولین بار انجام داده است. یا همین قبل‌ترها که بازار پر شد از عینک فریم گرد و خیلی‌ها که توهم هم‌چهره‌پنداری با جان لنون فقید را داشتند، برایمان خاطرات گربه نره را زنده کردند.

حالا خدا به دادمان رسید و ریش‌های مسی آرژانتین را قهرمان نکرد و احتمالا به زودی مسی به تیپ سابقش بر می‌گردد وگرنه از فردا نصف پسرهای محله‌مان شبیه مسی می‌شدند، آن نصف دیگر هم که قبلا شبیه رونالدو شده بودند، رسما می‌توانستیم بگوییم زندگی‌مان وسط الکلاسیکو در جریان است!

البته نمی‌خواهم بگویم توی دنیا فقط ما هستیم که منتظریم ببینیم یک سلبریتی چطور تیپ می‌زند تا خودمان را شبیه او کنیم، ولی گستردگی این تقلید و شدت آن در جامعه ما یک پدیده خنده‌دار است، یعنی ما آنقدر شور ماجرا را درمی‌آوریم که حتی عرضه کننده آن مد هم به صدا در می‌آید که «جان مادرتان سراغ مدهای دیگر هم بروید، این مد ما را خز کردید رفت. آخر از جوان 15 ساله تا مرد 60 ساله که نباید ریش سعید معروفی بگذارند، اصلا پسر جان تو که هنوز ریش نداری آمدی این‌جا چه‌کار!؟ برو هر وقت ریشت درآمد بیا بالام جان»

درست است که ما در کشورمان به صورت سازمان یافته مراکز و کانون‌هایی برای ارائه مد و تیپ نداریم، ولی این مجوزی برای تقلید کورکورانه نیست، بلکه دلیلی است تا ما با وسواس بیشتری دست به انتخاب تیپ‌مان بزنیم. به هیچ کس آسیبی نمی‌رسد اگر ما کمی در مورد مد و تیپ مطالعه کنیم تا بفهمیم چه رنگی به چه رنگی می‌آید و چه طرحی به چه تیپی و چه مو و ریشی به چه صورتی؛ آن موقع دیگر با صورت خربزه‌ای سراغ ریش بلند کردن نمی‌رویم و روی صورت پهن و شبیه کدو حلوایی‌مان عینک لنونی نمی‌گذاریم.

نظرات کاربران
کد امنیتی