هر چقدر كريه‌المنظرتر، بازيگر‌تر
ناصرخان آكتور سينما!

هر چقدر كريه‌المنظرتر، بازيگر‌تر

نویسنده : محمدناصر حق خواه

بعضى چيزا مثل چهره و سر و وضع بازيگرا، هيچ‌وقت تو سينماى مملكت تعريف مشخصى نداشتند، برعكسِ صدا كه از اول همه قبول داشتن بايد خسرو شكيبايى‌طور باشه؛ مرد و زنم نداره! اما قضيه چهره فرق داره؛ تو چند دهه اخير هر بار يه چيز خوشگل بوده و ما مجبور بوديم اون چيز رو دوست داشته باشيم!

مثلا دهه پر افتخار شصت؛ از اونجا كه همه چيزه اون دهه خوب بوده و الان بده؛ بايد بگم قيافه بازيگرا هم كلا مو لا درزش نمى‌رفت؛ در واقع مويى نبود كه بخواد تو درز خاصى بره، چون يه جمشيد هاشم‌پور بود و يه كله كچل و جماعتى كه همه ميرفتن موهاشون رو مثل زينال بندرى مي‌زدند!

بعد وارد دهه هفتاد شديم كه كل كمبود مو تو دهه شصت رو جبران كرد؛ ابوالفضل‌پورعرب و خسرو‌شكيبايى وارد شدن كه نصف جذابيت بازيشون اين بود كه دستو بكنن لاى موهاى افشونى كه داشتن و سه چهار بار عمودى و افقى تكون بدن بعد موها بريزه تو صورتشون تماشاچى كيف كنه.

دليل اين‌كه تا الان از تغيير چهره خانوم‌ها چيزى نگفتم اينه كه تو اين دو دهه يه افسانه‌بايگان و يه نيكى‌كريمى داشتيم كه از اول يه جور بودن، تو دهه بعدشم همونجورى بودن، تو دهه بعد بعدشم كه الان باشه همون جورى موندن.

دهه هشتاد هم كه مال چشم قشنگا و تو دل‌بروها بود؛ موها به همون انبوهى دهه هفتاد موند؛ يكم هم به طولش اضافه شد-تا پشت گردن تقريبا-  چشما هم آبى و سبز خسته شد، دماغا هم عروسكى ناناز؛ قيافه خانوم‌ها و آقايون هم چندان قابل تشخيص نبود راستش؛ رضا گلزار و مهناز افشار هم شدن مانكن‌ها... ببخشيد بازيگران اين نسل.

اما تو يكى دو سال اخير با تاكيد عجيبى همه دوست دارن بگن ما زشتيم! ترانه‌عليدوستى و مهناز افشار كه دم به دقيقه عكس بدون ميك‌آپ ميذارن، آزاده زارعى هم كه تو فيلم جديدش موهاش رو از ته زده، صورتش رو هم زخم انداخته تا نقش يه پسر لات رو بازى كنه (انگار بازيگر مرد تخمش رو ملخ خورده). يعنى قشنگ معلومه يه جوى افتاده بين بازيگرا كه هر چقدر كريه‌المنظرتر باشى روشن‌فكر‌تر و بازيگر‌ترى؛ اما من از همين‌جا به كل قشر سينمايى مملكت عرض مي‌كنم كه ما با همه چيزتون ساختيم، از كله كچل تا لنزاى رنگارنگ، اما اين يكى ديگه نميشه، قيافه‌هاى شبيه زامبى هيچ جوره قبول نيست. ظلمه واقعا، من اين‌جورى نمى‌تونم!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١١/٢٨
کافه جهان نما

دهلی نو شهر سکانس های بی پایان

٩٥/١١/٢٨

نفس های آخر

٩٥/١١/٢٨
تلگجیم

تلگجیم 475

٩٥/١١/٢٨
شگرد خفن

چگونه از دست اینترنت اکسپلورر خلاص شویم

٩٥/١١/٢٨
جاکتابی

مردی که گورش گم شد

٩٥/١١/٢٨
درباره شخصیت‌های فیلم‌های ماجرای نیمروز، سیانور و امکان مینا و تصویری که از سازمان منافقین برای ما می‌

ماجرای منافقین

٩٥/١١/٢٨
شاخ هفته

پلک بگشا صنما، صبح مرا روح ببخش

٩٥/١١/٢٨
مینیمال

کی عروسی گرفتن از مد می افتد؟

٩٥/١١/٢٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا 475

٩٥/١١/٢٨
چند روایت برای این‌که روزهای قبل از عیدمان متفاوت شود

عید نوروز را از اسفند شروع کنیم

٩٥/١١/٢٨
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
مستند «فیلمی ناتمام برای دخترم سمیه»؛ روایتی پی پرده از گروهک تروریستی منافقین

قربانی ایدئولوژی پدر

٩٥/١١/٢٨
آنتن

ظرفیت پشت یخچال تکمیل است

٩٥/١١/٢٨
درباره برد شیرین آبی‌ها در دربی یکشنبه که به یک قهرمانی می‌ارزید

تیم خوب منصوریان، تیم بد برانکو!

٩٥/١١/٢٨
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و ناله های ایشان

٩٥/١١/٢٨
فتوچاپ

فتوچاپ 475

٩٥/١١/٢٨
چهره هفته

در چیستی اصولگرایی

٩٥/١١/٢٨
درباره انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال و پایان کشمکش برای نیمکت

«ویچ» غیر کروات این بار برای والیبال

٩٥/١١/٢٨
تبلیغات
تبلیغات