دیپلماسی ورزشی بر علیه آبروی کشور
محرمانه مستقیم

دیپلماسی ورزشی بر علیه آبروی کشور

نویسنده : سید مصطفی صابری

گوران لاوره هافبک صربستانی بود که حدود 2 سال قبل با استقلال قرارداد بست، اما همان اول کار به دلایلی مورد توجه استقلالیها قرار نگرفت و معلوم نشد مصدوم بوده؟ شده؟ چرا پسندیدنش و چرا رفت؟ خلاصه باشگاه استقلال او را در فهرست مازاد قرار داد، آنطور که سایت‌های ورزشی نوشتند، لاوره حاضر بوده فقط یک چهارم قراردادش را بگیرد و بهخیر و خوشی برود، اما استقلالیها تمایل داشتند لاوره که چند ماهی با استقلالیها بوده، تقریباً مرام و معرفتی فسخ کند! لاوره هم که خارجی و با فرهنگ پهلوانی بیگانه (!) و بنا به مستندات موجود برای همین پاسپورتش دست استقلالیها میماند؛ کار به دخالت سفیر صربستان میکشد و بعد هم لاوره هرجا نشست کلی خاطره بد از حضورش در ایران تعریف کرد. حالا هم در حالی کل مبلغ قراردادش را به لطف فیفا گرفته که قبل از آن یک تخفیف حسابی داده بود، اما استقلالی‌ها قبول نکرده بودند! 

اما کجای این ماجرا مهم است؟ این روزها به شکل عجیبی هر موضوعی به موضوعات و پدیده‌های دیگر، ارتباط پیدا می‌کند، میشود با بحثهای درمانی و امکانات پزشکی صنعت توریسم را تقویت کرد و به بهانه برگزاری رالی اتومبیلرانی و مسابقات صخره‌نوردی، با پوشش خبری و تصویری مناسب، جاذبههای گردشگری کشور را به دنیا معرفی کرد. یعنی یک نفر برای درمان یا تماشا و تعقیب مسابقات ورزشی وارد کشورمان شود و در کنارش از چند جاذبه گردشگردی دیدن کند و با فرهنگمان آشنا شود و ... یک شکل دیگر ماجرا این است که ورزشکار حرفهای که در کشور خودش شناخته شده است و تریبون دارد وارد کشورمان شود و در بازگشت به کشورش بگوید تمام هجمههای رسانههای غربی درباره کشور و مردم ما دروغ است و مهمان‌نوازیم و... اما متاسفانه ما از این ظرفیتها یعنی توریسم درمانی و توریسم ورزشی که کلاً غافلیم بماند، همان ورزشکاران خارجی که با خارج شدن کلی ارز هم به کشورمان میآیند، بهجای آنکه در بازگشت بهکشورشان از خوبیهای ما بگویند، چنان رفتار بد یک مدیر و یک باشگاه مستاصلشان میکند که چارهای جز شکایت در فیفا و بیان خاطرات بد ندارند! بهخاطر بیاورید دو بازیکن آماتور و کامرونی یک تیم دسته چندمی در اصفهان که هیچ حقوقی نگرفته بودند و در فقر و فلاکت محض بودند. یا سعید آگین ساینا از نیجریه که سالها پاسپورتش دست باشگاهش مانده بود و حتی نتوانسته بود برای فوت پدرش به نیجریه برود! یا مانوئل ژوزه سرمربی قبلی پرسپولیس که باشگاه تصمیم داشت اخراجش کند، اما خسارتی ندهد. در بیشتر این پروندهها، تیمهای ایرانی، بهخصوص پرسپولیس و استقلال که پای ثابت ماجرا هستند در فیفا مغلوب شدند و نهتنها موظف به پرداخت کامل قرارداد شدند، بلکه گاهی خسارت بیشتر (مثل کسر امتیاز) و هزینه‌های وکیل خودشان و طرف مقابل و حتی اقامه دعوی در فیفا را هم پرداختند. تازه این پایان ماجرا نبوده چون مثل همین مورد لاوره یا کرار (بهخاطر ادعاهای او مبنی بر سرقت طلاهای همسرش و...) بهدنبال مصاحبهها و واکنشهای طرف مقابل، وجهه کشورمان هم بهشدت تخریب شد. خب جای گلایه زیادی هم نیست مدیر ورزشی باید زمان خودش نتیجه بگیرد و محبوب باشد، پس بیخیال پروندههایی که چند سال دیگر نتیجهشان معلوم میشود. پول هم که هست و در کشور هم کلی موسسه و شرکت داریم که انواع خسارتها را به جامعه وارد کردند! در کل قرار نیست ورزشمان هم خارج از برخی واقعیتهای جامعه باشد و مدیرش پاسخگو! پس تا جا دارد از آبرو و جیب مردم و یک فرهنگ غنی خرج میشود؛ این است دیپلماسی ورزشی برخی ارکان ورزشی ما در مواجهه با دنیا!

نظرات کاربران
کد امنیتی
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٤/١٢/١٧
٠
٠
سلام ... دیپلماسی ورزشی بر علیه آبروی کشور يک واقعيت است که متولي آن شبکه ملي است