هر چقدر كريه‌المنظرتر، بازيگر‌تر
ناصرخان آكتور سينما!

هر چقدر كريه‌المنظرتر، بازيگر‌تر

نویسنده : محمدناصر حق خواه

بعضى چيزا مثل چهره و سر و وضع بازيگرا، هيچ‌وقت تو سينماى مملكت تعريف مشخصى نداشتند، برعكسِ صدا كه از اول همه قبول داشتن بايد خسرو شكيبايى‌طور باشه؛ مرد و زنم نداره! اما قضيه چهره فرق داره؛ تو چند دهه اخير هر بار يه چيز خوشگل بوده و ما مجبور بوديم اون چيز رو دوست داشته باشيم!

مثلا دهه پر افتخار شصت؛ از اونجا كه همه چيزه اون دهه خوب بوده و الان بده؛ بايد بگم قيافه بازيگرا هم كلا مو لا درزش نمى‌رفت؛ در واقع مويى نبود كه بخواد تو درز خاصى بره، چون يه جمشيد هاشم‌پور بود و يه كله كچل و جماعتى كه همه ميرفتن موهاشون رو مثل زينال بندرى مي‌زدند!

بعد وارد دهه هفتاد شديم كه كل كمبود مو تو دهه شصت رو جبران كرد؛ ابوالفضل‌پورعرب و خسرو‌شكيبايى وارد شدن كه نصف جذابيت بازيشون اين بود كه دستو بكنن لاى موهاى افشونى كه داشتن و سه چهار بار عمودى و افقى تكون بدن بعد موها بريزه تو صورتشون تماشاچى كيف كنه.

دليل اين‌كه تا الان از تغيير چهره خانوم‌ها چيزى نگفتم اينه كه تو اين دو دهه يه افسانه‌بايگان و يه نيكى‌كريمى داشتيم كه از اول يه جور بودن، تو دهه بعدشم همونجورى بودن، تو دهه بعد بعدشم كه الان باشه همون جورى موندن.

دهه هشتاد هم كه مال چشم قشنگا و تو دل‌بروها بود؛ موها به همون انبوهى دهه هفتاد موند؛ يكم هم به طولش اضافه شد-تا پشت گردن تقريبا-  چشما هم آبى و سبز خسته شد، دماغا هم عروسكى ناناز؛ قيافه خانوم‌ها و آقايون هم چندان قابل تشخيص نبود راستش؛ رضا گلزار و مهناز افشار هم شدن مانكن‌ها... ببخشيد بازيگران اين نسل.

اما تو يكى دو سال اخير با تاكيد عجيبى همه دوست دارن بگن ما زشتيم! ترانه‌عليدوستى و مهناز افشار كه دم به دقيقه عكس بدون ميك‌آپ ميذارن، آزاده زارعى هم كه تو فيلم جديدش موهاش رو از ته زده، صورتش رو هم زخم انداخته تا نقش يه پسر لات رو بازى كنه (انگار بازيگر مرد تخمش رو ملخ خورده). يعنى قشنگ معلومه يه جوى افتاده بين بازيگرا كه هر چقدر كريه‌المنظرتر باشى روشن‌فكر‌تر و بازيگر‌ترى؛ اما من از همين‌جا به كل قشر سينمايى مملكت عرض مي‌كنم كه ما با همه چيزتون ساختيم، از كله كچل تا لنزاى رنگارنگ، اما اين يكى ديگه نميشه، قيافه‌هاى شبيه زامبى هيچ جوره قبول نيست. ظلمه واقعا، من اين‌جورى نمى‌تونم!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

سر‌پل‌ذهاب با «ذال» نوشته می‌شود، نه با «ز» زلزله

٩٦/٠٨/٢٥
درباره حضور پرتعداد بازیگران در جایگاه اجرا، به بهانه عبدی‌شو

پا تو کفش من نکن!

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

خدمت خالصانه

٩٦/٠٨/٢٥
فتوچاپ

فتوچاپ 512

٩٦/٠٨/٢٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای ما در مقایسه با سبک زندگی پیامبر (ص) و امامان‌ معصوم‌مان(ع)

پدران ما و ما

٩٦/٠٨/٢٥
آنتن

جیم بدون نمک!

٩٦/٠٨/٢٥
تلگجیم

تلگجیم 512

٩٦/٠٨/٢٥
چهره هفته

سوشا در جستجوي پاتريك

٩٦/٠٨/٢٥
جارچی

جارچی 512

٩٦/٠٨/٢٥
درباره جایزه‌های ادبی و کتاب سال ایران به بهانه برگزاری اولین دوره جایزه احمد محمود

قلم های مطلا

٩٦/٠٨/٢٥
پایان نامه

مثلا ما همه مقصریم ...

٩٦/٠٨/٢٥
مهدی برادران رئیس هیئت فوتبال استان خراسان در گفت و گو با جیم خبر داد

به دنبال حذف ورزشگاه ثامن نیستیم

٩٦/٠٨/٢٥
کافه جهان نما

اراک، دیاری در مسیر جاده ابریشم...

٩٦/٠٨/٢٥
گفت‌و‌گو با حجت الاسلام واعظ موسوی درباره سحر و جادو

سحر و جادو دکان است

٩٦/٠٨/٢٥
شگرد

قبل از فروش گوشی آیفون‌ چه کنیم؟

٩٦/٠٨/٢٥
شاخ هفته

قطار بازی

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

اندر حکمت قیمه و ماست!

٩٦/٠٨/٢٥
یادداشت

بازار رمالی در فوتبال دودوتا چارتای ساده

٩٦/٠٨/٢٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 512

٩٦/٠٨/٢٤
دات کام

ساوند کلاود؛ غنیمتی برای موزیک دوستان

٩٦/٠٨/٢٥
تبلیغات