چرا ما در همه حال دوربین به دست میشویم؟
یادداشت شفاهی دکتر حسین اکبری عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد و دبیر انجمن جامعه شناسی ایران، دفتر خراس

چرا ما در همه حال دوربین به دست میشویم؟

نویسنده : مریم ملی

ما مردمی کنجکاو هستیم و همین موضوع باعث میشود از نزاع خیابانی تا یک دزدی و مسائلی از این دست مارا به سمت خودش بکشاند. متاسفانه چون در کشور ما برای گرفتن فیلم و عکس از اشخاص و نشر آن در فضاهای مختلف قانونی وجود ندارد، هرکسی به خودش اجازه میدهد این کار را انجام دهد بدون آن که ترس از شکایت و پیگیری داشته باشد. 

از طرفی تب تند شبکه‌های اجتماعی و دنیای مجازی هم باعث شده هر کسی برای نشان دادن خودش به دیگران دنبال فرصتی برای ارائه آنچه در دست دارد بگردد. گاهی هم همین عکسها و فیلمهایی که در خیابان یا حتی فضاهای خصوصی گرفته میشود دستمایهای برای این خودنمایی قرار میگیرند. در حقیقت یکی دیگر از دلایل این رفتار به همان بیتفاوتی اجتماعی برمیگردد. این که مردم حس مسئولیتی در قبال هم ندارند و گاهی حتی فکر میکنند سری که درد نمیکند را چرا دستمال ببندند و برای کاری که سودی برای شان ندارد هزینه‌ای گزاف بپردازند. مثلا در یک تصادف وقتی فردی آسیب دیده مردمی که شاهد ماجرا هستند با خود میگویند اگر من او را به بیمارستان ببرم یا به اورژانش زنگ بزنم پای خودم هم گیر است. خوشبختانه برای این مسائل به تازگی راهکارهایی در نظر گفته شده که دیگر مشکلی برای کمک به بیمار یا مصدوم پیش نخواهد آمد. اما این تفکر هنوز در بین مردم رایج است. 

مسئله دیگری که در فیلم و عکس گرفتن از حوادث یا فوت افراد وجود دارد نشناختن حریم شخصی افراد است. خیلیها به درستی نمیدانند مفهوم حریم شخصی چیست و تا چه حد می شود به فردی نزدیک شد و درباره ابعاد زندگی او نظر داد. 

مسئله قابل توجه دیگر تاخر فرهنگی است، وقتی تکنولوژی وارد شده ولی روش‌های کاربرد آن به درستی درک نمیشود و آموزش داده نمیشود این مشکلات هم در پی آن رخ میدهد. خودنمایی یا تحقیر کردن دیگران یا ورود به حریمهای شخصی همه ناشی از این است که ما تلفن همراه را به عنوان یک کالای لوکس استفاده میکنیم و دقیق نمیدانیم چه زمانی و چگونه و تا چه حد اجازه استفاده از امکانات آن را داریم. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١٢/٠٥
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
کافه جهان نما

لندن، شهر رمز و راز و باران در دل جزیره

٩٥/١٢/٠٥
مینیمال

روز مهندس مبارک!

٩٥/١٢/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و مشاهده بشقاب پرنده در آسمان

٩٥/١٢/٠٥
شگرد خفن

ویژگی جدید تلگرام ویندوزی

٩٥/١٢/٠٥

فراز و فرودهای ادبیات عاشقانه از دیروز تا امروز

٩٥/١٢/٠٥
تلگجیم

تلگجیم 476

٩٥/١٢/٠٥
چهره هفته

کمدی-تراژدی کاندیداتوری بقایی

٩٥/١٢/٠٥
گپی با برگزیدگان مشهدی جشنواره سی و پنجم تئاتر فجر در یک شب برفی

کاش مسئولان، اندازه مردم به تئاتر توجه داشتند

٩٥/١٢/٠٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 476

٩٥/١٢/٠٥
نامه‌های دلبرانه‌ای که امروز در قالب‌کتاب به دست ما رسیده‌اند

از... به...

٩٥/١٢/٠٥

شغل: «دوستت دارم» نویسی

٩٥/١٢/٠٥
آنتن

همسایه‌های بی‌جک!

٩٥/١٢/٠٥
جارچی

جارچی 476

٩٥/١٢/٠٥
درباره عاشقانه نوشت‌ها و بلایی‌که ما آدم‌های عصر جدید بر سرشان آورده‌ایم

عاشق is typing...

٩٥/١٢/٠٥
فتوچاپ

فتوچاپ 476

٩٥/١٢/٠٥
به بهانه تغییر وزن‌های متوالی یکی از پلنگ‌های جویبار که این‌بار در فینال جام‌جهانی ضربه فنی شد

یزدانی به جای یزدانی!

٩٥/١٢/٠٥
روی پرده

نه خوب، نه جلف؛ متوسط!

٩٥/١٢/٠٥
تبلیغات
تبلیغات