تمام ديالوگ‌ها را فراموش کن
30جيم‌نما

تمام ديالوگ‌ها را فراموش کن

نویسنده :

. بحث اين هفته درباره همين تيتر بالاست. يعني ديالوگ‌نويسي در سينما، البته قرار است کلي‌تر صحبت کنيم که آيا ديالوگ در فيلم بايد وجود داشته باشد؟ يا حد و اندازه مشخصي دارد؟ يا نبايد ديالوگ داشته باشيم. اين از آن بحث‌هايي است که سال‌هاست دانشگاهيان و منتقدان دارند درباره‌اش صحبت مي‌کنند. اول از همه بگذاريد نظر خودمان را بگوييم. فکر کنم شما هم موافقيد. با اين بازار بزرگ زيرنويس، ديگر کم‌تر کسي است که فيلم روز (‌از نوع آمريکايي‌اش) را نگيرد و نبيند. مشکلي که ما با اين فيلم‌ها داريم دقيقا سر همين زير نويس است، که گاهي اين‌ فيلم اين‌قدر ديالوگ دارد که تمام توجه را بايد بگذاريم روي خواندن زير نويس‌ها و از بازي بازيگرها و نورپردازي و فضا‌سازي و کارگرداني غافل مي‌شويم، يک جورهايي فقط داريم فيلم را مي‌خوانيم.

2. خيلي از بزرگان سينما معتقدند که هر چه‌قدر فيلم تصويري باشد به اين معنا که ديالوگ کمتري داشته باشد و با تصاوير بشود داستان فيلم را دنبال کرد و فهميد کار مهم‌تر انجام شده است. آن فيلم استادانه‌تر وبزرگ‌تر است و از نظر زيبايي‌شناسي سينمايي نيز کاري ارزشمند‌تر است. استدلالي هم که مي‌کنند 2 بخش دارد؛ بخش اولش اين است که سينما ابتدا صامت بوده است و تنها مي‌شد با تصاويري که مي‌بينيم بدون هيچ‌گونه ديالوگي از بازيگرها با آن ارتباط بر قرار کنيم و بعد از آن سينما ناطق شد. شاهکارهايي مثل اکثر فيلم‌هاي «چاپلين» و «باستر کيتون» يا «رزمناو پودمکين» و «نوسفراتو» و مطب دکتر کاليگاري و مردي با دوربين فيلم‌برداري در همان دوره ساخته شده‌اند. فيلم‌هايي که همچنان بعد از گذشت سال‌ها ارزش سينمايي خود را از دست ندادند. يکي ديگر از دلايلي که مي‌آورند اين است که سينما به صورت کلي يعني عکس متحرک و عکس هم يعني ثبت يک لحظه از واقعيت. در عکس هم صدايي شنيده نمي‌شود و همه چيز تنها با تصوير بازگو مي‌شود. پس سينما بايد کمترين ديالوگ را داشته باشد و گرنه نزديک مي‌شود به تئاتر يا برنامه‌هاي راديويي.

3. جالب است زماني که صدا وارد سينما شد همين کارگردان‌هاي بزرگي که الان اسم فيلم‌هايشان را برديم؛ کاملا مخالف صد‌درصد سينمايي ناطق بودند و همگي مرگ سينما را با ورود صدا اعلام کرده بودند. ديالوگ در سينما را به نوعي چيزي اضافه مي‌دانستند. اما آن‌طورها هم نيست. گروهي از منتقدان و فيلم‌سازان هم هستند که اين حرف‌ها را بيهوده مي‌دانند و پديده صدا را مکمل فيلم‌ها قرار مي‌دهند. شايد بشود کلي نمونه فيلم‌هاي شاهکار در تاريخ سينما آورد. که تنها با ديالوگ مي‌چرخد به نوعي پر حرفي بازيگرهاي فيلم‌ها لذت بخش است. مثل خيلي از فيلم‌هاي «مارچلو مونچني» که ديالوگ محور است. يا نمونه‌اش که زنده است و پر حرفي‌اش شهره خاص و عام است. کارگردان و بازيگر انگليسي «وودي آلن» است. نمي‌دانم واقعا کسي پيدا مي‌شود که بگويد وودي آلن سينما نمي‌داند يا فيلم‌هايش به دليل استفاده کردن از ديالوگ‌هاي بامزه ارزش سينمايي ندارد! اگر هم کسي باشد نبايد جدي‌اش گرفت چون سينما هيچ چيز را جدي نمي‌گيرد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١٢/٠٥
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
کافه جهان نما

لندن، شهر رمز و راز و باران در دل جزیره

٩٥/١٢/٠٥
مینیمال

روز مهندس مبارک!

٩٥/١٢/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و مشاهده بشقاب پرنده در آسمان

٩٥/١٢/٠٥
فتوچاپ

فتوچاپ 476

٩٥/١٢/٠٥
تلگجیم

تلگجیم 476

٩٥/١٢/٠٥
چهره هفته

کمدی-تراژدی کاندیداتوری بقایی

٩٥/١٢/٠٥
شگرد خفن

ویژگی جدید تلگرام ویندوزی

٩٥/١٢/٠٥

شغل: «دوستت دارم» نویسی

٩٥/١٢/٠٥
نامه‌های دلبرانه‌ای که امروز در قالب‌کتاب به دست ما رسیده‌اند

از... به...

٩٥/١٢/٠٥

فراز و فرودهای ادبیات عاشقانه از دیروز تا امروز

٩٥/١٢/٠٥
گپی با برگزیدگان مشهدی جشنواره سی و پنجم تئاتر فجر در یک شب برفی

کاش مسئولان، اندازه مردم به تئاتر توجه داشتند

٩٥/١٢/٠٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 476

٩٥/١٢/٠٥
آنتن

همسایه‌های بی‌جک!

٩٥/١٢/٠٥
جارچی

جارچی 476

٩٥/١٢/٠٥
درباره عاشقانه نوشت‌ها و بلایی‌که ما آدم‌های عصر جدید بر سرشان آورده‌ایم

عاشق is typing...

٩٥/١٢/٠٥
مینی ها

مینی 476

٩٥/١٢/٠٥
به بهانه تغییر وزن‌های متوالی یکی از پلنگ‌های جویبار که این‌بار در فینال جام‌جهانی ضربه فنی شد

یزدانی به جای یزدانی!

٩٥/١٢/٠٥
تبلیغات
تبلیغات