آيا به «اميد»، اميدي هست؟
نوجوان

آيا به «اميد»، اميدي هست؟

نویسنده :

حياط کلانتري، 40-50 متهم، از همه نوع آن. صف به صف پشت سر هم نشسته‌اند. چشم‌ها بسته، دست‌ها دو‌به‌دو و برخي هم سه‌به‌سه با آهن سرد به هم متصل شده است. همه‌شان را در يک لحظه از جلوي چشمانم مي‌گذرانم. سرها پايين است. برخي در حال پچ‌پچ کردن، چه بسا هماهنگ براي پاسخ بازجويي. تعدادي تا صداي عبور پايي را مي‌شنوند، شروع مي‌کنند به تمامي مقدسات قسم خوردن که بي‌گناهند. از دور که نگاه‌شان مي‌کردم، تقريبا هيچ کدام‌شان توجهم را جلب نمي‌کردند، اما نه! صف آخر، نفر آخر، او بين اين جمعيت خلافکار چه‌کار مي‌کرد؟ نوجواني حدودا 12-13 ساله. سوژه را پيدا کردم، به طرفش مي‌روم:

يکي حدود 50 ساله است و آن يکي 13 ساله. اين دو متهماني بودند، همکار. همکار در زدن جيب خلق‌ا...! «اميد» 13ساله، بر خلاف بسياري از متهمان هنوز ترک تحصيل نکرده بود و شايد از دو سوم مجرمان آن روز کلانتري حتي با سوادتر بوده باشد. مدل موهايش، کفش و لباسي که به تن داشت، همگي حاکي از اين بود که هنوز حال و هواي سرکشي و جهالت به ظاهر و انشاءا... به باطنش رسوخ نکرده است. اما صد حيف که راهش را از نوجواني براي زندگي کج انتخاب کرده بود.

مرد ميانسال و «اميد» يک باند شده بودند، مرد سرکرده باند و کلا هم در 30 سال اخير فقط 3 سال بيرون از زندان گذرانده بود. ترفند جيب بري‌شان بدين صورت بود که نوجوان ماجراي واقعي اما تلخ ما، نقش اول آن را بازي مي‌کرد. «اميد» در هر کارشان ابتدا به شکل نمايشي از دست پيرمرد، سرکرده باند فرار مي‌کرد و به دامن مردم پناه مي‌آورد، همان زمان که سوژه مورد نظرشان سرگرم صحبت و دلجويي «اميد» بود، مرد جيب مردم را به طرفه‌العيني خالي از هست و نيست مي‌کرد. اميد سابقه‌دار شده بود، اما افسوس که اولين سابقه نقش آفريني هنري‌اش را در بد فيلمي نقش زده بود. تا وقتي دست به دست پيرمرد ايستاده بود، زير همه چيز مي‌زد، جلوي تمامي پليس‌ها و ماموران از مرد 50 ساله مي‌ترسيد اما همين که دستانش را باز شده ديد و کمي آرام شد، شروع کرد.

وقتي لابه‌لاي حرف‌هايش سؤال مي‌کرد که «اجازه مي‌دهيد باز هم مدرسه بروم؟» مانده بودم که دلم براي او بسوزد يا براي مال‌باختگان که معلوم نبود هر کدام چه گرفتاري و مشکلي داشته‌اند.

معمولا نوجواني در اين سن و سال در کانون توجه خانواده است و حرکاتش مدام زير ذره‌بين، البته براي تربيت صحيح. اين‌که کي و کجا از خانه بيرون مي‌رود، چه دوستاني دارد، اوضاع درس و مدرسه‌اش چه‌طور است و چه نيازهايي دارد. تمام اين نکات براي ما سؤال بود که مگر سايه پدر و مادر بالاي سر «اميد» نيست.

پرسيديم که وقتي دير به دير به خانه مي‌رفتي، وسايلي که براي خودت مي‌خريدي و پول‌هايي که همراهت بود؛ پدر و مادرت چيزي از تو نمي‌پرسيدند؟ گفت: «پدر ندارم، يعني دارم اما هفته‌اي يک بار، شايد به خانه بيايد، بيشتر خانه زن دومش است‌...»

همين اندازه که جواب داد، جواب مابقي سوال‌هايم را گرفتم. فهميدم اين آب زلال از کجا گل‌آلود شده است، تبرئه‌اش نمي‌کنم اما...

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

سر‌پل‌ذهاب با «ذال» نوشته می‌شود، نه با «ز» زلزله

٩٦/٠٨/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 512

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

خدمت خالصانه

٩٦/٠٨/٢٥
تلگجیم

تلگجیم 512

٩٦/٠٨/٢٥
درباره حضور پرتعداد بازیگران در جایگاه اجرا، به بهانه عبدی‌شو

پا تو کفش من نکن!

٩٦/٠٨/٢٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای ما در مقایسه با سبک زندگی پیامبر (ص) و امامان‌ معصوم‌مان(ع)

پدران ما و ما

٩٦/٠٨/٢٥
آنتن

جیم بدون نمک!

٩٦/٠٨/٢٥
پایان نامه

مثلا ما همه مقصریم ...

٩٦/٠٨/٢٥
چهره هفته

سوشا در جستجوي پاتريك

٩٦/٠٨/٢٥
درباره جایزه‌های ادبی و کتاب سال ایران به بهانه برگزاری اولین دوره جایزه احمد محمود

قلم های مطلا

٩٦/٠٨/٢٥
جارچی

جارچی 512

٩٦/٠٨/٢٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و دقت کردن

٩٦/٠٨/٢٥
کافه جهان نما

اراک، دیاری در مسیر جاده ابریشم...

٩٦/٠٨/٢٥
مهدی برادران رئیس هیئت فوتبال استان خراسان در گفت و گو با جیم خبر داد

به دنبال حذف ورزشگاه ثامن نیستیم

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

اندر حکمت قیمه و ماست!

٩٦/٠٨/٢٥
شگرد

قبل از فروش گوشی آیفون‌ چه کنیم؟

٩٦/٠٨/٢٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 512

٩٦/٠٨/٢٤
یادداشت

بازار رمالی در فوتبال دودوتا چارتای ساده

٩٦/٠٨/٢٥
گفت‌و‌گو با حجت الاسلام واعظ موسوی درباره سحر و جادو

سحر و جادو دکان است

٩٦/٠٨/٢٥
درباره تکنولوژی های پیشرفته و بستر فضای مجازی که می تواند در حوادث غیرمترقبه به کمک مردم بیاید

#تکنولوژی_غیرمترقبه

٩٦/٠٨/٢٥
تبلیغات