ورزشکار از ما، مدال از آن‌ها!
پیرامون موج جدیدی از مهاجرت ورزشکاران و اتفاقاتی که آن‌ها را به این سمت سوق داده است

ورزشکار از ما، مدال از آن‌ها!

نویسنده : مازیار حکاک

مهاجرت ورزشکاران ایرانی به کشورهای دیگر اتفاقی است که همیشه به عنوان یک تابو از آن یاد شده و زیر سایه مسائلی نظیر میهن‌پرستی و عرق به وطن پنهان شده است. با این حال این موضوع اگرچه در گذشته به صورت موردی و خیلی محدود بود، این روزها بسیار پررنگ شده است و در بعضی رشته‌ها رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفته است. در این مطلب نگاهی داریم به برخی از این مهاجرت‌ها و دلایل آن که در ادامه می‌خوانید.

 

تکواندوکاران شاکی و شایسته!

این روزها تکواندوکارانی زیادی در قد و قامت تیم ملی کشورمان حضور دارند در حالی که تنها 4 نفر فرصت حضور در تیم ملی را دارند. حضور «رضا مهمان‌دوست» سرمربی اسبق تیم ملی کشورمان به عنوان سرمربی تیم ملی آذربایجان شرایطی را به وجود آورد تا برخی از ستاره‌های جوان تکواندو ایران که پشت در مانده‌اند همراه با پیشنهاد خوب مالی راهی آذربایجان شوند. اگرچه حضور سرمربی ایرانی در تیم‌های خارجی اتفاق خوشایندی است اما حضور ورزشکاران ایرانی با پرچم دیگر نمی‌تواند اتفاق جالبی باشد. جالب است بدانید در همین هفته «میلاد بیگی» ملی‌پوش سابق تکواندوی ایران که به همراه تیم ملی آذربایجان در رقابت‌ها کسب سهمیه تکواندوی منطقه‌ اروپا حضور داشت با کسب نشان طلای 80- کیلوگرم قاره‌ سبز جواز حضور در المپیک ریودوژانیرو را به ‌دست آورد. علاوه بر بیگی، «سینا بهرامی» دیگر ملی‌پوش تکواندوی ایرانی تیم ملی آذربایجان در مسابقات «گرندپری» مکزیک بود که هر دوی آن‌ها توانستند برابر تکواندوکاران ملی‌پوش ایران پیروز شوند و زمینه قهرمانی آذربایجان را فراهم کنند. به غیر از این تکواندوکاران، «محمد باقری معتمد» دارنده مدال نقره المپیک 2012 لندن جزو کسانی است که به دلیل بی توجهی مسئولین فدراسیون در چند وقت اخیر عزم مهاجرت کرده است. گفتنی است در همین مسابقات کسب سهمیه اروپا یک تکواندوکار ایرانی نیز در بخش زنان به سهمیه رسید. «راحله آسمانی» که با پرچم فدراسیون جهانی در مسابقات حضور داشت در وزن 57- کیلوگرم به مدال طلا دست یافت و جواز حضور در المپیک را کسب کرد. کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) سه ورزشکار را از بین هزاران پناهنده منتخب کرده که با پرچم این کمیته برای کسب سهمیه تلاش کنند که یکی از آنها راحله آسمانی است، تکواندوکار پیشین تیم ملی ایران که در حال حاضر ساکن بلژیک است. این در حالی است که «علیزاده» و «خدابنده» دو هوگوپوش بانوی کشورمان از طریق سیستم رنکینگ به سهمیه نرسیده و باید برای کسب سهمیه از طریق حضور در رقابت‌های کسب سهمیه منطقه آسیا تلاش کنند.

 

کشتی فرنگی؛ ورزشی که ورزشکار سر ریز دارد

بعد از تکواندو، کشتی فرنگی دیگر ورزشی است که در آن ورزشکاران به صورت جدی اقدام به مهاجرت کرده‌اند. با وجود این که کشورهای عربی و حاشیه خلیج فارس معمولاً در سرمایه گذاری‌های به این شکل و پیشنهاد تغییر تابعیت سرآمد هستند، اما به دلایل مختلف سراغ ورزشکاران ایرانی نمی‌آیند به همین دلیل کشورهای شرق اروپا و همسایگانی نظیر آذربایجان و ترکیه مشتری پر و پا قرص ورزشکاران ایرانی هستند. شاید برای‌تان جالب باشد که به غیر از بیگی، «سامان طهماسبی» در وزن 85 کیلوگرم و «صباح شریعتی» در وزن 130 کیلوگرم، برای تیم کشتی فرنگی آذربایجان سهمیه المپیک ریو را به‌دست آورده‌اند. با این حساب 3 سهمیه کسب شده از آذربایجانی مربوط به ورزشکاران ایرانی است. پیش از این هم «امیرعلی اکبری» که به دلیل دوپینگ مادام‌العمر از حضور در مسابقات محروم شد مدتی را در تیم ملی آذربایجان حضور یافته بود اما دوباره به تیم ملی برگشت. با این حال او مدعی بود مقصر دوپینگ شدنش پزشک تیم ملی آذربایجان بوده است و آن‌ها بعد خروجش از آن کشور برایش نقش داشته‌اند.

 

دوومیدانی در مسیر آغاز!

داستان در مورد دوومیدانی به اندازه تکواندو و کشتی فرنگی حاد نیست. چون آن قدر هم ورزشکار شاخ و ویژه در این رشته نداریم. با این حال هفته گذشته صحبت تغییر تابعیت «جعفر مرادی»  در دوی ماراتن مطرح شد. هر چند این ورزشکار 22 ساله پیرانشهری در برنامه «رضا جاودانی» حاضر شد و گفت از حرف‌هایش سوء برداشت شده و قصد تغییر تابعیت نداشته و تاکید کرده فقط و فقط منظورش این است که اگر به المپیک فرستاده نشود، برای حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی به سوئد یا امارات می‌رود. اما این برنامه نکات ویژه‌ای داشت که شاید زمینه مهاجرت ورزشکاران بیشتری را در آینده فراهم کند. اول این که مرادی بدون حمایت باشگاه یا فدراسیون با هزینه پدرش نزدیک 30 هزار دلار برای کسب سهمیه هزینه کرده است. دوم این که در حالی که او 11 دقیقه رکورد دوی ماراتن ایران را ارتقا داده، رئیس فدراسیون رییس فدراسیون گفته دارنده چنین سهمیه‌ای نمی‌تواند از خط پایان بگذرد! و به عنوان نکته آخر در حالی که مربی او حقوق 3 هزار دلاری برای ورزشکار المپیکی‌اش می‌خواهد، فدراسیون فدراسیون از پرداخت این هزینه عاجز است و احتمالا می‌تواند همان حقوق 1.5 میلیونی مربیان ایران را بپردازد!

نظرات کاربران
کد امنیتی