رکود لژیونرها!
نگاهی به اوضاع و احوال بازیکنان ملی پوش ایرانی شاغل در لیگ های اروپایی که تعدادشان نسبت به گذشته کم شده اس

رکود لژیونرها!

نویسنده : مازیار حکاک

«علیرضا جهانبخش» هفته گذشته از طرف سایت اخبار فوتبال آسیا به عنوان بهترین بازیکن آسیایی در اروپا در ماه ژانویه انتخاب شد. وینگر خوش تکنیک ایرانی در روزهایی که فوتبال ایران ستاره‌ای در لیگ‌های معتبر اروپایی ندارد، آبروداری می‌کند و بازی‌های درخشانی را از خود به نمایش گذاشته است. اگرچه حضور جهانبخش از حیث آبروداری خوب است اما وضعیت لژیونرهای کشورمان در مقایسه با تیم‌های شرق آسیا و تیم‌هایی که احتمالا تا چندی دیگر در مرحله مسابقات انتخابی جام جهانی 2018 روسیه در مقبل هم قرار می‌گیرند، چندان مناسب نیست. به این بهانه نگاهی داریم به وضعیت لژیونرهای تیم ملی کشورمان که نه دیگر تعدادشان مثل گذشته بالاست و نه کیفیت و درجه اهمیت لیگ‌ها و تیم‌هایی که در آن بازی می‌کنند!

 

روند نزولی حضور ملی‌پوشان ایرانی در اروپا!

درست است که وضعیت حضور و تعداد لژیونرهای ایرانی در اروپا خوب نیست اما این موضوع چندان هم جدید نیست و از مدت‌ها قبل فوتبال ایران در این عرصه با رکود مواجه است. تازه نسبت به گذشته، تیم کی‌روش در این زمینه رشد داشته است. البته این وضع نسبت به تعداد ملی‌پوشان لژیونر دو سه نسل قبل قابل مقایسه نیست. اگر کمی به عقب برگردیم مسابقات مقدماتی جام جهانی 98 و صعود دراماتیک به آن جام، زمینه حضور فوتبالیست‌های ایرانی را در لیگ‌های اروپایی فراهم کرد. اگرچه آن زمان مقصد بازیکنان ایرانی تیم‌ها چندان شاخصی نبودند و یا نوعا علی دایی در روزهای اوجش در بایرن مونیخ فرصت بازی پیدا نمی‌کرد اما به مرور فوتبالیست‌های ایرانی جایگاه خوبی پیدا کردند و علی دایی در هرتابرلین، مهدوی‌کیا در هامبورگ، تا حدی خداداد عزیزی در کلن و الباقی ملی‌پوشان روزهای شیرینی را برای فوتبال دوستان ایرانی رقم زدند. بعد از آن هم علی‌رغم صعود ایران به جام جهانی 2002 حضور فوتبالیست‌های ایرانی در لیگ‌های مختلف اروپایی ادامه داشت، علاوه بر حضور علی کریمی در بایرن مونیخ، رحمان رضایی توانست بازی در «سری آ» را تجربه کند. با این حال می‌توان گفت جام جهانی 2006 آخرین رقابتی بود که زمینه حضور بازیکنان ایرانی در اروپا را فراهم کرد. جایی که بعد از آن مسابقات نکونام به لالیگا و آندرانیک تیموریان را به لیگ برتر انگلیس رفتند. بعد از آن بازیکنان ایرانی کمتر به تیم‌های اروپایی ترانسفر شدند. البته در این بین حضور در لیگ‌های حاشیه خلیج فارس هم بی‌تاثیر نبود. این ماجرا تا حدی ادامه داشت که بازیکنان تیم کی‌روش بعد از جام جهانی 2014 پیشنهاد دندان گیری نداشتند و بازیکنی از این تیم لژیونر نشد!

 

جوان‌هایی ‌که آبروداری می‌کنند

این روزها این قدر پیشنهاد کشورهای عربی اغوا کننده است که فوتبالیست‌‎های ایرانی انگیزه‌ای برای حضور در تیم‌های معتبر اروپایی ندارند و حتی حاضر نیستند مدتی را به خاطر پیوستن یه یک تیم خوب از قراردادهای کشورهای حاشیه خلیج فارس بگذرند. پول‌های هنگفت تیم‌های قطری کار را به جایی رساند که اشکان دژاگه ملی‌پوش دورگه تیم ملی هم بعد از سال‌ها بازی در بوندس‌لیگا و در روزهای خوبش در لیگ برتر انگلیس، بازی در قطر را برای ادامه فوتبالش ترجیح داد. در این شرایط تنها چند بازیکن جوان نظیر جهانبخش، آزمون و عزت‌اللهی بوده‌اند که بازی کردن در تیم‌های اروپایی برای‌شان هدف بوده است. در این بین البته جهانبخش باهوش‌تر از بقیه عمل کرده و انتخاب‌های درست‌تری داشته است. البته این روزها میلاد محمدی هم به تیم «ترک گروژنی» روسیه پیوسته است که این هم می‌تواند خبر خوبی باشد. با این حال واقعیت این است که نه لیگ هلند و نه لیگ روسیه در زمزه لیگ‌های برتر اروپایی قرار نمی‌گیرند اما بازهم هر چه باشند برای فوتبالیست‌های ایرانی از لیگ برتر خودمان و لیگ‌های حاشیه خلیج فارس بهترند و بهتر و بیشتر  می‌توانند زمینه حضور بازیکنان ایرانی را در لیگ های معتبرتر فراهم کنند.

 

چرا داشتن لژیونر مهم است؟!

این که بگویم صرف داشتن لژیونر عامل موفقیت یک تیم است قطعا درست نیست اما باید در نظر داشته باشیم که حضور بازیکنان در کشورهای اروپایی و کسب تجربه در میادین بین‌المللی قطعا یک حسن بزرگ است به ویژه برای بازیکنان ما که کمتر در دیدارهای تدارکاتی محک جدی می‌خورند و فرصت بازی در مقابل تیم‌های خوب را پیدا نمی‌کنند. جدای از این مسئله شرایط تیم‌‌های اروپایی به لحاظ تمرین و مسابقات، زمین تا آسمان با کشور خودمان و لیگ‌های حاشیه خلیج فارس فرق دارد. به همین خاطر است که هر مربی خارجی که سرمربی‌گری تیم ملی را به دست می‌گیرد بازیکن ذخیره تیم‌های اروپایی را در لیستش قرار می‌دهد. اگرچه این موضوع چندان به مذاق بازیکنان داخلی و برخی کارشناسان خوش نمی‌آید اما این یک واقعیت است که فوتبال اروپا چند سطح از فوتبال ما و لیگ‌های منطقه جلوتر است. 

نظرات کاربران
کد امنیتی