همه چیز در مورد درجات نظامی

همه چیز در مورد درجات نظامی

نویسنده : حامد نادری راد

از چهار سال پیش که جنگ سوریه شروع شد، جسته و گریخته اسم‌شان از طرف رسانه‌های خارجی مطرح می‌شد. برخی از سناتور‌های آمریکایی خواستار تحریم آن‌ها و نیروهای تحت امرشان بودند. زمان هر چقدر می‌گذشت حضور فرماندهان نظامی‌مان در سوریه علنی‌تر می‌شد و به همین موازات، سرداران در قلب‌ها محبوب‌تر می‌شدند. عکس‌های گاه و بی‌گاه از حاج قاسم سلیمانی؛ دریافت نشان درجه یک فتح از سوی سرتیپ فدوی و بعدش هم وفات یکی از قدیمی‌ترین سرلشگر‌های ارتشی، همه این‌ها باعث شد تا اسم بالاترین مردان نظامی ایران بیش از پیش در رسانه‌ها مطرح شود. به همین بهانه نگاهی نزدیک‌تر انداختیم به درجات نظامی و فرماندهان ارشد نظامی کشورمان.

 

همه چیز در مورد درجات نظامی

یک نظم جهانی!

بعید می‌دانم کسی تا به حال در زندگی‌اش با افراد نظامی برخورد نداشته باشد. حداقلش در خیابان نیروهای انتظامی را دیده‌ایم. البته ممکن است درجه آن فرد را نمی‌دانستیم و از قدیم هم تقریبا رسم بوده که به هر افسر نظامی «جناب سروان» بگوییم. حالا می‌خواهیم کمی بیشتر در مورد درجات نظامی بگوییم که اگر یک سرهنگ خواست ماشین‌تان را جریمه کند با گفتن «جناب سروان ننویس» اوقات آن بنده خدا را تلخ و جریمه خودتان را قطعی نکنید!

در یک تقسیم بندی‌ کلی درجات نظامی سه دسته‌اند.

الف- درجات قبل از افسری: این درجات در حال حاضر بسیار کم تعداد شده‌اند و بیشتر افراد نظامی محلی که فرماندهی مکان‌ها یا گروه‌های کوچکی را بر عهده دارند این درجات را دارند. درجاتی مثل گروه‌بانی یا استواری جزو این دسته‌اند. این درجات به جای روی دوش، کنار بازوی نظامیان نصب می‌شوند.

ب- درجات افسری: عموم نظامی‌هایی که دارای تحصیلات آکادمیک یا سوابق عملیاتی هستند، جزو گروه افسران هستند. درجات افسری از ستوان سومی شروع شده و با سرهنگ تمامی به پایان می‌رسد. هر فرد نظامی بسته به مکانی که خدمت می‌کند و همچنین تحصیلات و مسئولیت‌اش هر 3 الی 6 سال یک درجه می‌گیرد. البته اگر افسری لیاقت خاصی از خود نشان دهد یا مدت زمان طولانی در مناطق عملیاتی و دشوار باشد، زمان گرفتن درجه بعدی‌اش کوتاه‌تر می‌شود.

ج- درجات تیمساری (در ارتش= امیری؛ در سپاه= سرداری)

در ساختار فعلی نظامی کشور، کلیه درجات بالاتر از سرهنگ تمامی، با پیشنهاد فرماندهی هر نیرو و تأیید فرمانده کل قوا به فرد اعطا می‌شود. به عبارت دیگر در رده تیمساری روش مشخصی برای افزایش درجه هر فرد وجود ندارد. در حال حاضر در کشور ما سه رده درجه سرداری (سرتیپ دو، سرتیپ تمام و سرلشگر) وجود دارد. بالاترین درجه نظامی که تا به حال در جمهوری اسلامی به فرد در قید حیاتی اعطا شده است، «سرلشگری» است. شهید ولی ا... قرنی و شهید صیاد شیرازی، هر دو هنگام شهادت سرلشگر بودند و پس از شهادت به درجه «سپهبدی» ارتقا پیدا کردند.

در سایر ارتش‌های دنیا دو درجه بالاتر از سرلشگری، یعنی سپهبدی و ارتشبدی هم وجود دارد. مثلا در ایالات متحده آمریکا به ارتشبد‌ها که بالاترین رده نظامیان کشور هستند، «ژنرال چهار ستاره» می‌گویند. و البته به صورت غیر رسمی در ادبیات عمومی،  ژنرال‌های یک، دو و سه ستاره هم برای درجات پایین‌تر به کار می‌رود. یکی از نکات جالب در مورد درجات نظامی، تفاوت کلیه عناوین نیرو‌های دریایی با سایر قوا می‌باشد. برای مثال به یک سرتیپ نیروی دریایی، «دریادار» و به سرلشگر آن «دریابان» می‌گویند.

 

نظرات کاربران
کد امنیتی