فیلم‌های زنده ما هم نمی‌توانند داستان بگویند چه رسد به پویانمایی!
گفت‌و‌گو با علی درخشی؛ کارگردان مجموعه «دیرین دیرین»

فیلم‌های زنده ما هم نمی‌توانند داستان بگویند چه رسد به پویانمایی!

نویسنده : مریم شیعه زاده

علی درخشی کاریکاتوریست 39 ساله تهرانی ست که کارگردانی انیمیشن‌هایی نظیر «حیات وحش» و «دیرین دیرین» را در کارنامه خود دارد. از دیرین دیرین می‌توان به عنوان انیمیشنی نام برد که این روزها با اقبال عمومی خوبی مواجه شده ‌است و پندهای مستقیم و بی‌پرده‌اش که با زبان طنز بیان می‌شود، حسابی به مذاق مخاطب خوش آمده‌. درخشی در گفت‌وگویی که با او داشتیم از دیرین دیرین و اوضاع ساخت انیمیشن در ایران می‌گوید و از اضافه شدن بخش انیمیشن به جشنواره فجر تحت عنوان «نوید دهنده»‌ای برای توجه بیش از پیش مسئولین یاد می‌کند. 

 

 بخش انیمیشن هم به جشنواره فجر اضافه شد، نظر شما به عنوان کسی که در این حیطه فعالیت می‌کند چیست؟  

 اگر درست خاطرم باشد قدیم هم چنین بخشی در جشنواره وجود داشت. امیدوارم که مجددا حذف نشود! نمی‌دانم قبلا به صورت جدی به این بخش پرداخته شده‌است یا خیر اما اگر از این به بعد تداوم داشته باشد قطعا اتفاق خوبی است. چرا که اخیرا انیمیشن در ایران بسیار خوب دنبال می‌شود و همان‌طور که می‌بینید قوی ظاهر شده‌است. باید به صورت جدی به آن توجه شود تا بتواند رشد کند و این اتفاق می‌تواند نوید دهنده این توجه باشد. 

 می‌توان امید داشت که به واسطه این جشنواره، استعدادهای جدید هم کشف شود؟  

 اگر بخش انیمیشن کوتاه داشته‌باشد قطعا می‌تواند انیمیشن‌سازهای جوان را نیز کشف کند. از این جهت می‌گویم انیمیشن کوتاه که ساخت انیمیشن‌های بلند نیاز به ابزار و امکانات پیشرفته دارد که ممکن است سازنده‌های جوان از پس آن بر نیایند. باید منتظر بود تا ببینیم چه پیش می‌آید. 

 تکنینک‌های ساخت انیمیشن در ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟  

 اگر حمایت شوند فوق‌العاده! در انیمیشن شخصا این را تجربه کرده‌ام که ما می‌توانیم با استاندارد‌های بین‌المللی ساخت انیمیشن پیش برویم اگر به جای شعار دادن؛ در عمل بستر را برای سازندگان انیمیشن فراهم کنیم و تنها با زبان نگویند که همه چیز برای ساخت انیمیشن در ایران مهیاست! مخصوصا در کار مجموعه‌سازی. مجموعه‌سازی در صدا و سیما به شرط حمایت، می‌تواند خروجی بسیار خوبی داشته‌باشد.

 منظور چطور حمایتی است؟  

مدیریت درست توسط ارگان‌هایی که متولی این کار هستند و به صورت مستقیم و غیرمستقیم به این کار مربوط می‌شوند. باید با برنامه‌ریزی صحیح نشان بدهند که به انیمیشن بها می‌دهند. انیمیشن این روزها در دنیا و در ایران طرفداران بسیاری پیدا کرده‌است و نمی‌توان آن را نادیده گرفت. ما نیروی انسانی و استعدادهای خوبی در ایران داریم که باید به آن‌ها توجه کرد. اگر تنها بخش کوچکی از توجهی که به سینما دارند را به انیمیشن داشتند، به نظر من انیمیشن کشور زیر و رو می‌شد! تعداد کارهای کم کیفیت در سینما اندک نیست اما به خاطر کارهای خوبی که به ندرت ساخته می‌شود، همه توجه‌ها به سمت سینما معطوف شده‌است. مردم به شدت به انیمیشن علاقمند هستند. 

 گویی در انیمیشن‌های بلند برعکس انیمیشن‌های کوتاه خط داستانی خیلی زود از اوج می‌افتد و مخاطب را پس می‌زند. به نظرتان علت بوجود آمدن چنین ضعفی در انیمیشن‌های بلند ایرانی چیست؟  

من در دفاع از انیمیشن به شما می‌گویم! مگر فیلم‌های سینمایی می‌توانند؟ آیا همه‌ی فیلم‌های سینمایی این ویژگی را دارند؟ چند فیلم خوب در سال اکران می‌شود که از این ویژگی برخوردار است؟ سینما عمر بیشتری دارد و سابقه بهتری دارد که به نظر من تنها اسمی از این سابقه باقی مانده‌است. این سابقه باعث شده تا کم‌تر به آن انتقاد شود اما انیمیشن، هنری نوپا در ایران محسوب می‌شود. نباید از آن انتظار شق‌القمر داشت! این ضعفی است که این روزها گریبان‌گیر سینما هم هست و شاید در سینما بر طرف کردن آن به مراتب کار ساده‌تری باشد. این را در نظر داشته‌باشید که در همه هنرهای نمایشی قصه‌گویی از مشکلاتی است که با آن دست و پنجه نرم می‌کنیم. ما در بحث انیمیشن بلند تجربه کمی داریم و باید تجربه بیشتری کسب کنیم. این ضعف‌ها باید به مرور رفع شوند و می‌توانیم کارهای بهتری داشته‌باشیم. نگه داشتن مخاطب برای مدت زمان طولانی در سالن کار سختی است و نیاز به تجربه دارد.

 از دیرین دیرین بگویید، چه شد که توانست توجه مخاطب را به خودش جلب کند؟  

ای کاش کسی از بیرون به این سوال پاسخ می‌داد! چون ما در جایگاهی نیستیم که قضاوت کنیم این کار با اقبال عمومی مواجه شده‌است یا خیر.

 به هرحال نشانه‌هایی می‌بینیم که به ما می‌گویند این کار در بین مردم دیده شده‌است. 

 بله، همین‌طور است. دیده‌شدن کار دلایل زیادی دارد که امیدوارم حرف‌هایم «خودستایی» و تعریف از مجموعه تلقی نشود. حقیقت این است که ما همه تلاش‌مان را می‌کنیم و افراد در مجموعه هرکدام به جای چند نفر کار می‌کنند. مجموعه به جای این‌که به چشم یک شغل به آن نگاه کند، به چشم یک کار فرهنگی تاثیرگذار نگاه می‌کند. نکته بعدی ابزار کمدی است. ابزار کمدی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است چرا که مردم ما به کمدی علاقه دارند. همین‌طور شبکه‌های اجتماعی سهل‌الوصول که بستری برای انتشار قسمت‌های مجموعه‌اند. از همه مهم‌تر ما سعی کردیم درگیر کلیشه‌های رایج نشویم و حرفی نو برای گفتن داشته‌باشیم. 

 منظورتان از کلیشه‌های رایج چیست؟  

سعی کردیم انیمیشن ایرانی بسازیم که تعاریف سابق را نداشته باشد. تا اسم ایرانی می‌آید همه توقع دیدن بته جقه و نمادهای به ظاهر ایرانی را دارند. درست است که این‌ها بخشی از فرهنگ ما هستند اما ایرانی بودن فراتر از این چیزهاست. نیازهای امروز جامعه و علاقمندی‌های مردم باید کمک کنند تا من کاری را بسازم که مردم بپسندند. ممکن است در چنین کاری از موزیک سنتی استفاده نشود اما می‌توانم ادعا کنم یک کار کاملا ایرانی است چون ایرانی‌ها آن را می‌پسندند. 

جایی خواندم که ابتدا «دیرین دیرین» محصولی برای عرضه در فضای مجازی بوده‌است، حقیقت دارد؟  

صرفا برای فضای مجازی ساخته نشده‌ بود. مشکل اینجاست که تلویزیون به همین سادگی اعتماد نمی‌کند. ما به خودمان اعتماد داشتیم و می‌دانستیم که می‌توانیم کار خوبی بسازیم. به همین خاطر از شبکه‌های اجتماعی شروع کردیم و به تلویزیون که یکی از اهداف‌مان بود رسیدیم. خوشبختانه الان پخش کارها توسط سیما جدی دنبال می‌شود و همکاری خوبی داریم.

چه شد که برای نخستین بار در نوروز 93 این کار از تلویزیون پخش شد؟  

 سال 92 آقای ابوالحسنی (تهیه کننده دیرین دیرین) این ایده را با من درمیان گذاشتند. یعنی ایده تولید انیمیشن‌های کوتاه و سریالی که به صورت روزانه منتشر می‌شوند. حدود 9 ماهی نوشتن و اتود زدن آن زمان برد تا این‌که کار در این تاریخ آماده پخش شد. در حال حاضر حدود 55 نفر درگیر این پروژه هستند تا تولید آن با همین سرعت پیش برود. 

 چرا پروژه «حیات‌وحش» را رها کردید؟  

 حیات وحش با بودجه محدودی کار می‌کرد و ما در طول پروژه انتظار داشتیم بتوانیم حمایت‌های سازمان‌های مختلف را جذب کنیم که این اتفاق نیفتاد.

 منتظر کارهای جدید باشیم؟ 

 بله. بخش‌های جدیدی از دیرین دیرین تا یکی دو هفته آینده پخش می‌شود و شاهد گسترده‌تر شدن کار با همین کیفیت خواهیم بود. هم اکنون هم درگیر ساخت پروژه‌ای هستیم که قرار است فرهنگ سازی در خصوص ترافیک را داشته‌باشد.   

نظرات کاربران
کد امنیتی
s_setoode
s_setoode
٩٤/١١/٠٩
٠
٠
عالی
ka_veh
ka_veh
٩٤/١١/٠٩
٠
٠
در دوران دیرین دیرین.... :)
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨

چرخه‌ تبدیل پراید

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

خلاق‌های اینستاگرامی

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌و‌گو با «ساراسادات خادم‌الشریعه»

در آن لحظه به نتایجم فکر نکردم

٩٥/٠٩/١٨
نکاتی خواندنی درباره برترین بازیکن فوتسال آسیا در سال‌های 2014 و 2016

موفرفری خوش‌تکنیک!

٩٥/٠٩/١٨