در ستایش مادری از جنس آب و آیینه
پرتره

در ستایش مادری از جنس آب و آیینه

نویسنده : اکرم انتصاری

انشانویس قهاری است. خواهرش این را خوب می‌فهمد، دفتر انشایش را به حوزه هنری می‌فرستد و وقتی قیصر امین‌پور و گروهش آن را می‌خوانند او را برای ادامه راهِ نوشتن، سخت تشویق می‌کنند. نوشتن بلدی می‌خواهد و او از همان روزهای نوجوانی بلد این راه می‌شود. بسم‌ا... می‌گوید، تجربه‌های کوچک و بزرگ را به قلمش می‌سپارد تا رسالت دغدغه‌هایش در همین حوالی به بلوغ برسد. شاید برای سردبیر یک نشریه سراسر داستانی به هم بافتن کلمات اجتماعی و امروزی کار سختی نباشد، با این همه طوری کلمات را در هم می‌پیچد که گره‌های روح‌ را می‌گشاید. انگار پشت هر کدام حس و اندیشه‌ای را جا می‌گذارد. هر وقت از زهرا (دخترش) حرف می‌زند، این نگاه متفاوت بیشتر خودنمایی می‌کند انگار #دخترم را به نوعی طراوت و سرزندگی پیوند زده باشد مثل همین چند هفته پیش که برای تولد زهرا نوشت: «امروز تولد زهرا بود. مراسمی که در هر دو فامیل پدری و مادری اهمیت زیادی دارد، مراسمی که خاص و بی شباهت به هر جشن دیگری است. آداب و برنامه‌های خودش را دارد. هرسال همه مقیدند که این روز را از دست ندهند و امروز همه‌مان دور لبخند زهرا آیت جمع بودیم. روزی که در بیمارستان، دکتر زنان، با بی رحمی و بی ملاحظگی تمام ناگهانی به‌من گفت دخترت هم که عقب افتاده است، جوری که انگار گفته باشد زباله است کی فکرش را می‌کرد یک روز این همه به انگشت‌هایی که به راحتی از شادی می‌لرزند و به این چشم‌ها که درخشش‌شان را پنهان نمی‌کنند این قدر نیازمند باشیم؟». چند هزار برابر این احساسات را به پای دختر سندرم داونی‌اش می‌ریزد، حرف‌هایش بوی ترحم نمی‌دهد، بوی مادری می‌دهد. به قول خودش زهرا برایش یک جور پیامبر فضیلت‌های فراموش شده است که در عصر مدرن لازم است. ولی نگهداری این پیامبر ساده دل کمی سخت است. حالا او از پنجره بی‌پرده نگاه زهرا به دنیا می‌نگرد و در صفحه مجازی‌اش از آن می‌نویسد. حالا زهرا سلبریتی سندروم‌داونی‌ها شده است و مادرش سلبریتی واژه، قلم و داستان...


نفیسه مرشدزاده

متولد سال 1350 و دانش‌آموخته رشته مهندسی شیمی از دانشگاه صنعتی شریف است. کار مطبوعاتی‌اش را  از سال 79 و با بخش داستان مجله سروش جوان آغاز کرد و دبیری سرویس صفحات سبک زندگی همشهری جوان و مدیریت کارگاه داستان مجلات همشهری را نیز در کارنامه خود دارد و بعد از آن سردبیر همشهری داستان شد. او آن آدم‌هایی است که سرنخ روح زیبای نوشته‌اش را باید در زلال زندگی‌اش یافت.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
راه نیافتن لاجوردی‌پوشان به جام جهانی باعث شد این مسابقات دروازه‌بان افسانه‌ای ایتالیا را از دست بدهد

جانِ جانانی به نام بوفون!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره کارنامه هنری چند بازیگر دهه شصتی دیگر در سینما و تلویزیون

هم سن های نوید کجان؟

٩٦/٠٩/٠٢
تلگجیم

تلگجیم 513

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

جلوتر از همه، حتی خودش!

٩٦/٠٩/٠٢
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و آیفون 10

٩٦/٠٩/٠٢
بـررسـی اینـترنـت نامحـدود در ایـــران و دیگر کـشـورهـای جـهان

#اینترنت_نامحدود

٩٦/٠٩/٠٢
جام جهانی 2018 روسیه با فقدان کلی ستاره رنگارنگ همراه خواهد بود

ستاره‌های خاموش!

٩٦/٠٩/٠٢
درباره «نهنگ عنبر 2» که به تازگی در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است

سلکشن موقعیت‌های بامزه و بی ربط

٩٦/٠٩/٠٢
شگرد

چگونه از کروم به فایرفاکس کوانتوم مهاجرت کنیم؟

٩٦/٠٩/٠٢
چهره هفته

حواسمان به دل جوانان مملکت باشد

٩٦/٠٩/٠٢
مینیمال

سعدیا گفتی که مهرش می‌رود از دل ولی مهر رفت و ماه آبان نیز آرامم نکرد*

٩٦/٠٩/٠٢
کافه جهان نما

بلژیک، سرزمین سرخوشی‌های بی‌پایان

٩٦/٠٩/٠٢
مینی

مینی 513

٩٦/٠٩/٠٢
نگاهی مختصر به کارنامه فعالیت حرفه‌ای نوید محمدزاده در سینما، تلویزیون و تئاتر

پُر کار و پُر جایزه

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

سه اپیزود از یک احساس

٩٦/٠٩/٠٢
جارچی

جارچی 513

٩٦/٠٩/٠٢
روایت‏هایی در مورد باید و نبایدهای داشتن حیوان خانگی که گاهی فراموش‌شان می‏کنیم

پت ما یا مای پت؟!

٩٦/٠٩/٠٢
یادداشت

پاییز تابستانی

٩٦/٠٩/٠٢
پایان نامه

صورتی‌ها وارد می‌شوند

٩٦/٠٩/٠٢
فتوچاپ

فتوچاپ 513

٩٦/٠٩/٠٢
تبلیغات