تمام ديالوگ‌ها را فراموش کن
30جيم‌نما

تمام ديالوگ‌ها را فراموش کن

نویسنده :

. بحث اين هفته درباره همين تيتر بالاست. يعني ديالوگ‌نويسي در سينما، البته قرار است کلي‌تر صحبت کنيم که آيا ديالوگ در فيلم بايد وجود داشته باشد؟ يا حد و اندازه مشخصي دارد؟ يا نبايد ديالوگ داشته باشيم. اين از آن بحث‌هايي است که سال‌هاست دانشگاهيان و منتقدان دارند درباره‌اش صحبت مي‌کنند. اول از همه بگذاريد نظر خودمان را بگوييم. فکر کنم شما هم موافقيد. با اين بازار بزرگ زيرنويس، ديگر کم‌تر کسي است که فيلم روز (‌از نوع آمريکايي‌اش) را نگيرد و نبيند. مشکلي که ما با اين فيلم‌ها داريم دقيقا سر همين زير نويس است، که گاهي اين‌ فيلم اين‌قدر ديالوگ دارد که تمام توجه را بايد بگذاريم روي خواندن زير نويس‌ها و از بازي بازيگرها و نورپردازي و فضا‌سازي و کارگرداني غافل مي‌شويم، يک جورهايي فقط داريم فيلم را مي‌خوانيم.

2. خيلي از بزرگان سينما معتقدند که هر چه‌قدر فيلم تصويري باشد به اين معنا که ديالوگ کمتري داشته باشد و با تصاوير بشود داستان فيلم را دنبال کرد و فهميد کار مهم‌تر انجام شده است. آن فيلم استادانه‌تر وبزرگ‌تر است و از نظر زيبايي‌شناسي سينمايي نيز کاري ارزشمند‌تر است. استدلالي هم که مي‌کنند 2 بخش دارد؛ بخش اولش اين است که سينما ابتدا صامت بوده است و تنها مي‌شد با تصاويري که مي‌بينيم بدون هيچ‌گونه ديالوگي از بازيگرها با آن ارتباط بر قرار کنيم و بعد از آن سينما ناطق شد. شاهکارهايي مثل اکثر فيلم‌هاي «چاپلين» و «باستر کيتون» يا «رزمناو پودمکين» و «نوسفراتو» و مطب دکتر کاليگاري و مردي با دوربين فيلم‌برداري در همان دوره ساخته شده‌اند. فيلم‌هايي که همچنان بعد از گذشت سال‌ها ارزش سينمايي خود را از دست ندادند. يکي ديگر از دلايلي که مي‌آورند اين است که سينما به صورت کلي يعني عکس متحرک و عکس هم يعني ثبت يک لحظه از واقعيت. در عکس هم صدايي شنيده نمي‌شود و همه چيز تنها با تصوير بازگو مي‌شود. پس سينما بايد کمترين ديالوگ را داشته باشد و گرنه نزديک مي‌شود به تئاتر يا برنامه‌هاي راديويي.

3. جالب است زماني که صدا وارد سينما شد همين کارگردان‌هاي بزرگي که الان اسم فيلم‌هايشان را برديم؛ کاملا مخالف صد‌درصد سينمايي ناطق بودند و همگي مرگ سينما را با ورود صدا اعلام کرده بودند. ديالوگ در سينما را به نوعي چيزي اضافه مي‌دانستند. اما آن‌طورها هم نيست. گروهي از منتقدان و فيلم‌سازان هم هستند که اين حرف‌ها را بيهوده مي‌دانند و پديده صدا را مکمل فيلم‌ها قرار مي‌دهند. شايد بشود کلي نمونه فيلم‌هاي شاهکار در تاريخ سينما آورد. که تنها با ديالوگ مي‌چرخد به نوعي پر حرفي بازيگرهاي فيلم‌ها لذت بخش است. مثل خيلي از فيلم‌هاي «مارچلو مونچني» که ديالوگ محور است. يا نمونه‌اش که زنده است و پر حرفي‌اش شهره خاص و عام است. کارگردان و بازيگر انگليسي «وودي آلن» است. نمي‌دانم واقعا کسي پيدا مي‌شود که بگويد وودي آلن سينما نمي‌داند يا فيلم‌هايش به دليل استفاده کردن از ديالوگ‌هاي بامزه ارزش سينمايي ندارد! اگر هم کسي باشد نبايد جدي‌اش گرفت چون سينما هيچ چيز را جدي نمي‌گيرد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
بالاخره سر و کله لیست بهترین بازیکنان فیفا 18 پیدا شد

ترین های فیفا

٩٦/٠٦/٣٠
بررسی سیر گوشی های اپل و تغییراتی که این سال ها آیفون به خود دیده است

#IPHONE

٩٦/٠٦/٣٠
به بهانه سالروز آغاز جنگ تحمیلی و حال و هوای این روزهای مدافعان حرم

این جا برای از تو نوشتن هم کم است

٩٦/٠٦/٣٠
نگاهی به سینمای نیجریه که دومین تولید کننده پرکار صنعت فیلم جهان است

نالیوود؛ غول ناشناخته

٩٦/٠٦/٣٠
فتوچاپ

فتوچاپ 504

٩٦/٠٦/٣٠

آرامش سیال خانه‌داری!

٩٦/٠٦/٣٠
نگاهی به زندگی ستاره‌هایی که سواد آکادمیک نداشتند

تحصیل نکرده های باهنر!

٩٦/٠٦/٣٠
مینیمال

پاییز از وقتی دیگه مدرسه نرفتیم قشنگ شد

٩٦/٠٦/٣٠

... و کل ارض کربلا

٩٦/٠٦/٣٠

راند 90

٩٦/٠٦/٣٠
درباره اول مهر دوست نداشتنی که هنوز هم حس بدش دست از سر خیلی از ما بر نداشته است

باز آمد بوی ماه مدرسه ... مرسی اَه!

٩٦/٠٦/٣٠

این شبِ ۳۱ شهریور لعنتی!

٩٦/٠٦/٣٠
نقدی بر رواج اکران‌های به اصطلاح مردمی در سینماهای کشور

اکران برای مردم یا مردم برای اکران؟

٩٦/٠٦/٣٠
کافه جهان نما

آذربایجان شرقی، سرزمین سرسپردگان حسینی

٩٦/٠٦/٣٠
مینی

مینی 504

٩٦/٠٦/٣٠
چهره هفته

اتفاقات ویژه استقلال

٩٦/٠٦/٣٠
آنتن

حس و حال جیمی‌ها در اول مهر!

٩٦/٠٦/٣٠

گذشتن و رفتن پیوسته

٩٦/٠٦/٣٠
شاخ هفته

عشق اول

٩٦/٠٦/٣٠
چند روایت معتبر از تلخ و شیرین‌های اولین روز مدرسه رفتن

خاطره‌بازی کلاس اول‌طور

٩٦/٠٦/٣٠
تبلیغات