فیلم من یک فیلم زاقارت جنگی نیست
گفت‌وگو با محمدحسین مهدویان کارگردان «ایستاده در غبار»، درباره حواشی پیرامون جوایز فیلم و ناراحتی خانوا

فیلم من یک فیلم زاقارت جنگی نیست

نویسنده : مازیار حکاک

نام محمدحسین مهدویان کارگردانی جوان ۳۵ با ساختن سریالی مستند برای شهید «حسن باقری» بر سر زبان‌ها افتاد. او با الهام از همین سبک و البته تلفیق آن با فرم داستانی، فیلمی ساخت که در جشنواره سی و چهارم فجر در چندین بخش نامزد شد و جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد. با او درباره این فیلم و سبکی که او برای ساختش استفاده کرده هم کلام شدیم که در ادامه می‌خوانید.

 فیلم ایستاده در غبار چقدر توانست شخصیت احمد متوسلیان را به تصویر بکشد؟
 چقدرش را نمی‌دانم اما ما تلاش‌مان را کردیم که  تصویر درستی باشد. 
 چرا سبک روایی و مستند را برای این فیلم انتخاب کردید؟
 این فیلم سبک تلفیق است و لزوما مستند نیست. یک نوع سبک روایی است که در واقع جنبه‌های خیالی و واقعی دارد. ظاهرش هم به لحاظ ساخت هم از شیوه فیلم‌سازی داستانی و هم شیوه‌های داستانی مستند نشات می‌گیرد. من در این فیلم دنبال واقع گرایی بودم. به شکلی که وقتی مخاطب فیلم را می‌بیند احساس کند با یک واقعیت طرف است و تصویر خیلی واقعی از فیلم در ذهنش شکل بگیرد به همین خاطر به سراغ این سبک رفتم.
 از استقبال مخاطبان راضی هستید؟
 به هرحال بد نیست. زمان زیادی نیست که فیلم را اکران کردیم. بلیت‌های نیم بهای قبل از افطار خیلی به فروش فیلم صدمه می‌زند و در واقع هر دو نفری که فیلم را می‌بینند پول یک بلیت را می‌دهند. ماه رمضان زمان مناسبی برای اکران فیلم نیست و با این کار لطمه بیشتری هم می‌خورد. با این وجود با این که فیلم روایت متفاوتی دارد و ستاره‌ای ندارد و از همه مهم‌تر زمان اکرانش هم خوب نیست فروش خوبی داشته که به نظرم برای چنین فیلمی آمار خوبی است و نشان از اقبال مردم دارد. البته ما خیلی امیدواریم که بهتر و بیشتر از این باشد و توقع‌مان این است که فیلم دیده شود و تماشاگر بیشتری را جذب کند.
 با توجه به این که فیلم شما در مقابل سایر فیلم‌های ایرانی که اغلب فرم داستانی دارند، فرم جدید و متفاوت دارد آیا ممکن است ذائقه مخاطب را تغییر دهد و فیلم‌هایی از این دست بیشتر ساخته شود؟
 فیلم من یک جور داکیو فیکشن یا داکیودرام است. از فرم داستانی هم استفاده می‌کند البته یک لحن و رنگ تازه‌ای دارد. شاید بشود گفت برای مخاطب فیلم‌بین حرفه‌ای جذاب است چون شیوه متفاوتی را هنگام دیدن فیلم تجربه می‌کند.
 این فرم جدیدی است؟
 بله چون قبل‌‌تر تجربه نشده بود. فرمی است که پیشنهاد تازه‌ای برای سینمای ایران است.
 فکر می‌کنید این فرم بتواند مخاطب خاصی را با خودش همراه کند و مخاطب عام را هم به سینما‌ها بکشاند؟
 به هرحال هر فیلم و فرمی مخاطب خاص خودش را دارد و داشتن مخاطب خاص خیلی افتخار نیست مهم این است که فیلم بتواند عموم مخاطبان را به سینما بکشاند. این موضوع هم چیزی است که اکران آن را مشخص خواهد کرد. یعنی برای خود من هم هندوانه در بسته است. منتظرم ببینم مردم چه واکنشی به فیلم و فرم آن نشان می‌دهند. در مجموع امیدوارم که خوش‌شان بیاید و طراحی داشته باشیم که وقتی مخاطب عمومی هم به سینما می‌آید از فیلم لذت ببرد ولی این که در عمل چه اتفاقی بیفتد را نمی‌دانم!
 فکر نمی‌کنید یک بخش‌هایی از فیلم مثلا کودکی سردار متوسلیان پرداختش طولانی است و می‌توانست کمتر باشد؟
 نه. هر چیزی می‌‎توانست کمتر باشد اما به نظرم هر بخش کافی است. البته ما در نسخه جدید نسبت به نسخه ارائه شده به جشنواره اصلاحاتی داشتیم که به نظرم بهتر و مخاطب پسندتر شده است. 
 خیلی‌ها «ایستاده در غبار» را با اثر قبلی شما یعنی «آخرین روزهای زمستان» مقایسه می‌کنند و البته آن کار را اثر موفق‌تری می‌دانند. خودتان این موضوع را قبول دارید؟
 به هر حال این ادامه راهی بود که من در «آخرین روزهای زمستان» شروع کردم و این که کدام بهتر است را نمی‌دانم. هر کدام ویژگی‌های خاص خودشان را دارند که می‌توانند برای یک دسته بهتر باشند. من هر دو فیلم را دوست دارم و هر کدام انگیزه‌های متفاوتی داشتم.
 در مراسم اختتامیه جشنواره فجر ظاهرا خانواده متوسلیان از فیلم دلخوری داشتند، ناراحتی خانواده ایشان مربوط به چه موضوعی بود؟
 ناراحتی آن ماجرا مربوط بود به مراسم اختتامیه و نوع دعوت از خانواده متوسلیان و مراسمی که قرار بود برای بزرگداشت ایشان برگزار کنند و نکردند. این ناراحتی به خود جشنواره فجر مربوط می‌‎شد و ارتباطی به ما نداشت
 اما در خبرها بیشتر انتقادشان به خود فیلم بود؟
 نه. این دلخوری مربوط به همان ماجرایی است که گفتم. البته خانواده متوسلیان نکاتی نسبت درباره فیلم داشتند و موارد و اصلاحاتی را به فیلم وارد می‌دانستند که با همدیگر صحبت کردیم و بالاخره بخش‌هایی از فیلم را به احترام خانواده‌شان کوتاه کردیم که البته این بخش‌ها خیلی کم بود و خیلی زیاد نبود.
 در رسانه‌ها نامزد شدن فیلم شما و جایزه بهترین فیلم را بی‌ارتباط به موضوع فیلم نمی‌دانستند، خودتان این موضوع را چقدر قبول دارید؟
 این سوال را باید از داوران بپرسید.
 اما شما در مقام کارگردان می‌توانید از فیلم‌تان دفاع کنید؟
 لازم نمی‌دانم دفاع کنم. فیلم من از خودش دفاع می‌کند. بعدش هم جایزه چه اهمیتی دارد که آدم خواسته باشد از این موضوع دفاع کند. من فقط یک چیز می‌توانم بگویم که مطمئنا در بخش‌های دیگری که ما جایزه نگرفتیم و نامزد نشدیم هم می‌توانستیم انتخاب شویم و شایستگی‌های فیلم ما نادیده گرفته شد. به نظر می‌آید که داوران جشنواره یک بی‌انصافی خیلی بزرگ در دو بخش بازیگری و فیلم‌برداری کردند که اتفاقا همین چند روز پیش آقای حمید فرخ‌‌نژاد در مراسم رسمی افتتاح فیلم هم گفت که من فکر نمی‌کردم بازیگر اصلی فیلم این قدر خوب باشد و چقدر کج سلیقگی کردند داوران که بازی خوب بازیگر این فیلم را نادیده گرفتند. غرضم این است که اتفاقا خیلی‌ها معتقدند جوایزی که مستحق فیلم «ایستاده در غبار» بود را ندادند.
 همان طور که اشاره کردید چهره‌های مختلف سینمایی از رضا کیانیان تا حبیب رضایی و بسیاری دیگر در این چند روز برای فیلم شما سنگ تمام گذاشتند و از این فیلم تمجید کردند، خودتان چنین انتظاری را داشتید.
 به هر حال از فیلم خوش‌شان آمده. فیلم را دیدند و دوست داشتند. آن‌ها تماشاگران حرفه‌ای فیلم هستند و ما موفق شدیم این تماشاگران را راضی کنیم. آن‌ها نیز به همین خاطر و این که گروه ما جوان است از ما حمایت کردند.
 کمپین آزادی احمد متوسلیان هم در حاشیه اکران فیلم شما راه افتاده است. برای این موضوع چه طرحی داشتید؟
 هم زمان با این که ما به اکران نزدیک می‌شدیم اخباری مبنی بر زنده بودن 4 دیپلمات ایرانی آمد و به هر حال مردم خودجوش یک کمپین راه انداختند. ما دیدیم که در فضای مجازی هشتگ «احمد_ متوسلیان_ را_ آزاد _کنید» شکل گرفته است و تصمیم گرفتیم فیلم‌مان را به یک پیوست فرهنگی برای این کمپین تبدیل کنیم. در واقع این کمپین را ما راه نینداختیم، ما به این کمپین پیوستیم و به نظرم این بهترین کاری بود که می‌توانستیم انجام دهیم.
 فکر می‌کنید می توانید فیلم‌تان را به خود احمد متوسلیان نشان دهید؟
 بله خیلی دوست دارم که ایشان برگردند و فیلم را ببینند. به هر حال این آرزوی من است.
 به مخاطبی که می‌خواهد فیلمی را ببیند چه توصیه‌ای دارید؟
 من در وهله اول توصیه می‌کنم فیلم را ببینند! و این فیلم را در سبد انتخاب‌شان قرار دهند. این نوید را به آن‌ها می‌دهم که این فیلم متفاوت از تصویری است که از سینمای جنگ دارند. فیلم من یک فیلم زاقارت جنگی نیست. یک فیلم است با روایتی متفاوت که حتما حرف تازه‌ای برای‌شان دارد و مطمئن هستم از دیدن فیلم پشیمان نمی‌شوند. 
نظرات کاربران
کد امنیتی