تازه نفسها بر بال سیمرغ
مروری تلگرافی بر جشنواره سی وچهارم فجر و اثر جنجالی امسال «بادیگارد»

تازه نفسها بر بال سیمرغ

نویسنده :

جشنواره سیوچهارم هم به کارش پایان داد، جشنوارهای که به نظر میرسد آنقدرها هم دستاوردهای بزرگی نداشت که برآیندش به عنوان یک جشنواره سینمایی در خاطر بماند و آنقدرها هم از نظر سینمایی کم کار و بیثمر نبود که آنرا فقط با حاشیههایی مثل لباس بازیگران بهیاد بیاوریم. درو کردن سیمرغها توسط «ابد و یک روز» (9 سیمرغ) و «ایستاده در غبار» (4 سیمرغ) نشان میدهد سینمای ما به زودی میتواند به جوانان تکیه زیادی داشته باشد. سیمرغ گرفتن این دو فیلم به خصوص «ایستاده در غبار» و همینطور دشت کردن سیمرغ بهترین بازیگری توسط پرستویی، حجم انتقادات بابت بیتوجهی به «بادیگارد» را کم کرد و از طرفی «سیانور» بهروز شعیبی دیگر کارگردان جوان کشور را هم به حاشیه برد. حضور پر رنگ انیمیشنها از دیگر اتفاقات جالب جشنواره امسال بود. هر چند به نظر میرسد جشنواره آنچنان که باید راضی کننده نبوده اما تنوع فرمها و محتواهای فیلمهای امسال از نقاط مثبت سال سینمایی پیش رو است. با «سیانور» شعیبی به دهه 50 میرویم، با «نفس» نرگس آبیار یک دنیای زنانه را میبینیم. «اژدها وارد میشود» تجربه‌ای متفاوت میشود برای ما و «بادیگارد» حاتمیکیا هم اثری است مبتنی بر توانایی و جسارت کارگردانی که تجربههای فراوانی را از سر گذرانده تا بتواند چنین فیلمی را بسازد. حضور چهرههای فعالی مثل کیایی با «بارکد» هم دلگرمی خوبی است. البته سینمای اقتباس با مهمترین نمایندهاش یعنی «پل خواب» حضور ناموفقی در جشنواره داشت. «پل خواب» که برداشتی بود از «جنایت و مکافات» یک فیلم دوپاره بود که نیمه دومش را مخاطب را دلسرد کرد. البته سینمایی بدنه بهخصوص در حوزه کمدیهای فاخر و سینمای عاشقانه هم که هر کدام میتوانند باعث آشتی مخاطب با سالنها شوند حضور کمرنگی داشتند و گونههای دیگر مثل وحشت، تین ایجری، فانتزی و... هم که مثل همیشه تقریباً وجود خارجی نداشتند. با این حال در بین تمام آثار مناقشه برانگیزترین اثر «بادیگارد» حاتمیکیا بود که موافقان و مخالفان زیادی داشت، این فیلم بهخاطر اسم حاتمیکیا، سیمرغی که پرستویی گرفت و همه را امیدوار کرد از پوسته نقشهای دمغ خارج شود، نوع موضوع و حضور بسیار کمرنگش بین سیمرغها بسیار کنجکاو برانگیز است و آنهایی هم که فیلم را ندیده‌اند منتظرند تا اکران شود و نتیجه کار را ببینند. در ادامه هم با دو رویکرد به این فیلم پرداختهایم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
یادداشت

اَی خِدا، باز هم پایتخت!؟

٩٧/٠١/٣٠
درباره آهنگسازها و کارگردانانی که همکاری طولانی و خاطره‌انگیزی داشتند

دیالوگ ‏ها از زبان سازها

٩٧/٠١/٣٠
به بهانه اکران آخرین قسمت از مجموعه سه گانه «دونده هزارتو» پس از 3 سال

دونده هزارتو در خط پایان

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

همه چی آرومه، ما چقدر خوشحالیم!

٩٧/٠١/٣٠
مینیمال

هوای بارانی و مزه پرانی!

٩٧/٠١/٣٠
ناصرخان اکتور سینما

چیه این پنهون کاری؟

٩٧/٠١/٣٠
ساختنیجات

طرح سامان‌دهی لوازم تحریر

٩٧/٠١/٣٠
توصیه‌هایی درباره نکات مهم و ضروری بهداشت فردی در فصل گرم

حقوق متقابل جامعه و بوهای ما!

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

تقصیر آن‌ها نیست که ما می­میریم!

٩٧/٠١/٣٠
درباره پسران بازیکنان بزرگ دنیای فوتبال که این روزها پایشان به مستطیل سبز رسیده است

پسر پدرِ شجاع

٩٧/٠١/٣٠
دات کام

خاطره‌نویسی نوین با «دایرا»

٩٧/٠١/٣٠
جارچی

جارچی 532

٩٧/٠١/٣٠
شاخ هفته

هنوز امیدی هست

٩٧/٠١/٣٠
یادداشت

شوش مولوی راه‌آهن یا در سوگ تهرانی شدن

٩٧/٠١/٣٠
تا جامِ جهانی

جشنواره گل‌های «ساشا ایلیچی» در روسیه

٩٧/٠١/٢٨
پایان نامه

پلاستیکت تو حلقم!

٩٧/٠١/٣٠
مینی

مینی 532

٩٧/٠١/٣٠
جانونی

ورود به جهان سفید لبنیات

٩٧/٠١/٣٠
شگرد

مموری را از دست اینستاگرام و تلگرام نجات دهیم

٩٧/٠١/٣٠
فوتبال ایران هم نمونه‌های بسیاری از پسر و پدرهای فوتبالیست داشته است

پسر کو ندارد...

٩٧/٠١/٣٠