کوله بارت بربند...
۸ پیشنهاد برای کسانی که می خواهند با پای پیاده زائر باشند

کوله بارت بربند...

نویسنده : حدیثا عارف

می گویند محبت و دوست داشتنی که فقط وِرد زبان باشد محبت نیست، ارزشی ندارد؛ محبتی هم که فقط در دل بماند کم ارزش است، محبت را باید به زبان آورد تا مستحکم شود؛ محبت را باید ابراز کرد و نشان داد تا عمق بگیرد. حالا ماجرای ما و محبت مان به اباعبدا... از همین جنس است، محبتی است که از زمان های دور ریشه در قلب مان دارد و به شیوه های مختلف هم خودش را در رفتارمان نشان می دهد، اما، اما کامل ترین و بهترین نوع ابراز این محبتِ قلبی بر طبق روایات، زیارت است. حالا اگر این زیارت در روز اربعین باشد و آن هم با پای پیاده، سرفصل های عاشقی خاص خودش را دارد، مثلا اینکه زیارت با پای پیاده سنت سفارش شده ای برای ما است یا اینکه زیارت اباعبدا... در 20 صفر حکم حج عمره را دارد، اینکه قدرت فرهنگی این اجتماع و راه پیمایی بزرگ شیعیان خیلی زیاد است و می تواند مانوری برای شناساندن فرهنگ و سبک زندگی حسین بن علی و مسلمانان به کل جهانیان باشد و آنقدر در جایگاه خود ویژه بوده است که در اربعین سال 1392، پاپ، هیئتی متخصص را برای تهیه گزارش و بررسی چیستی عشق سیدالشهدا و حقیقت اربعین به کربلا می-فرستد. آنقدر ویژه است که برای هر زائر کلی  اثرات شخصی و خودسازی شخصیتی به بار می آورد و ...

یک بار رفتن به این سفر، خودش می شود دنیایی از تجربه و دارایی برای زائر، اما روی صحبت ما با کسانی است که برای اولین بار می خواهند طعم این تجربه ناب را بچشند و ضروری ترین پیشنهاداتی که در این چند وجب جا شده است را بخوانند:

 

1- لطفا با مجوز وارد شوید 

حتما تا حالا متوجه شده اید که امسال برای ورود به کشور عراق هم گذرنامه لازم است و هم ویزا. همراه داشتن ویزا در هر لحظه، به معنای مجوز حضور شما در کشور عراق است پس باید حواستان به حفظ و نگهداری اش باشد. پیشنهاد ما این است که برای اطمینان خاطر حتما یک نسخه فتوکپی هم از ویزا همراه‌تان باشد. صدور گذرنامه به طور معمول حدودا یک هفته طول می کشد اما با شرایط ویژه ی این ایام و حجم بالای تقاضا، ادارات گذرنامه با فعالیت و همکاری دوچندان با مردم، توانستند زمان صدور گذرنامه را به حدود 3 روز برسانند که این می تواند انگیزه ای باشد برای کسانی که تا امروز تصمیم رفتن نگرفته اند...

 

۲- ساک تان را مناسب انتخاب کنید و سبک ببندید

سبک سفر کنید، یعنی دل تان را راضی کنید که برای یک سفر پیاده ی سه روزه از خیر وسایل غیر ضروری بگذرد. این قضیه کیف تان را سبک تر می کند و خاطرتان را جمع تر! حداقلش این است که مطمئن هستید برای حمل ساک تان سربار هم سفران نمی شوید. معمولا کسانی که تجربه این سفر را دارند برای انتخاب ساک دستی، کوله پشتی مناسب و مقاوم را پیشنهاد می کنند. اما اگر فکر می کنید تحمل حمل کوله را به هر دلیلی ندارید، پیشنهاد ما چمدان چرخدار است، البته در سایز کوچک که دست و پایتان را نگیرد. فقط حتما قبل از حرکت چرخ چمدان‌تان را سرویس کنید تا وسط راه خراب نشود و مجبور نباشید روی دست راهش ببرید...

 

۳- کفش خوب، نعمتی است در بیابان عراق

وقتی سفر پیاده باشد، اولین و مهم ترین وسیله برای رسیدن به مقصد کفش مناسب است. بعضی ها برای سفرشان کفش مخصوص می خرند، این خوب است اما زمانی دردسر ساز می شود که درست در روز اول سفر افتتاح شود. پیشنهاد ما این است که اگر کفش می خرید حتما از چند روز قبل سفر بپوشید تا اگر قسمتی از پاهای تان را اذیت کرد فرصت چاره اندیشی داشته باشید. اگر هم کفشی از قبل دارید و با آن کاملا راحتید اول از مقاومتش مطمئن شوید و بعد همان را بپوشید. حتما یک جفت دمپایی مناسب همراه داشته باشید تا در مواقعی که کفش تان سر ناسازگاری داشت، دمپایی بپوشید. مطمئنا پوشیدن دمپایی بهتر از برهنه ماندن پا و کفش نامناسب است.

 

۴- وسایل تان را گزینش کنید

خیال‌تان از امکانات بین راهی جمع باشد اما، همراه داشتن لوازم شخصی و ضروری را فراموش نکنید. مثلا تعدادی ماسک برای مراقبت در برابر سرما و گرد و غبار، دستکش یک بار مصرف، مسواک و خمیر دندان، صابون مسافرتی، دستمال کاغذی، کلاه آفتاب گیر، عینک آفتابی، شارژر (در کنار جاده و تقریبا در هر یک کیلومتر، پنل‌های 15تایی یا 20تایی برق هستند تا زائرین دستگاههای برقی خود را شارژ کنند)، قلم و کاغذ، مهر و تسبیح، پیشنهاد می کنیم به جای همراه داشتن قرآن و کتب ادعیه نرم افزارشان را برروی گوشی هایتان نصب کنید، داروهای عمومی مثل استامینوفن، نخ و سوزن، چفیه بلند و ضخیم که می تواند کاربردهای متفاوتی داشته باشد، دو جفت جوراب و لباس گرم که لازم است بدانید این فصلِ کشور عراق شب ها و اول صبح های سردی دارد. حتما مقداری مغزی جات مثل مغز گردو، پسته و بادام همراه داشته باشید البته موکب ها یا همان مهمان سراهای صحرایی و بین راهی همه جور خدمات تغذیه ای مثل صبحانه، نهار، شام و حتی میوه و میان وعده را به وفور و به طور رایگان در اختیار زائران قرار می دهند اما لازم است بدانید عادات تغذیه ای مردم هر کشوری با ما تفاوت دارد، پیشنهاد ما این است که تعدادی کنسرو همراه داشته باشید تا اگر زمانی غذایی با ذائقه تان جور نیامد گرسنه نمانید. خیلی هم نگران این قضیه نباشید چون فاصله موکب ها از هم کم است و معمولا هم غذاهای متفاوتی را طبخ می کنند، پس دست تان در انتخاب غذا باز است...

 

۵- مختصات و ویژگی های مسیر را بدانید

تمام ورودی های شهر کربلا میزبان زائرین حسینی هستند اما مسیر تردد و پیاده روی زائران ایرانی، جاده نجف به کربلا است که مسیری حدودا 80 کیلومتری دارد. معمولا زائران این مسیر را 3 روزه طی می کنند. هر چند که لحظه رسیدن به کربلا به صورت پیاده لحظه فوق‌العاده‌ای است و خستگی را از یاد می برد اما اگر زائری به هر دلیل قادر به طی کردن مقداری از مسیر به صورت پیاده نباشد می تواند به وسیله خودروهایی که بین راه وجود دارد بقیه مسافت را با ماشین طی کند. این خودروها را ارتش کشور عراق آماده می کند. تمام طول مسیر پیاده‌روی از خروجی نجف تا ورودی کربلا تیر‌های چراغ برقی وجود که از شماره 1 تا 1460  شماره‌گذاری شده اند. هر کدام از این تیرها با هم دقیقاً 50 متر فاصله دارند و  نشان خوبی هستند برای قرار با همسفران و همچنین اندازه گیری مسیر طی شده و باقیمانده. در این ایام حجم جمعیت در مسیر خیلی زیاد است، پیشنهاد می کنیم برای جلوگیری از گم کردن همراهان خود، اول اینکه گروهی و دسته جمعی حرکت کنید و دوم اینکه حتما قبل از هر بار حرکت، یکی از ستون‌های برق را برای قرار بعدی با هم مشخص کنید. 

 

۶- برای خستگی برنامه بریزید

طبیعی است که در طول راهپیمایی سه روزه مسیر نجف تا کربلا، زائر دچار خستگی می شود. پیشنهاد ما در کنار استراحت، خواب به موقع و به اندازه، تغذیه مناسب و سبک بار بودن، چند راهکار معنوی است: داشتن برنامه برای گفتن یک ذکر خاص (به ویژه ذکر لاحول و لا قوه الا با... العلی العظیم)، خواندن نماز جعفر طیار در حال راه رفتن، خواندن هزار مرتبه سوره قدر یا توحید که در روایات برای رفع خستگی زائر با پای پیاده سفارش شده است، گوش دادن به مداحی و زیارت ها با هدفون، داشتن موضوع مفید برای تفکر، برگزاری حلقه های عزاداری در طول مسیر برای تقویت انگیزه و داشتن همسفرانی پایه، خلاق و با صفا...

 

۷- امنیت برقرار است، خیال تان راحت

امنیت بین نجف تا کربلا خیلی خوب است و در طول سال های گذشته در این مسیر انفجار یا خرابکاری امنیتی خاصی اتفاق نیافتاده است هرچند که در مسیر بغداد-کربلا موردهایی از نقض امنیت وجود داشته است. اما مسیر نجف تا کربلا جزو امن ترین مسیرهای منتهی به کربلاست و تقریبا می‌توان گفت از امنیت شهر نجف و همچنین مسیر آن تا کربلا و شهر کربلا، مخصوصا منطقه‌ای که اطراف حرمین است خیالتان راحت باشد.

 

۸- سفیران فرهنگی ایران باشید

زندگی مردم عراق در طول سال های اخیر دستخوش ناملایمات زیادی بوده است. با این وجود این مردم به عشق اباعبدا... و با روی باز و گشاده و با هرآنچه که در توان دارند، پذیرای زائران می شوند. برخورد درست و رفتار مناسب زائران، یا مثلا حال و احوال کردن، سلام کردن یا گفتن یک خداقوت ساده، خستگی را از تن شان می برد. در طول مسیر راهپیمایی بارها و بارها به بچه هایی برخورد می-کنید که به شما نوشیدنی یا خوردنی های محلی تعارف می کنند، اگر بتوانید در جیب یا ساک تان چند اسباب‌بازی کوچک یا حتی یک بسته خوردنی متفاوت تر که سوغات ایران باشد داشته باشید و به این بچه ها بدهید، می توانید سهم زیادی در خوشحال کردن آن ها داشته باشید و خاطره خوبی از زائران ایرانی در ذهن شان به یادگار بگذارید.

نظرات کاربران
کد امنیتی