چرا ما در همه حال دوربین به دست میشویم؟
یادداشت شفاهی دکتر حسین اکبری عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد و دبیر انجمن جامعه شناسی ایران، دفتر خراس

چرا ما در همه حال دوربین به دست میشویم؟

نویسنده : مریم ملی

ما مردمی کنجکاو هستیم و همین موضوع باعث میشود از نزاع خیابانی تا یک دزدی و مسائلی از این دست مارا به سمت خودش بکشاند. متاسفانه چون در کشور ما برای گرفتن فیلم و عکس از اشخاص و نشر آن در فضاهای مختلف قانونی وجود ندارد، هرکسی به خودش اجازه میدهد این کار را انجام دهد بدون آن که ترس از شکایت و پیگیری داشته باشد. 

از طرفی تب تند شبکه‌های اجتماعی و دنیای مجازی هم باعث شده هر کسی برای نشان دادن خودش به دیگران دنبال فرصتی برای ارائه آنچه در دست دارد بگردد. گاهی هم همین عکسها و فیلمهایی که در خیابان یا حتی فضاهای خصوصی گرفته میشود دستمایهای برای این خودنمایی قرار میگیرند. در حقیقت یکی دیگر از دلایل این رفتار به همان بیتفاوتی اجتماعی برمیگردد. این که مردم حس مسئولیتی در قبال هم ندارند و گاهی حتی فکر میکنند سری که درد نمیکند را چرا دستمال ببندند و برای کاری که سودی برای شان ندارد هزینه‌ای گزاف بپردازند. مثلا در یک تصادف وقتی فردی آسیب دیده مردمی که شاهد ماجرا هستند با خود میگویند اگر من او را به بیمارستان ببرم یا به اورژانش زنگ بزنم پای خودم هم گیر است. خوشبختانه برای این مسائل به تازگی راهکارهایی در نظر گفته شده که دیگر مشکلی برای کمک به بیمار یا مصدوم پیش نخواهد آمد. اما این تفکر هنوز در بین مردم رایج است. 

مسئله دیگری که در فیلم و عکس گرفتن از حوادث یا فوت افراد وجود دارد نشناختن حریم شخصی افراد است. خیلیها به درستی نمیدانند مفهوم حریم شخصی چیست و تا چه حد می شود به فردی نزدیک شد و درباره ابعاد زندگی او نظر داد. 

مسئله قابل توجه دیگر تاخر فرهنگی است، وقتی تکنولوژی وارد شده ولی روش‌های کاربرد آن به درستی درک نمیشود و آموزش داده نمیشود این مشکلات هم در پی آن رخ میدهد. خودنمایی یا تحقیر کردن دیگران یا ورود به حریمهای شخصی همه ناشی از این است که ما تلفن همراه را به عنوان یک کالای لوکس استفاده میکنیم و دقیق نمیدانیم چه زمانی و چگونه و تا چه حد اجازه استفاده از امکانات آن را داریم. 

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
مینیمال

جورج کلونی وجودم را بیدار کنید

٩٦/١١/٢٦
یادداشت

شهیدی‌فرد مرد متین و پرتکرار یک دهه گذشته جشنواره فیلم فجر

٩٦/١١/٢٦
چهره هفته

ذکر مولانا رضا رشیدپور

٩٦/١١/٢٦
یادداشت

لطفا مرا پرزنت نکنید

٩٦/١١/٢٦
درباره ماجرای روی اعصاب مجری‌های تکراری افتتاحیه و اختتامیه جشنواره‌های مختلف یا بهتر بگوییم «بین مجری

اجراهای‌کوچک زنگ‌زده

٩٦/١١/٢٦
یادداشت

یک خانم بی اعصاب شگفت انگیز

٩٦/١١/٢٦
تلگجیم

تلگجیم 525

٩٦/١١/٢٦
شاخ هفته

برای مهم‌ترین آدمِ زندگی‌ام

٩٦/١١/٢٦
شگرد

هنگام خواب با گوشی چه کنیم؟

٩٦/١١/٢٦
درباره بازیگرانی که در حوزه اجرا هم دستی بر آتش دارند

مایل به مجری

٩٦/١١/٢٦
ذهن زیبا

ذهن زیبا 525

٩٦/١١/٢٦
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و دلخوری

٩٦/١١/٢٦
کوتاه درباره مهم‌ترین فیلم‌های سی و ششمین جشنواره فیلم فجر

متفاوت و پرسروصـــدا مـثل فـجـر 96

٩٦/١١/٢٦
خاطرات گرشاسبی‌بزرگ

کادوی استاد

٩٦/١١/٢٦
آنتن

حمله سوسک‌های لانچیکودار!

٩٦/١١/٢٦
مینی

مینی 525

٩٦/١١/٢٦
یادداشت

من هم معترضم

٩٦/١١/٢٦
پایان نامه

ادابازی درمانی!

٩٦/١١/٢٦
واکاوی یک دلیل ساده برای حسرت 16 ساله قهرمانی در جام باشگاه‌های آسیا

نبرد نابرابر

٩٦/١١/٢٦
جانونی

هشدار! مبتلایان به ناراحتی قلبی این متن را نخوانند...

٩٦/١١/٢٦